Πέθανε χθες στην Αθήνα, σε ηλικία 56 ετών, έπειτα από βαρύτατο εγκεφαλικό που υπέστη, ο αγωνιστής του αντιεξουσιαστικού εναλλακτικού-οικολογικού χώρου και εκδότης Μιχάλης Πρωτοψάλτης. Η κηδεία του θα γίνει σήμερα από το Νεκροταφείο Αγ. Αναργύρων, στις 17.30.
Γεννημένος στην Αθήνα το 1958, σπούδασε σκηνοθεσία στη Σχολή Σταυράκου, Ηλεκτρονικά στα ΚΑΤΕΕ Αθήνας και Φυσική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Η φοιτητική εξέγερση του Νοέμβρη του 1973, στην οποία, ως μαθητής, συμμετείχε με πάθος, θα σημαδέψει τα γυμνασιακά του χρόνια και την κατοπινή του πορεία.
Στη Μεταπολίτευση θα αποτελέσει μια από τις χαρακτηριστικότερες φιγούρες του αναρχικού κινήματος, ενώ το περιοδικό που εκδίδει εκείνη την περίοδο, Ο Κόκκορας που λαλεί στο σκοτάδι, θα είναι σημείο αναφοράς για το κίνημα. Το 1979 συμμετέχει ενεργά στο κίνημα των φοιτητικών καταλήψεων ενάντια στον Ν. 815 και στις αυτόνομες και αντιεξουσιαστικές ομάδες που θα ακολουθήσουν, σε αναρίθμητες επιτροπές αλληλεγγύης σε κρατουμένους και υπεράσπισης πολιτικών, κοινωνικών και ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Στις αρχές της δεκαετίας του '80 συμμετέχει ενεργά στην έκδοση της αναρχικής εφημερίδας Αλληλεγγύη, ενώ το 1985 εκδίδει ένα ακόμη πολιτικό περιοδικό που θα αποτελέσει σημείο αναφοράς, τα Άνθη του Κακού, που σηματοδοτεί τη σταδιακή στροφή προς μια περισσότερο εναλλακτική και οικολογική αντίληψη του αντιεξουσιαστικού κινήματος.
Για τη δράση του αυτή, ο Μ. Πρωτοψάλτης βρέθηκε επανειλημμένα στο στόχαστρο των διωκτικών αρχών, με διώξεις, φυλακίσεις και αμέτρητες κατ' οίκον έρευνες. Παρά την πίεση όμως των κρατικών μηχανισμών, ο ίδιος θα προχωρήσει θαρραλέα στην αναθεώρηση πολλών από τις απόψεις που θεωρούνταν ταμπού στον αναρχικό χώρο, αποφασίζοντας να συμμετάσχει σε μια "μακρά πορεία μέσα από τους θεσμούς", μέσα από την Οικολογική Εναλλακτική Ένωση Πολιτών αρχικά, τους Οικολόγους Εναλλακτικούς στη συνέχεια, ιδρυτικό μέλος των οποίων υπήρξε, ενώ παράλληλα συμμετείχε ως υποψήφιος για το ευρωπαϊκό και εθνικό κοινοβούλιο στις διαδοχικές εκλογικές αναμετρήσεις του 1989-90.
Μαζί με τη συμμετοχή του στα σχήματα πολιτικής οικολογίας που ακολούθησαν, συνέχισε τη θεωρητική του παρέμβαση στον εναλλακτικό αντιεξουσιαστικό χώρο μέσα από τις εκδόσεις Βιβλιοπέλαγος, στην κατεύθυνση των ιδεών της κοινωνικής οικολογίας του Μάρεϊ Μπούκτσιν.
