Αλλάζουν οι καιροί, περνούν τα χρόνια. Κι εμείς πάντα εδώ
Με τις ελλείψεις, τις πλάνες αλλά και τις ελπίδες μας, έχοντας συνείδηση των ορίων, των διλημμάτων και του συσχετισμού των δυνάμεων σε μια μεταβατική στιγμή της ιστορίας, στη δική μας μικρή γωνιά της γης. Κοντά στο τέλος μιας πρώτης «αφύσικης» κυβερνητικής θητείας με συμβιβασμούς και αναγκαστικές υποχωρήσεις.
Στον δρόμο για την δεύτερη, «που δεν σταματάει πουθενά». Χωρίς πια τα αφόρητα μνημονιακά δεσμά. Αντιπαλεύοντας με τον δικό μας τρόπο, το σύγχρονο νεοφιλελεύθερο (και στην χώρα μας κρατικοδίαιτο), καπιταλισμό. Διερευνώντας, βασανιστικά βέβαια, τα πολιτικά – ιδεολογικά ρεύματα μιας «νέας Αριστεράς».
Στο όνομα και για τις ανάγκες του τεράστιου όγκου των υποτελών της ανθρωπότητας. Ως η κύρια δύναμη αντίστασης στο νέο προσωπείο του εθνικισμού, ρατσισμού και νεοφασισμού που αναδύεται απειλητικό πάνω στα ανθρώπινα ερείπια και την φτώχεια .
Πάντα εδώ, στον ΣΥΡΙΖΑ των μελών, ελπίζοντας.
Εδώ γιατί συμβαίνει να ξέρουμε. Ότι ένας υπαρκτός αριστερός πολιτικός σχηματισμός με βάση τον ΣΥΡΙΖΑ, που με δημοκρατικές διαδικασίες έγινε κυβέρνηση, και που σε μια πορεία μέσα από αγώνες, επιτεύγματα αλλά και με παραδρομές και λάθη, παίρνει υπόψη, τα νεύματα της κοινωνίας και όχι τον υποκειμενισμό του. Όσο οι συνθήκες το επιτρέπουν.
Ότι προσπαθεί και δίνει απαντήσεις, διεκδικεί και αλλάζει βήμα-βήμα την δύσκολη πραγματικότητα.
Ότι έχει ως πρώτιστο καθήκον και ενεργεί για να σώσει την μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία από την καταστροφή και την χώρα από υπαρκτούς κινδύνους. Την καταστροφή που έχει συντελεστεί στον οικονομικό, πολιτικό, κοινωνικό τομέα, από κάποιους «άριστους κυβερνώντες του παρελθόντος». Και το επιχειρεί όσο κι αν οι «συνθήκες» το περιορίζουν .
Ότι μπορεί και δίνει θεσμικές και οικονομικές απαντήσεις στην κατεύθυνση των αξιών και του προγράμματος μας.
Ότι μπορεί να σχεδιάζει και να θεσμοθετεί μέτρα, με στοιχεία ριζοσπαστικά, κάνοντας τομές , έστω κάποιες φορές ατελείς.
Ότι, ναι, δεν προτείνει και δεν εφαρμόζει κάτι εντελώς νέο, ανατρεπτικό, επαναστατικό. Όμως, με βάση τις πραγματικές δημόσιες δυνατότητες αλλά και το επίπεδο ωριμότητας και συνείδησης της κοινωνίας , έχει κάνει πολλά. Σχεδιάζει και υλοποιεί περισσότερα.
Εδώ λοιπόν γιατί, ενώ εμείς είμαστε ακόμη στην αρχή, συμβαίνει να ξέρουμε ποιοι θέλουν να ακολουθήσουν και που στοχεύουν.
Εδώ γιατί
Οφείλουμε πλέον αποτελεσματικές απαντήσεις στα ερωτήματα που δίνουν βάση στον σχεδιασμό της επόμενης μέρας, που με το πέρας των μνημονίων οφείλουμε να χαράξουμε.
Πρέπει να επισημάνουμε, και ταυτόχρονα να λάβουμε υπόψη ότι, σε αντιπαράθεση βέβαια με τις κυρίαρχες νεοφιλελεύθερες ευρωπαϊκές και διεθνείς λογικές, χωρίς την ανάπτυξη, την διεύρυνση της οικονομικής βάσης και την δίκαιη κατανομή του πλούτου, οι όποιες αυτονόητες, ωριμότατες και αναγκαίες, αλλαγές δημοκρατικού ή ακόμα και απλά εκσυγχρονιστικού χαρακτήρα στο εποικοδόμημα, (στις ανθρώπινες σχέσεις, τα δικαιώματα, τις διαφορετικότητες, τις ελευθερίες, τις πεποιθήσεις, την αλληλεγγύη, τον διεθνισμό κ.α) θα έχουν όρια. Θα σκοντάφτουν, θα πετσοκόβονται, θα αποτελούν πεδία μάχης και υποχώρησης από την πίεση των ευάλωτων στην εθνικοφροσύνη, την θρησκοληψία, τον φανατισμό, φτωχών και καταφρονεμένων. Ιδίως, μάλιστα, όταν υπάρχουν ισχυροί πλέον ιδεολογικοί και πολιτικοί ακροδεξιοί εκφραστές.
Γιατί το δίπολο ελευθερία/δικαιώματα και ισότητα/δικαιοσύνη, είναι απαραίτητο να συμβαδίζει με το στρατηγικό σχέδιο δίκαιης οικονομικής ανάπτυξης με και για τους πολλούς.
Για να συμβάλλουμε στην απολύτως αναγκαία νέα αναπτυξιακή-παραγωγική πορεία της χώρας, γνωρίζοντας, πως τα δημόσια κεφάλαια δεν επαρκούν σήμερα και γι’ αυτό απαιτούνται και σοβαρές ιδιωτικές επενδύσεις και χρηματοδοτήσεις. Όλα αυτά όμως με κριτήρια γιατί ο κλαδικός, ο χωροταξικός, ο περιβαλλοντικός, και ο αντιγραφειοκρατικός σχεδιασμός τους, δεν σημαίνει αναγκαστικά ποικιλότροπες διευκολύνσεις, εκποιήσεις παντός είδους και παρακάλια ανά την υφήλιο.
Για να συμβάλλουμε στις απαντήσεις σε βασικά – δομικά κοινωνικοοικονομικά ερωτήματα του σήμερα, μη αφήνοντας την ερμηνεία τους και μόνο σε ‘’ειδικούς’’ όπως ενδεικτικά :
Ποιο το περιθώριο κίνησης των κεφαλαίων, ποιο το κέρδος, πια η υπεραξία και η δίκαιη διανομή της;
Ποια η κατανομή της εργασίας, οι μορφές οργάνωσης της, η αντιστοίχησή της με τα νέα επιστημονικά δεδομένα, η αμοιβή της;
Τι σημαίνει μια νέα οργάνωση της παραγωγής όπως της κοινωνικής-συνεταιριστικής οικονομίας, μέσα στον καπιταλισμό και μάλιστα σε συνθήκες ακραίου νεοφιλελευθερισμού και ποια τα όρια της;
Ποιος ο ρόλος του χρηματοπιστωτικού τομέα σήμερα και τα όρια της αυτονομίας του;
βάζοντας τα σε εφαρμογή στο μέτρο των δημοσιονομικών και πολιτικών δυνατοτήτων μας.
Εδώ λοιπόν για όλα αυτά τα μεγάλα και μικρά και για άλλα πολλά, γιατί εν ολίγοις, για την δική μας Αριστερά και την κυβέρνηση της, ακόμη και αν αρκετά καταφέρνουμε, πάντα αυτά θα περιέχουν τις διαρκείς αναζητήσεις για την ικανοποίηση των αναγκών, την συλλογική μνήμη και συνείδηση, την αναγνώριση της διαφορετικότητας, το μέτρο και τη σεμνότητα, την δικαιωματική ένταξη του ανθρώπου στο χώρο, την ανάκτηση του δημόσιου και κοινωνικά ωφέλιμου, την αναζήτηση της γνώσης σε κάθε βήμα, την κίνηση στη ζωή, τον άλλο πολιτισμό και τη διαφορετική αισθητική αντίληψη.
Εδώ λοιπόν
Γι’ αυτό και η συστηματική κι αγωνιώδης προσπάθεια μας στα πλαίσια της Νομαρχιακής Επιτροπής Βόρειας Αθήνας, να κρατήσουμε το κόμμα όρθιο, τα μέλη ενεργά, τους αντίπαλους σε απόσταση, την κυβέρνηση δικαιωμένη.
Μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας, τις διεκδικήσεις οφιτσίων, μακριά από ανούσιες αντιπαραθέσεις, μακριά από μικροψυχίες και τασικούς διαγκωνισμούς. Χωρίς επιλεκτικές προωθήσεις, χωρίς αποκλεισμούς, χωρίς προσμονές ανταλλαγμάτων και υποσχέσεων. Αυτόβουλα, θεσμικά – καταστατικά, έγκυρα. Με αδυναμίες βέβαια και ανεπάρκειες.
Ποτέ δεν διανοηθήκαμε ομιλητές εκδηλώσεων με τασική στόχευση, ποτέ δεν υπονοήσαμε κατά την παρουσία μας στις οργανώσεις χοντροκομμένη ή έντεχνη διαφοροποίηση αποφάσεων συλλογικών οργάνων, ποτέ δεν περιορίσαμε μειοψηφικές απόψεις από ανάληψη ευθυνών, ποτέ δεν προσπαθήσαμε οικειοποίηση διαθέσεων μελών για να γίνουμε συμπαθείς, ποτέ δεν αδιαφορήσαμε για τα προβλήματα σε κάθε ΟΜ.
Γι’ αυτό η παρουσία των μελών της Πρωτοβουλίας στο Συντονιστικό Όργανο της ΝΕΒΑ, λειτούργησε καταλυτικά προκειμένου να επιτευχθεί σε σημαντικό βαθμό ο περιορισμός των φαινομένων που επικρίνουμε, με σύνθεση διαφορετικών απόψεων χωρίς αποκλεισμούς. Για να επικρατεί η συντροφικότητα και ο εθελοντική προσφορά.
Βιώνοντας όμως ταυτόχρονα , μια ιδιότυπη μοναξιά, χωρίς βοήθεια από τα Κεντρικά Όργανα στα κρίσιμα και καθημερινά , παρά μόνο προτροπές για θέματα ακατανόητων σ’ εμάς σχεδιασμών στο όνομα της διεύρυνσης του κόμματος και εν μέσω αδιόρατα κινουμένων νημάτων, από την στιγμή που το καταστατικό συνέδριο δεν υπήρχε στον ορίζοντα.
Ιδίως χωρίς ευαισθησία για την κραυγή αγωνίας των υπαρκτών μελών και την προβληματική λειτουργία των οργανώσεων, για την οποία είχαν την κύρια κατευθυντήρια ευθύνη.
Πάντα εδώ . Γι’ αυτό δικαιούμαστε να διευκρινίσουμε
Ότι η αυτονόητη αναγκαιότητα διεύρυνσης της επιρροής του κόμματος ποιοτικά και αριθμητικά, δεν μπορεί και δεν πρέπει να γίνει με όρους μιας εξουσίας που χρησιμοποιεί κάθε μεσο και τρόπο, ξένο προς τις αξίες της Αριστεράς. Πως η πολιτική ηγεμονία προϋποθέτει μεν διακριτές θέσεις και προτάσεις, που όμως συνεγείρουν και κινητοποιούν υπέρ τους τον λαϊκό παράγοντα. Πως η συμμαχία με δυνάμεις της Ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας και Οικολογίας που παίρνουν αποστάσεις από τον νεοφιλελευθερισμό, είναι μεν αναγκαία συνθήκη δημιουργίας ενός προοδευτικού αντίπαλου δέους στην επέλαση κυρίως των πιο ακραίων μορφών του, δεν σημαίνει όμως και διολίσθηση η ενσωμάτωση στο παλιό σύστημα εξουσίας, με απεμπόληση των ταξικών χαρακτηριστικών και αφυδάτωση από την ιστορικότητα του αριστερού κινήματος σε κάθε εκδοχή του.
Ότι η σημερινή αδράνεια, η μικρή συμμετοχή των μελών στις διαδικασίες, η κόπωση, δεν είναι κυρίως αποτέλεσμα ιδεολογικής και πολιτικής σύγχυσης, παρ’ ότι είναι εμφανής η αναγκαιότητα ύπαρξης μιας νέας ιδεολογικής αριστερής αφήγησης και πράξης, αλλά οφείλεται σε μεγάλο βαθμό στην υποχώρηση της συλλογικής αξιακής συγκρότησης του κόμματος, που μαζί με τις κεντρικές στοιχίσεις και ανεπάρκειες εντείνουν τα φαινόμενα.
Πως τίποτα δεν γίνεται αν δεν συνοδεύεται από εξοικείωση με τις πολιτικές αποφάσεις και το καταστατικό του ως καθημερινή λειτουργία και πρακτική, με συνειδητοποίηση της ιστορικότητας και της συνέχειας του, ακόμη και με τις τομές που δημιούργησε η νέα φάση της αριστερής διακυβέρνησης. Αν όλα συνοδεύονται από παλιές και νέες διχοτομήσεις του τύπου: παλιά – νέα μέλη, ανήκοντες στη μία ή στην άλλη τάση, κυβερνητικοί - κομματικοί, ωφελημένοι η μη, προεδρικοί και άλλοι και τέλος η λίστα δεν έχει, είναι διχοτομήσεις που ενέχουν εξ αρχής το σπέρμα μιας καθεστωτικής αντίληψης που δεν παρέμεινε και μόνο στο επίπεδο αυτό, αλλά δυστυχώς βρίσκει πρακτικές εφαρμογές.
Εδώ , αν και ….
Δεν θα μπορούσαμε ποτέ να φανταστούμε πως η παρούσα Κεντρική Επιτροπή, με μέλη εκλεγμένα σε άλλη εποχή, με άλλες διακηρύξεις, με άλλα διακυβεύματα, θα έφτανε στο σημείο να στοιχίζεται σκληρά και απροκάλυπτα, «κατατροπώνοντας» διάφορα στελέχη, ακόμα και ιστορικά, που ασχέτως συμφωνιών ή μη, δεν παύουν να αποτελούν την ζώσα και ενεργή ιστορία μας. Ίσως επειδή αυτά δεν θέλησαν να εκποιήσουν την αυτονομία τους. Ίσως γι άλλους δικούς τους λόγους. Και κάποιοι να διοχετεύουν και αριθμητικά την νίκη τους νυχτιάτικα, μήπως και διαφύγει το μήνυμα. Τραγικό .
Εδώ λοιπόν και πάλι , αλλά….
Οφείλουμε να πούμε με ειλικρινή αγωνία και χωρίς να υποτιμούμε τις κεντρικές ατομικές και συλλογικές προσπάθειες στις δύσκολες σημερινές συνθήκες, ιδίως εν όψει των κρίσιμων μαχών που έρχονται, πως δεν μας αφορούν αυτές οι πρακτικές για την ανάδειξη μίας ΠΓ που, αν και κατάφερε, να είναι αποτέλεσμα μίας συνθετικής πρότασης ως προς τον αριθμό και τη σύνθεση του οργάνου, ενείχε ωστόσο μέσα της :
Επίδειξη τασικών συσχετισμών που ας μας επιτρέψουν πολλοί, να την ερμηνεύσουμε ως μια αμετανόητη στάση διεκδίκησης ιματίων μικρής η μεγαλύτερης εξουσίας με τρόπο και μεθοδολογία αδιανόητη .
Ανάλωση στην επικράτηση μηχανισμών που έρχονται από παλιά, «αιτιολογημένοι» ως τασικό πλεονέκτημα και μάλιστα καταστατικά κατοχυρωμένο.
Διαφόρων τύπων προσωπικές ή παρείστικες αναζητήσεις και δικαιώσεις που δεν κάνουν τίποτε άλλο παρά να αποδεικνύουν για μια ακόμη φορά, την πορεία για μια μικροαστική μετάλλαξη.
Κι αν κάποιες της πλευρές προσπαθούν στοιχειωδώς να αποτυπώσουν ένα ιδεολογικό και πολιτικό αφήγημα της επόμενης μέρας, συμμετέχοντας όμως με τον δικό τους τρόπο στο αδιέξοδο αυτό αλισβερίσι, υπάρχουν κι άλλες, με μηχανιστικές συγκολλήσεις και πρακτικές, που περιέχουν έντονα στοιχεία συστημικού συμβιβασμού.
Κρατώντας, ως θετικά της παρούσας περιόδου, την συνεχιζόμενη διαρκή και ενεργητική παρουσία του Προέδρου, την εκλογή του νέου Γραμματέα και ενός νέου καθοδηγητικού οργάνου αντί του παλαιού δισυπόστατου και αναποτελεσματικού, καθώς και την τελευταία απόφαση της ΚΕ με την οποία συμφωνούμε.
Ελπίζοντας , στην συλλογική επίγνωση της κρισιμότητας της εποχής με έμφαση στην ανάγκη για μία μεγάλη προεκλογική προετοιμασία.
Στηριζόμενοι στην ανιδιοτελή προσφορά των μελών του ΣΥΡΙΖΑ.
Θα δώσουμε, τις αναλυτικές πολιτικές, προγραμματικές και οργανωτικές συλλογικές απαντήσεις για την περιοχή μας, όπως εγκρίθηκαν σχεδόν ομόφωνα στα σχετικά κείμενα της τελευταίας συνεδρίασης της Νομαρχιακής μας , στην Συνδιάσκεψη της ΝΕΒΑ, στις 1 και 2 Δεκέμβρη.
Σημ. Η Πρωτοβουλία μελών ΣΥΡΙΖΑ στη Βόρεια Αθήνα, δεν πρέπει να συγχέεται με άλλες Πρωτοβουλίες ή Κινήσεις Μελών, γενικότερου η ειδικότερου χαρακτήρα.
Για την Πρωτοβουλία
Αποστολίδης Κώστας - μέλος Συντονιστικού ΟΜ
Αρετάκης Παναγιώτης
Ασκοξυλάκη Λίτσα – Συντονιστικό Νομαρχιακής Επιτροπής Βόρειας Αθήνας ΣΥΡΙΖΑ (ΝΕΒΑ)
Βαρδαλά Έλενα – Συντονιστικό ΝΕΒΑ
Βερέλη Τιτίκα - μέλος Συντονιστικού ΟΜ
Γρίβας Στάθης – Μέλος Νομαρχιακής Επιτροπή Βόρειας Αθήνας (ΝΕΒΑ)
Δημάκης Θανάσης – Συντονιστικό ΝΕΒΑ
Δημητρακοπούλου Πέγκυ - Συντονιστικό ΝΕΒΑ
Διαμαντόπουλος Κώστας – Συντονιστικό ΝΕΒΑ
Ζύγρα Μαρία - Συντονίστρια ΟΜ
Ηλιάδου Μαίρη
Κανελλόπουλος Γιάννης
Κατσούλας Νίκος
Κούκουζας Πέτρος – Μέλος ΝΕΒΑ
Μανταίος Στέλιος μέλος Συντονιστικού ΟΜ
Μαυροφρύδης Κώστας – Μέλος ΝΕΒΑ
Μόσχοβος Θεόδωρος – Συντονιστικό ΝΕΒΑ
Νούλης Νίκος
Ντούμα Αφροδίτη - Μέλος ΝΕΒΑ
Παναγιωτοπούλου Μιμίκα
Παπαγεωργίου Διομήδης – Συντονιστικό ΝΕΒΑ
Παπαευστρατίου Μιχάλης – Συντονιστικό ΝΕΒΑ - Συντονιστής
Παπάζογλου Αγγελική – Συντονιστικό ΝΕΒΑ – Αναπλ. Συντονίστρια
Παπανικολάου Ελένη – Μέλος ΝΕΒΑ
Πετροπούλου Ελένη συντονιστικό Ο.Μ.
Σαμιακός Σπύρος – Συντονιστικό ΟΜ
Σκιαδοπούλου Αγγελική – Μέλος ΝΕΒΑ
Τσίκας Χρήστος - Συντονιστής ΟΜ
Χατζάκης Μανόλης – Μέλος ΝΕΒΑ
Χαλκιαδάκης Κωστής – π. μέλος Συντονιστικού ΝΕΒΑ
Χριστοφιδάκης Αλέξης –Μέλος ΝΕΒΑ
Χρυσάνθου Γεωργία μέλος συντονιστικού ΟΜ
