Συνέντευξη στον Δημήτρη Γκιβίση
Με αφορμή τις βουλευτικές εκλογές της Πέμπτης 18 Ιουνίου στη Δανία, ο βουλευτής της Κοκκινοπράσινης Συμμαχίας Νικολάι Βίλουμσεν μιλάει για την προεκλογική εκστρατεία και την ευρωπαϊκή πολιτική του κόμματος και αναφέρεται στην σημασία της διεθνούς αλληλεγγύης απέναντι στην πολιτική λιτότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης.
*Πως εξελίσσεται η προεκλογική εκστρατεία για την Κοκκινοπράσινη Συμμαχία;
Η εκστρατεία μας πηγαίνει πολύ καλά, και υπάρχει μεγάλη κινητικότητα τόσο σε κεντρικό επίπεδο στην Κοπεγχάγη, καθώς και τοπικά σε όλη τη χώρα. Όσον αφορά τις δημοσκοπήσεις, είμαστε μεταξύ στο 8,5% με 9%, έναντι του 6,7% που είχαμε στις εκλογές του 2011, οπότε από μια «στενή» σκοπιά τα πράγματα είναι καλά. Σε μια ευρύτερη προοπτική, ωστόσο, τα πράγματα για την επόμενη περίοδο δεν φαίνονται και τόσο καλά. Στην πραγματικότητα, τα άλλα κόμματα ανταγωνίζονται για το ποιος είναι πιο αποτελεσματικός στη διάλυση του κράτους πρόνοιας προκειμένου να εξασφαλιστεί η «ανταγωνιστικότητα» της Δανίας, ενώ ταυτόχρονα εγγυώνται μια πιο σκληρή γραμμή απέναντι στους μετανάστες και τους πρόσφυγες. Επίσης, τόσο παρόμοια με την κατάσταση που επικρατεί σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες, οι λύσεις που προτείνονται από τα μεγάλα κόμματα είναι διαφορετικές αποχρώσεις του νεοφιλελευθερισμού, σε συνδυασμό με την εντατικοποίηση για μια Δανία φρούριο μέσα σε μια Ευρώπη φρούριο.
*Ποια είναι τα κυριότερα σημεία της εκλογικής σας πλατφόρμας;
Το κεντρικό σύνθημα της εκστρατείας μας είναι «H αλληλεγγύη έχει αποτελέσματα». Τα κύρια σημεία από το πρόγραμμά μας που τροφοδοτούν την τρέχουσα συζήτηση, είναι τα εξής: α) η αναδιαμόρφωση της αγοράς εργασίας για να εξασφαλιστούν θέσεις εργασίας για όλους με την μείωση των ωρών (για να αντιμετωπίσουμε το γεγονός ότι κάποιοι είναι υπερφορτωμένοι με ώρες, ενώ άλλοι δεν έχουν καμία θέση εργασίας) β) η καταπολέμηση των περικοπών στο κοινωνικό δίχτυ ασφαλείας που έχει επιβάλει η σημερινή κυβέρνηση γ) η συνέχιση και η βελτίωση του συστήματος κοινωνικής πρόνοιας, που δεν είναι βάρος αλλά είναι το αποτέλεσμα του αγώνα που έδωσαν πολλές γενιές δ) η αντίληψη ότι οι άνθρωποι και ο πλανήτης είναι πάνω από τα κέρδη ε) μια δέσμη μέτρων για την αντιμετώπιση της κοινωνικής ανισότητας στ) η αλληλεγγύη στους μετανάστες και τους πρόσφυγες.
*Ποιος είναι ο στόχος σας για τις εκλογές;
Στις εκλογές του 2011, μετά από δύο θητείες με διαφορετικούς συνδυασμούς ακροδεξιών κομμάτων, υποστηρίξαμε τους Σοσιαλδημοκράτες. Τώρα, μετά από τέσσερα χρόνια μιας κυβέρνησης συνασπισμού από τους Σοσιαλδημοκράτες και το Φιλελεύθερο Κόμμα (και για ένα διάστημα και από το Σοσιαλιστικό Λαϊκό Κόμμα), συμμετέχουμε στις εκλογές πάνω σε μια πιο ανεξάρτητη πλατφόρμα που τονίζει ευθέως ότι αν οι άνθρωποι θέλουν την αλλαγή υπάρχει ανάγκη για μια ισχυρή αριστερά στο κοινοβούλιο της Δανίας. Όπως προτείνουμε στο προεκλογικό πρόγραμμά μας, ο βασικός στόχος μας είναι η αντιμετώπιση του μύθου που προωθείται από τα μεγάλα κόμματα, ότι ο μόνος δρόμος είναι η περαιτέρω περικοπή στο κοινωνικό δίχτυ ασφαλείας, σε συνδυασμό με μια σκληρότερη στάση για τους μετανάστες και τους πρόσφυγες. Στόχος μας είναι, συνεπώς, να σταθούμε αποφασιστικά στο πλευρό των ανθρώπων που έχουν πληγεί από τις διάφορες μεταρρυθμίσεις της κυβέρνησης, που ακολουθεί αυστηρά το δόγμα του σοκ της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ταυτόχρονα, απέναντι στην πολιτική των μεγάλων κόμματων που συναγωνίζονται για το ποιο θα εξασφαλίσει τον λιγότερο προοδευτικό ρόλο για τη Δανία διεθνώς, εμείς προσπαθούμε να αντιμετωπίσουμε αυτήν την κατάσταση τονίζοντας την ανάγκη για διεθνή αλληλεγγύη.
*Να μιλήσουμε και για την ευρωπαϊκή σας πολιτική.
Ο κύριος στόχος μας είναι η πάλη ενάντια στα μέτρα λιτότητας της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που μειώνουν τους μισθούς και υπονομεύουν τις συλλογικές συμβάσεις. Προς το παρόν, η «ισοπέδωση προς τα κάτω» είναι σταθερά στην ημερήσια διάταξη, όπως κάνει, για παράδειγμα, η Ryanair, προσπαθώντας καθιερωθεί στο αεροδρόμιο της Κοπεγχάγης. Η Ryanair αρνείται να αποδεχθεί τις αμοιβές και τα δικαιώματα των εργαζομένων που έχουν κατοχυρωθεί από τις συλλογικές διαπραγματεύσεις, και για αυτό αυτή την περίοδο το συνδικαλιστικό κίνημα αναπτύσσει μια μεγάλη εκστρατεία ενάντιά της. Εμείς προσπαθήσαμε να δείξουμε πως αυτό είναι το αποτέλεσμα της εσωτερικής αγοράς, και ότι συνδέεται με ευρύτερες διαδικασίες που γίνονται στη δανέζικη αγορά εργασίας, όπου τα δικαιώματα των εργαζομένων και το σύστημα των συλλογικών συμβάσεων υπονομεύονται από τους εργοδότες, που προσπαθούν να στρέψουν διαφορετικές ομάδες εργαζομένων την μια εναντίον της άλλης σε μια κούρσα προς τα κάτω. Επίσης, δίνουμε έμφαση και αναδεικνύουμε το πως η εφαρμογή της δημοσιονομικής συνθήκης στο δανέζικο δίκαιο, έχει θέσει αυστηρά όρια όσον αφορά την δυνατότητα για μια πραγματικά προοδευτική οικονομική πολιτική. Τέλος, όσον αφορά την ΤΤΙΡ, η συζήτηση που γίνεται στη Δανία γενικά υστερεί σε σχέση με τις εκστρατείες που γίνονται σε άλλες χώρες, και είναι εντελώς απούσα μέχρι τώρα στις εκλογές. Ωστόσο, στηρίζουμε τις διάφορες εκστρατείες σε επίπεδο βάσης, προσπαθώντας να βάλουμε την συζήτηση για την ΤΤΙΡ στην ημερήσια διάταξη.
*Πολλοί ισχυρίζονται ότι σε σχέση με τις χώρες του ευρωπαϊκού νότου, στην Δανία υπάρχει ακόμα μια οικονομική και κοινωνική σταθερότητα. Είναι έτσι τα πράγματα;
Είναι σίγουρα αλήθεια ότι η κοινωνική και η οικονομική κατάσταση (ποσοστά ανεργίας, μισθοί, σύστημα κοινωνικής πρόνοιας), στη Δανία δεν είναι συγκρίσιμη με εκείνη των χωρών της Νότιας Ευρώπης. Έτσι, μιλώντας σχετικά, μπορούμε να πούμε ότι υπάρχει μια κάποια «οικονομική και κοινωνική σταθερότητα». Ωστόσο, οι ιστορικές κατακτήσεις που έγιναν από το εργατικό κίνημα, και οι οποίες έχουν εξασφαλίσει ένα σχετικά καλό επίπεδο λειτουργίας του κοινωνικού κράτους που παρέχει δωρεάν βασικές υπηρεσίες για τον λαό, έχουν έρθει κάτω από έντονη πίεση τα τελευταία χρόνια. Για αυτό, και ανεξάρτητα από το ποια κυβέρνηση θα εκλεγεί στις 18 Ιουνίου, αυτή η πίεση θα συνεχιστεί. Είμαστε αλληλέγγυοι με τους λαούς της Νότιας Ευρώπης στους οποίους εξαπολύονται οι βίαιες επιθέσεις από την τρόικα, αλλά ταυτόχρονα γνωρίζουμε πολύ καλά ότι αυτές οι επιθέσεις αργά ή γρήγορα θα βρεθούν στο δρόμο μας αν δεν ανατρέψουμε το ρεύμα στην ευρωπαϊκή πολιτική.
