Τη Δευτέρα 3 του Αυγούστου αποχαιρετίσαμε στο Νεκροταφείο της Νέας Σμύρνης ακόμα μία αγωνίστρια της Εθνικής μας Αντίστασης και των κοινωνικών αγώνων του λαού μας. Αποχαιρετίσαμε την οδοντογιατρό Λίτσα Λιάκου, που αφού διέγραψε μια τροχιά 90 χρόνων πάνω σε τούτη τη γη κι έγραψε τη δική της ιστορία, πέρασε οριστικά στην αιωνιότητα.
Κόρη εκπαιδευτικών, μεγαλωμένη με τις αρχές της δικαιοσύνης, της ανθρωπιάς και της αγάπης προς την πατρίδα, πήρε μέρος στην Εθνική μας Αντίσταση μέσα από τις γραμμές της ΕΠΟΝ. Και όπως όλους τους αγωνιστές, το ανάλγητο μεταπολεμικό κράτος την αντάμειψε στέλνοντάς την για αρκετά χρόνια στη φυλακή.
Αλλά και όταν αποφυλακίστηκε, δεν σταμάτησε τους αγώνες της για καλύτερες μέρες. Παντρεμένη με τον επίσης αγωνιστή της Αντίστασης, τον αξέχαστο Γιώργο Λιάκο, δημιούργησαν μια ωραία οικογένεια και ζήσανε μια έντιμη και δημιουργική ζωή.
Με τη Λίτσα και τον Γιώργο Λιάκο μας συνδέουν κοινοί αντιδικτατορικοί αγώνες, όταν το 1967, καταδιωγμένοι από τη Χούντα των συνταγματαρχών, βρεθήκαμε πολιτικοί πρόσφυγες στη Δυτική Ευρώπη. Και η φιλία μας κράτησε από τότε.
Ο Γιώργος μίσεψε νωρίς. Τώρα τον ακολούθησε και η Λίτσα.
Καλό ταξίδι, συντρόφισσα.
Θα σε θυμόμαστε πάντα.
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΠΑΛΑΙΟΛΟΓΟΠΟΥΛΟΣ
