ΤΟΥ ΘΑΝΑΣΗ ΚΑΡΤΕΡΟΥ
Καλά τα λέει ο Τσίπρας ότι δεν θα υποκύψουμε σε εκβιασμούς και τελεσίγραφα. Και όπως όλα δείχνουν όχι μόνο τα λέει, αλλά και τα πιστεύει. Η μεγάλη πλειονότητα των Ελλήνων πάντως πιστεύει ότι τα πιστεύει και γι' αυτό στηρίζει την κυβέρνηση. Και όλες οι εξελίξεις κάνουν χειροπιαστή την αλήθεια ότι υπάρχει άλλος δρόμος από τον μονόδρομο των "ναι". Ο δρόμος της αντίστασης στις απαιτήσεις που γίνονται θράσος και προσβολή, όχι μόνο για την κοινωνία και την οικονομία, αλλά και για την αξιοπρέπεια της Ελλάδας.
Ώς εδώ όλα καλά. Κάποια παραλειπόμενα της προεδρικής εκλογής, ωστόσο, και κάποιες δημοσίως διατυπωμένες ενστάσεις για το κείμενο Μοσκοβισί, που απορρίφθηκε μετά βδελυγμίας από τον Σόιμπλε, ενώ έγινε κατ' αρχήν δεκτό από την ελληνική αντιπροσωπεία, γεννούν ένα ερώτημα. Τι ακριβώς περιμένουμε να προκύψει από τις δύσκολες διαπραγματεύσεις, από τα Eurogroup και τα λοιπά όργανα της Ευρώπης; Με τον συγκεκριμένο συσχετισμό και τις συγκεκριμένες αγκυλώσεις της γερμανικής πλευράς;
Αυτό έχει τη σημασία του. Γιατί, αν κάποιος περιμένει μια πανηγυρική ήττα των σκληρών της λιτότητας, μάλλον έχει υπερβολικές προσδοκίες. Ένας συμβιβασμός δύσκολος, αλλά σωτήριος για την Ελλάδα που ασφυκτιά, είναι σ' αυτή τη φάση το ζητούμενο. Πολιτικά μιλώντας, νίκη θα ήταν να ανοίξει μια ρωγμή στο σκληρό ευρωπαϊκό τείχος της λιτότητας. Να κερδίσει η Ελλάδα την παράταση που ζητάει, χωρίς παράλογες δεσμεύσεις. Και να κάνει αποδεκτή τη δέσμευσή της από τη λαϊκή ετυμηγορία: Δεν πάει άλλο με τα μνημόνια.
Δεν είναι ποιητική μεταφορά συνεπώς όταν η ελληνική πλευρά ζητά να δοθεί στη χώρα μια ανάσα. Που πάει να πει χώρος και χρόνος και κάποιες δυνατότητες να ασχοληθεί όχι μόνο με την ευτυχία των αριθμών, που προσκυνούν οι διάφοροι αγέλαστοι ΥΠΟΙΚ, αλλά και με τη δυστυχία των ανθρώπων. Να αντιμετωπίσει την ανθρωπιστική κρίση. Να ανοίξει τους λογαριασμούς με τη διαφθορά και τη διαπλοκή. Να θεμελιώσει ένα νέο φορολογικό καθεστώς. Και μια νέα εμπιστοσύνη μεταξύ εξουσίας και πολίτη.
Μια ανάσα! Αν καταφέρουν να την κερδίσουν, θα είναι το πρώτο μεγάλο βήμα. Έως την ανατροπή όμως ο δρόμος θα παραμείνει μακρύς. Και θα απαιτήσει επιμονή, αποφασιστικότητα, ψυχραιμία, ευελιξία. Γιατί για κάποιο διάστημα όλοι μας θα πλέουμε σε συμπληγάδες. Και σε Σειρήνες...
