Συνέντευξη στον Θάνο Μαντζάνα
Γνωστός κυρίως ως ένας από τους πλέον επιτυχημένους δημάρχους -της Ιθάκης συγκεκριμένα- τις τελευταίες δεκαετίες στη χώρα μας, ο Σπύρος Αρσένης εδώ και πολλά χρόνια επίσης μελοποιεί συστηματικά, αν και με το μεράκι του ερασιτέχνη, όπως τονίζει ο ίδιος, Έλληνες ποιητές. Αρκετές από αυτές τις μελοποιήσεις του θα παρουσιαστούν την Τετάρτη 30 Μαρτίου στο «Γυάλινο Μουσικό Θέατρο». Μιλήσαμε μαζί του για το πάθος της ζωής του που είναι η μουσική αλλά και για τη μεγάλη αγάπη του που βέβαια δεν μπορεί παρά να ήταν και να παραμένει η Τοπική Αυτοδιοίκηση.
* Ήσασταν ένας από τους πιο αγαπητούς στους πολίτες του τόπου σας δήμαρχος, που το απέδειξαν επανεκλέγοντάς σας επί τόσα χρόνια, αυτό άλλωστε σας έδωσε και τη δυνατότητα να είστε τόσο επιτυχημένος στο έργο σας. Υπάρχει κάποιο «μυστικό» σε αυτό, πώς το καταφέρατε;
Ήμουν δήμαρχος Ιθάκης επί είκοσι χρόνια, από το 1975 μέχρι το 1995, πέντε συνεχείς τετραετίες. Σε όλες εκλέχθηκα από την πρώτη Κυριακή. Πριν από αυτό ήμουν τέσσερα χρόνια δημοτικός σύμβουλος και μετά οκτώ χρόνια νομαρχιακός, αυτός άλλωστε ήταν και ο λόγος που άφησα τη δημαρχία, ήθελα να υπηρετήσω και τη δευτεροβάθμια Τοπική Αυτοδιοίκηση, για την καθιέρωση της οποίας είχα αγωνιστεί. Συνολικά τριάντα δύο χρόνια λοιπόν αφιερωμένα στην Τοπική Αυτοδιοίκηση... Πίστευα και πιστεύω πάρα πολύ σε αυτό τον θεσμό, ταυτόχρονα όμως, κατά τη γνώμη μου, είναι απολύτως αναγκαίο να αλλάξει το θεσμικό του πλαίσιο και γι' αυτό έχω καταθέσει συγκεκριμένες προτάσεις στους αρμόδιους κρατικούς φορείς αλλά και έχω αρθρογραφήσει εκτεταμένα σχετικά, στην «Αυγή» και αλλού.
Μυστικό δεν υπάρχει, απλώς αγαπούσα πολύ τον τόπο μου και τους ανθρώπους του. Τους σεβόμουν και τους τιμούσα, πριν απ' όλα μην βλέποντάς τους μόνο σαν ψηφοφόρους. Πιστεύω άλλωστε ότι η Τοπική Αυτοδιοίκηση μπορεί και πρέπει να έχει μια νοοτροπία, ακόμα και ιδεολογία ίσως, η οποία να υπερβαίνει τις όποιες κομματικές και προς αυτή την κατεύθυνση πρέπει να κινηθεί και η αλλαγή του θεσμικού πλαισίου της. Όσο για την «επιτυχία» που λες δεν ήταν παρά μια σειρά από κινήσεις που έβλεπα ότι έπρεπε να γίνουν για το καλό της Ιθάκης. Η πρώτη από αυτές ήταν το εργοστάσιο αφαλάτωσης, το πρώτο στην Ελλάδα, το οποίο έλυσε το τεράστιο πρόβλημα ύδρευσης που αντιμετώπιζε η Ιθάκη και η μέχρι τότε αντιμετώπισή του, με τη μεταφορά νερού με υδροφόρα πλοία, κόστιζε στον δήμο πάρα πολλά. Μια άλλη ήταν η ίδρυση του συνδέσμου του δήμου και των κοινοτήτων του νησιού που μας έδωσε τη δυνατότητα να διεκδικήσουμε και να πάρουμε από την τότε ΕΟΚ κονδύλια υπερπολλαπλάσια από αυτά που θα μπορούσαμε αν δεν τον είχαμε ιδρύσει.
* Παράλληλα όμως δώσατε μεγάλη έμφαση και στον πολιτισμό με την καθιέρωση του Φεστιβάλ Ιθάκης, έτσι δεν είναι;
Ναι, γιατί πίστευα και πιστεύω ότι ο πολιτισμός είναι πολύ σημαντικός, ειδικά στις τουριστικές περιοχές, για να διαφυλάξουν τη φυσιογνωμία τους. Είμαι υπερήφανος γιατί το Φεστιβάλ Ιθάκης όχι μόνο παρουσίασε πολλές και πολύ καλές θεατρικές και μουσικές παραστάσεις για τους κατοίκους και τους επισκέπτες της Ιθάκης, αλλά και ανέδειξε πολλούς σημαντικούς ανθρώπους του θεάτρου και της μουσικής. Αυτό βέβαια δεν εμπόδιζε την τότε ΚΥΠ και ενώ ήμασταν ήδη στην δεκαετία του '80 από το να καταγράφει, παρακολουθεί και... φακελώνει όλους τους συμμετέχοντες! (γέλια) Δεν ήταν πάντα εύκολο να βρίσκονται τα χρήματα, γι' αυτό όταν υπήρχαν και τόσα έργα που έπρεπε να γίνουν αλλά το σημαντικό είναι να καταφέρνεις να διατηρείς μιαν ισορροπία στο πώς κατανέμεις τους πόρους για διαφορετικές ανάγκες. Και για μένα ο πολιτισμός είναι η σημαντικότερη επένδυση.
* Πώς προέκυψε η ενασχόλησή σας με τη μουσική;
Δεν έχω σπουδάσει μουσική και ούτε έπαιζα κάποιο όργανο, αν και ο πατέρας μου, ερασιτεχνικά βέβαια, έπαιζε πολύ καλά τρία - τέσσερα και γι' αυτό υπήρχαν στο σπίτι. Μια μέρα λοιπόν, μέσα στη χούντα, διάβασα ξανά ένα ποίημα του Γιώργου Σεφέρη που μου έκανε τόση εντύπωση ώστε μου ήρθε η διάθεση να το μελοποιήσω. Πήρα λοιπόν την κιθάρα του πατέρα μου και «γρατζουνώντας» την του έβαλα μουσική. Έτσι έγινε η αρχή. Ακολούθησαν κάποια ποιήματα ενός Ιθακήσιου φίλου μου και μετά άλλα μεγάλων ποιητών μας. Υπήρξαν δύο δίσκοι οι οποίοι πούλησαν ικανοποιητικά, αλλά μετά οι εταιρείες δεν ενδιαφέρονταν πλέον για τραγούδια σαν τα δικά μου και τους αρκετούς που ακολούθησαν τους κυκλοφόρησα μόνος μου.
* Τι θα περιλαμβάνει η συναυλία σας στο «Γυάλινο Μουσικό Θέατρο»;
Θα παρουσιαστούν μελοποιημένα ποιήματα των Άγγελου Σικελιανού, Δημήτρη Χριστοδούλου, Μιχάλη Γκανά και Μιχάλη Μπουρμπούλη, καθώς και του Ιθακήσιου ασυρματιστή και ποιητή Ανδρέα Βαρβαρίγου που πέθανε πρόσφατα. Θα ερμηνεύσουν οι Πάνος Κολοβός, Έλσα Αφεντάκη και η κόρη μου Αθηνά Αρσένη, με τη συνοδεία, όπως πάντα, της μουσικής μας παρέας, όπως τη λέμε, των Δημοδόκος, σε ενορχηστρώσεις του πιανίστα μας Χρήστου Κουμούση. Θα παρουσιαστούν επίσης μερικά τραγούδια σε ποίηση του διαδόχου μου στη δημαρχία της Ιθάκης Τηλέμαχου Καραβία, που όμως δεν τα έχω γράψει εγώ αλλά η κόρη μου, η οποία είναι ηθοποιός και σκηνοθέτιδα.
