α) Προς την ελληνική κυβέρνηση
β) Προς όλες τις ελληνικές αρχές, αρμόδιες και μη
γ) Προς όλους τους δημοσιογράφους της χώρας και τα ΜΜΕ
Την ώρα που τα μάτια όλων μας είναι στραμμένα με ελπίδα και αισιοδοξία στα οικονομικά και δημοσιονομικά προβλήματα αυτής της χώρας, στις συνεδριάσεις του Eurogroup και τις δηλώσεις των «επωνύμων» της Ευρώπης, εδώ και τέσσερις (4) μήνες μια ελληνική πόλη σε απόσταση μόνο δύο ωρών από την πρωτεύουσα, η ηρωική Τριπολιτσά, μαστίζεται καθημερινά από τους τόνους σκουπιδιών που πλημμυρίζουν τους δρόμους της, από τα ποντίκια που βολτάρουν ανενόχλητα στα πεζοδρόμια και από τα ανείπωτα μικρόβια που διαχέονται στον τιμημένο αέρα της και μολύνουν τα υπόγεια και υπέργεια ύδατά της!
Οι μόνιμοι και μη κάτοικοι αυτής της πόλης αγωνίζονται καθημερινά με όλες τους τις δυνάμεις με αναφορές, μηνύσεις, διαμαρτυρίες κ.λπ. προς τους ιθύνοντες («επιφανείς») αυτής της πόλης (δήμαρχο - περιφερειάρχη - εισαγγελέα κ.λπ.) για την αντιμετώπιση και επίλυση του προβλήματος... δυστυχώς χωρίς κανένα αποτέλεσμα μέχρι σήμερα. Αναρωτιέμαι, όλοι αυτοί που εκπροσωπούν αυτή την πόλη (δήμαρχος, περιφερειάρχης) δεν έχουν την στοιχειώδη ευθιξία να παραιτηθούν έπειτα από όσα έχουν συμβεί;
Ίσως μια τέτοια θαρραλέα πράξη θα ήταν πολύτιμη για τον τόπο απλώς και μόνο διότι θα μπορούσε να ευαισθητοποιήσει την κοινή γνώμη καθιστώντας το άγνωστο πρόβλημα γνωστό και άξιο προσοχής. Επίσης, η δημοσιοποίηση αυτού του προβλήματος από τον δημοσιογραφικό κόσμο θα βοηθούσε στην επίλυση ενός πραγματικά ουσιώδους ζητήματος που ενέχει σοβαρότατους κινδύνους για τη δημόσια υγεία. Είναι κατανοητό ότι δεν είναι τόσο γαργαλιστικό αυτόν τον καιρό όσο οι life style προτιμήσεις του αντικειμενικά προικισμένου και καταξιωμένου μας υπουργού Οικονομικών, όμως τα ποντίκια πηδάνε πλέον στα μπαλκόνια των πρώτων ορόφων... κυριολεκτικά.
Τα όρια έχουν ξεπεραστεί. Δεν νομίζετε;
Με εκτίμηση,
Μπέσσυ Παπασωτηρίου - Μπένου,
συμβολαιογράφος Αθηνών
