Του Γιάννη Σχίζα
Η αναφορά σε επιμέρους κλάδους της οικονομίας, ιδιαίτερα μάλιστα εν όψει της παραγωγικής ανασυγκρότησης που ευαγγελίζεται ο ΣΥΡΙΖΑ, δεν είναι δυνατόν να αγνοεί τις μεταξύ τους συνάφειες και αλληλεπιδράσεις. Π.χ. δεν είναι δυνατόν να γίνεται συζήτηση για την αντιμετώπιση της ανεργίας χωρίς αναφορά στο εμπορικό ισοζύγιο. Τυχούσα αύξηση της απασχόλησης που θα οδηγούσε στην αύξηση των εισαγόμενων -τελικών ή κεφαλαιουχικών αγαθών- χωρίς αντίστοιχη τουλάχιστον αύξηση των εξαγωγών θα έσπρωχνε τη χώρα σε νέες περιπέτειες...
Η κτηνοτροφία είναι επίσης τομέας που οσμώνεται με όμορους τομείς. Ένας από αυτούς είναι και ο τομέας της Υγείας, που συνδέεται με τον χρόνιο αντιχοληστερινικό αγώνα της ιατρικής κοινότητας . Μια «προοδευτική» πολιτική Υγείας θα ήταν αδιανόητο να επαναπαυθεί στο αξίωμα «Περί ορέξεως ουδείς λόγος» και να αποσυνδεθεί από την κριτική της υπερκατανάλωσης πρωτεϊνών κι αυτό θα οδηγούσε σε μείωση των ελλειμμάτων του εμπορικού ισοζυγίου. Καταπώς ανέφερε ο Γιάννης Τόλιος σε ένα πόνημά του, τα ελλείμματα αυτά ανέρχονταν (2007) σε 1,3 δισ.
Ένα σενάριο «αποανάπτυξης», με παράλληλη υποχώρηση κατανάλωσης κρέατος, κτηνοτροφίας και εμπορικού ελλείμματος, θα ήταν οπωσδήποτε εφικτό. Όμως επίσης εφικτός θα ήταν ο εξωστρεφής προσανατολισμός της κτηνοτροφίας, με στόχο τις εξαγωγές προϊόντων ποιοτικών, συνδεδεμένων ιδιαίτερα με την ελληνική γη και την πλούσια χλωρίδα της.
Η πρόσφατη κοινοβουλευτική ερώτηση από 33 (αριθμός ρεκόρ!) βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ έθεσε σοβαρά ζητήματα όσον αφορά τα κόστη της κτηνοτροφικής παραγωγής, με προτεραιότητα στα της βοσκήσιμης ύλης. Το 1987, στο πλαίσιο της συζήτησης για τον Νόμο 1734 περί βοσκοτόπων, οι δυνάμει βοσκότοποι υπολογίζονταν περίπου σε 60 εκατ. στρέμματα. Σήμερα η δυνατότητα ποσοτικής επέκτασης των βοσκοτόπων από τα 11 στα 51 εκατομμύρια στρέμματα -που αναγνωρίζεται μάλιστα και από μνημονιακούς παράγοντες- προσκρούει στις επιταγές μιας ποιοτικής διαχείρισης, που σημαίνει έλεγχο δραστηριοτήτων και αειφορική αντιμετώπιση των χορτολιβαδικών εκτάσεων.
Βέβαια η διαχείριση των βοσκοτόπων δεν πρέπει να εκτρέπει την προσοχή από την ανάγκη συνολικής υπέρβασης του παραδοσιακού κτηνοτροφικού μοντέλου.
Παλιά, όταν κυκλοφορούσε το ανέκδοτο «Αλβανός τουρίστας», χρησιμοποίησα στην "Αυγή" τον τίτλο «Κτηνοτρόφος τουρίστας» για να δείξω την απιθανότητα της συνύπαρξης των δυο ιδιοτήτων και τη «σιαμαία» σχέση κτηνοτρόφου και ζώου. Σήμερα η επανεκκίνηση της κτηνοτροφίας προϋποθέτει, εκτός από τη θρησκευτική προσήλωση στην ευζωΐα των ζώων, και τη στήριξη της ευζωΐας των απασχολουμένων στον κλάδο. Χρειάζονται νέοι όροι εργασίας και νέοι άνθρωποι στον κλάδο, ώστε να απορριφθούν στο «χρονοντούλαπο» της Ιστορίας οι αντικτηνοτροφικοί στίχοι του Μηλιώκα: «Στο σπιτ' στο Κακοσάλεσ', δεν ματαξαναγυρνώ, στάνες και βοβάλες, όλα να γίνουν ρημαδιό...».
