Η αύξηση της οικονομικής ανισότητας επηρεάζει τις νοητικές ικανότητες των επόμενων γενεών. Ωστόσο, αυτή η τάση μπορεί να αντιστραφεί. Παρεμβάσεις που βελτιώνουν τις κοινωνικοοικονομικές συνθήκες, την οικογενειακή ζωή και τις εκπαιδευτικές ευκαιρίες "μπορούν να επιφέρουν τεράστια διαφορά", όπως αναφέρει η σχετική αμερικανική επιστημονική έρευνα που αποκάλυψε τη σύνδεση της εγκεφαλικής και κατ' επέκταση της νοητικής ανάπτυξης των παιδιών με την εισοδηματική και ευρύτερα κοινωνικοοικονομική κατάσταση των γονιών τους.
Οι ερευνητές, με επικεφαλής τις γνωσιακές νευροεπιστήμονες Κίμπερλι Νόουμπλ του Ιατρικού Κέντρου του Πανεπιστημίου Κολούμπια της Νέας Υόρκης και Ελίζαμπεθ Σόουελ της Ιατρικής Σχολής του Πανεπιστημίου της Ν. Καλιφόρνια και του Νοσοκομείου Παίδων του Λος Άντζελες, μελέτησαν με μαγνητική απεικόνιση (MRI) τους εγκεφάλους 1.100 παιδιών και νέων ηλικίας 3 έως 20 ετών και έπειτα συσχέτισαν την εικόνα κάθε εγκεφάλου με το οικογενειακό εισόδημα.
Όπως διαπιστώθηκε, η επιφάνεια του εγκεφαλικού φλοιού, του εξωτερικού και πιο εξελιγμένου μέρους του εγκεφάλου, ήταν κατά μέσο όρον 6% μεγαλύτερη στα παιδιά από οικογένειες με ετήσιο εισόδημα άνω των 150.000 δολαρίων σε σύγκριση με παιδιά οικογενειών με ετήσιο εισόδημα έως 22.500 δολαρίων. Σύμφωνα με τη μελέτη, ένα νήπιο από φτωχή οικογένεια έχει συνήθως λιγότερο ανεπτυγμένο εγκέφαλο σε σχέση με ένα νήπιο από πλούσια οικογένεια.
Όσο περισσότερο στρες (άγχος, ρύπανση περιβάλλοντος, κακή διατροφή κ.ά.) και λιγότερα ερεθίσματα έχει ο παιδικός εγκέφαλος, σε τόσο πιο μειονεκτική θέση βρίσκεται ήδη πριν από τη γέννηση, όσο ακόμη το έμβρυο αναπτύσσεται στη μήτρα. Αντίθετα, ο εγκέφαλος παιδιών από ευκατάστατες οικογένειες αναπτύσσεται σε ευνοϊκές συνθήκες. Συμπερασματικά διαπιστώνεται ένας αυτοτροφοδοτούμενος κύκλος μεταξύ βιολογικής και οικονομικής ανισότητας.
Πάντως η επικεφαλής της έρευνας Κίμπερλι Νόουμπλ σημείωσε πως, καθώς "ο εγκέφαλος είναι το προϊόν τόσο της γενετικής όσο και της εμπειρίας και η τελευταία είναι ιδιαίτερα ισχυρή στο να διαμορφώνει την ανάπτυξη του εγκεφάλου στην παιδική ηλικία", "παρεμβάσεις ώστε να βελτιωθούν οι κοινωνικοοικονομικές συνθήκες, η οικογενειακή ζωή και οι εκπαιδευτικές ευκαιρίες μπορούν να επιφέρουν τεράστια διαφορά".
Η Ελίζαμπεθ Σόουελ υπογράμμισε επίσης πως "η βελτίωση της πρόσβασης στους πόρους που θα εμπλουτίσουν το αναπτυξιακό περιβάλλον του παιδιού μπορούν να αλλάξουν την τροχιά της εγκεφαλικής ανάπτυξης προς το καλύτερο", ενώ τόνισε πως τα ευρήματα "δεν σημαίνουν ότι κατ' ανάγκην κάθε παιδί με μειονεκτική κοινωνικοοικονομική κατάσταση θα αποδίδει χειρότερα από κάθε ευκατάστατο παιδί", καθώς η μελέτη καταδεικνύει μια γενική τάση, που ασφαλώς δεν ισχύει σε όλες τις επιμέρους περιπτώσεις των παιδιών.
