Με πολύ θέατρο και χορό, αλλά και μουσικές συναυλίες, σεμινάρια και εργαστήρια για ενήλικoυς και παιδιά, το Κέντρο Ελέγχου Τηλεοράσεων, ο χώρος πολιτισμού που πλέον έχει εδραιώσει την παρουσία του στην Κυψέλη, προσφέροντας ανάσες πολιτισμού στους κατοίκους της -και όχι μόνο-, ετοιμάζεται να υποδεχτεί την νέα καλλιτεχνική σεζόν.
Ανάμεσα στις παραστάσεις ξεχωρίζει μια πανελλήνια πρώτη, η παρουσίαση ενός σύγχρονου γαλλικού έργου, με άμεσες αναφορές στις δραματικές εντάσεις που βιώνουν οι σύγχρονες δυτικές κοινωνίες. Πρόκειται για το έργο του Laurent Mauvignier Αυτό που εγώ ονομάζω λήθη, που θα παρουσιάσει η σκηνοθέτις Άσπα Τομπούλη σε μετάφραση Σπύρου Γιανναρά, με τον Νίκο Νίκα.
Το έργο, που θα παρουσιάζεται από τις 3 Οκτωβρίου, βασίζεται στη δολοφονία ενός νεαρού από το προσωπικό ασφαλείας ενός σούπερ μάρκετ τον Δεκέμβριο του 2009 στη Γαλλία. Ο συγγραφέας δεν συνθέτει ένα ντοκουμέντο, αλλά επικεντρώνεται στη σιωπή που σκεπάζει τον θάνατο ενός κοινωνικού παρία, ενός πολίτη που η φωνή του δεν ακούγεται ποτέ. Μέσα από το τραύμα μιας παράλογης δολοφονίας, ο συγγραφέας παρουσιάζει ένα έργο βαθιά υπαρξιακό και πολιτικό ταυτόχρονα.
Λίγο νωρίτερα, αυτήν την Κυριακή, έξι νέοι χορευτές από πέντε χώρες εξερευνούν τη σχέση παράδοσης και σύγχρονης τέχνης μέσα από τη χοροθεατρική σύλληψη Stachtopetarida ανοίγοντας με αυτόν τον τρόπο το φετινό πρόγραμμα, ενώ θα ακολουθήσει, στις 29.9, η επανάληψη του μονολόγου Κόλχαας, του Κλάιστ, από τον Νίκο Αλεξίου.
Τον Νοέμβριο η ομάδα Elephas tiliensis θα παρουσιάσει για δύο παραστάσεις (12, 19.11) τον Κυμβελίνο του Σαίξπηρ, από το εργαστήρι υποκριτικής της ομάδας, ενώ στις 2.12 ο Μιχάλης Αγγελίδης θα σκηνοθετήσει τον Δαίμονα της Μαρίας Ευσταθιάδη, με τη Μαριέττα Σπηλιοπούλου να ερμηνεύει τον μονόλογο του Σταβρόγκιν.
Τέλος, η Σεβαστιάνα Αναγνωστοπούλου παρουσιάζει (12.12) την Ιστορία του γερασμένου παιδιού της Jenny Erpenbeck, το σπαρακτικό ψυχογράφημα μιας γυναίκας μετά την πτώση του τείχους του Βερολίνου, ενώ την καινούργια χρονιά θα παρουσιαστούν το κείμενο του Δημήτρη Αλεξάκη Στη χώρα μου λένε ότι το Τσερνόμπιλ είναι ένα δέντρο που μεγαλώνει, γραμμένο με αφορμή το πυρηνικό ατύχημα από τη Φωτεινή Μπάνου, καθώς και η παράσταση devised theater της Βίκυς Αδάμου Στρατηγικές επιβίωσης.
