Μια ημέρα μετά την ανακοίνωση των ινδονησιακών αρχών ότι δεν βρέθηκαν στοιχεία που να υποδηλώνουν τρομοκρατική δράση στη συντριβή του Boeing της AirAsia τον περασμένο μήνα, η οποία στοίχισε τη ζωή σε 162 ανθρώπους, ο υπουργός Μεταφορών της Ινδονησίας παρουσίασε ένα άλλο σενάριο για το τραγικό δυστύχημα, που φαίνεται να αποδίδει μέρος της ευθύνης στους χειριστές. Όπως είπε, η ταχύτητα ανόδου του αεροπλάνου λίγο πριν υποστεί καταστροφική απώλεια στήριξης και καταλήξει στη θάλασσα είχε φτάσει στη μέγιστη τιμή της αγγίζοντας τα όρια αντοχής του συγκεκριμένου σκάφους.
«Τα τελευταία λεπτά, το αεροσκάφος κέρδιζε ύψος με μεγαλύτερη από τα φυσιολογικά όρια ταχύτητα. Ξαφνικά ξεπέρασε το όριο ταχύτητας στο οποίο μπορούσε να φθάσει και κατόπιν υπέστη απώλεια στήριξης» δήλωσε ο υπουργός Μεταφορών Ιγκνάσιους Τζονάν επικαλούμενος τα δεδομένα των ραντάρ. Παρουσιάζοντας στοιχεία των ερευνών στο Κοινοβούλιο της Ινδονησίας, ο Τζονάν ανέφερε συγκεκριμένα ότι η ταχύτητα ανόδου του μοιραίου Boeing είχε φθάσει τα 6.000 πόδια ανά λεπτό (2.000 μέτρα/λεπτό), η οποία θεωρείται μεγάλη ακόμα και για μαχητικά αεροσκάφη.
Κατά τη διάρκεια της πτήσης QZ8501, τα ξημερώματα της 28ης Δεκεμβρίου, από τη Σουραμπάγια της Ινδονησίας για τη Σιγκαπούρη, ο κυβερνήτης ζήτησε να πετάξει σε μεγαλύτερο ύψος προκειμένου να αποφύγει επικίνδυνες νεφώσεις, όμως δεν έλαβε άμεσα θετική απάντηση καθώς η κυκλοφορία ήταν αυξημένη στον συγκεκριμένο αεροδιάδρομο. Λίγο μετά, το αεροσκάφος συνετρίβη στη θάλασσα.
Οι ερευνητές της Εθνικής Επιτροπής Ασφαλείας των Μεταφορών της Ινδονησίας άκουσαν τις συνομιλίες μεταξύ των πιλότων και του πύργου ελέγχου που έχουν καταγραφεί στον καταγραφέα συνομιλιών πιλοτηρίου -το ένα από τα «μαύρα κουτιά»-, ωστόσο αρνήθηκαν να αποκαλύψουν λεπτομέρειες για τους διαλόγους και περιορίστηκαν να πουν ότι δεν υπάρχει καμία ένδειξη περί τρομοκρατικής ενέργειας.
Η μετεωρολογική υπηρεσία της Ινδονησίας είχε εκτιμήσει σε έκθεσή της η οποία δημοσιοποιήθηκε στις αρχές Ιανουαρίου ότι οι καιρικές συνθήκες έπαιξαν πιθανόν σημαντικό ρόλο στο δυστύχημα.
