ΤΟΥ ΘΑΝΑΣΗ ΚΑΡΤΕΡΟΥ
Του θύμισαν οι προγραμματικές δηλώσεις Τσίπρα το γνωστό γράμμα του Ζαχαριάδη, είπε ο Μανώλης Γλέζος σε τηλεοπτική του συνέντευξη. Μπορεί να τη συζητήσει κανείς την άποψη, αλλά όχι το δικαίωμά του να την έχει. Δικαίωμα που του έδωσαν η μακρόχρονη διαδρομή του στις γραμμές του ΚΚΕ, η αντιστασιακή του δράση κατά του ναζισμού, η καταδίκη του σε θάνατο με την κατηγορία του επικίνδυνου κομμουνιστή και κατασκόπου, η θητεία του επί χρόνια σε φυλακές και σύρματα. Έτσι δεν είναι;
Είχε και το δικαίωμα να του απαντήσει η Αλέκα Παπαρήγα. Ταξικά, ιστορικά, ιδεολογικά. Όπως ήθελε. Εκείνη όμως προτίμησε την παροιμιώδη αγανάκτηση. Την οποία έκανε μάλιστα γνωστή στη Βουλή, με την επικουρία του ανάλογου ύφους. Αισθάνθηκα, είπε, μεγάλη αγανάκτηση το πρωί, όταν ο Μανώλης Γλέζος βγαίνει και λέει ότι η ομιλία Τσίπρα είναι το γράμμα του Ζαχαριάδη του 1940. Το λιγότερο που μπορώ να πω: η μυλωνού βάζει τον άντρα της με τους πραματευτάδες.
Το λιγότερο... Ευτυχώς διευκρίνισε ότι δεν έχει τίποτε ούτε με τη μυλωνού, ούτε με τους πραματευτάδες. Μας άφησε όμως με την απορία: Τελικά με ποιον τα έχει; Οι πράξεις ενός ηγέτη δεν είναι φυσικό να προκαλούν σε συγκρίσεις; Στον πόλεμο αυτόν, που τον διευθύνει η κυβέρνηση Μεταξά, όλοι μας πρέπει να δώσουμε όλες μας τις δυνάμεις, δίχως επιφύλαξη, έγραφε τότε ο Ζαχαριάδης. Αυτή η ενωτική του αποφασιστικότητα -δίχως επιφύλαξη!- δεν είναι λογικό να παράγει σκέψεις για το σήμερα και τη στάση του καθενός;
Επ' αυτού τσιμουδιά η Αλέκα. Με αποτέλεσμα να μας μπλέξει σε συλλογισμούς. Αφού ο Ζαχαριάδης δεν είχε καταλάβει αυτό που η ίδια επανέλαβε πριν από λίγο καιρό, δηλαδή πόσο αρνητική ήταν "η αλλαγή της σωστής εκτίμησης για τον χαρακτήρα του πολέμου ως ιμπεριαλιστικού -και από τις δύο πλευρές των καπιταλιστικών κρατών- με τη θέση ότι αυτός ήταν μόνο αντιφασιστικός", τότε μήπως αυτός ήταν μυλωνού; Διότι, αν ήταν ιμπεριαλιστικός ο πόλεμος, τι δουλειά είχαν εκεί οι κομμουνιστές υπό τον Μεταξά; Ε;
Πλάκα μας κάνεις, θα πείτε. Τον Τσίπρα εννοεί. Τον περιφρονεί ο Σαμαράς αγενώς, τον περιφρονεί και η Αλέκα παροιμιωδώς. Αααα, έτσι. Ρωμιών καυγάς, Τούρκων χαλβάς, δηλαδή. Ανάθεμά τες για παροιμίες, είδατε πώς πετιούνται εκεί που δεν τις περιμένεις...
