Ανάλυση

Η ακροδεξιά ΑfD και η Συμμαχία Ζάρα Βάγκενκνεχτ με αντιπολεμικά συνθήματα ορίζουν την ατζέντα πριν τις κρίσιμες εκλογές σε τρία ανατολικογερμανικά κρατίδια

Για πρώτη φορά απ’ το ξέσπασμα του πολέμου, πριν από δυόμισι χρόνια, οι ουκρανικές δυνάμεις πέρασαν στη μεριά του επιτιθέμενου -μεταφορικά και κυριολεκτικά

Αυτό που κάηκε από ακροδεξιούς τραμπούκους δεν είναι μόνο τζαμιά και καταστήματα, αλλά ο μύθος μιας ευημερίας στηριγμένης στον ατομισμό και την ιδιωτικοποίηση

Μεγάλα θύματα είναι ο ουκρανικός και ο παλαιστινιακός λαός. Αυτό όμως δυστυχώς είναι το λιγότερο που ενδιαφέρει τις μεγάλες δυνάμεις, τους κεντρικούς παίκτες

Ένα είναι βέβαιο: Κάθε κραχ, μικρό ή μεγάλο, τοπικό ή ευρύτερο, περιορισμένο ή ανεξέλεγκτο, έχει την αιτία και την αφετηρία του.

Ο ΣΥΡΙΖΑ ζητά εκεχειρία στο Παλαιστινιακό ώστε να αποτραπεί και ο πυρηνικός κίνδυνος που μπορεί να προκύψει, με βαρύτατες συνέπειες για όλη την Μεσόγειο

Το ζητούμενο για την κυβέρνηση Μητσοτάκη ήταν να χαϊδέψει την ψυχή της Δεξιάς στο κόμμα του, να… εξιλεωθεί μέσω Μπελέρη για την ψήφο του στην ισότητα στο γάμο

Κάτι φαίνεται πως έχει μείνει όρθιο από το «ένδοξο» παρελθόν της ψυχροπολεμικής κόντρας ΗΠΑ - πρώην Σοβιετικής Ένωσης

Ο Πεζεσκιάν που κέρδισε αναπάντεχα τις προεδρικές εκλογές στο Ιράν θα χρειαστεί να υπερβεί εαυτόν για να δικαιώσει τις ελπίδες ενός σχεδόν παραιτημένου λαού

Το κρίσιμο ερώτημα, αφότου άνοιξε ο δρόμος για την αντιπρόεδρο Κάμαλα Χάρις, είναι αν μπορεί να κερδίσει έναν Τραμπ που δείχνει να επελαύνει σαν οδοστρωτήρας