Η Αθήνα είναι γένους θηλυκού, η τέχνη επίσης... Εν όψει των δημοτικών εκλογών της επόμενης Κυριακής, η "Αυγή" συνάντησε πέντε γυναίκες από τον χώρο του πολιτισμού, τέσσερις ηθοποιούς και μία εκδότρια, που συμμετέχουν ως υποψήφιες δημοτικοί σύμβουλοι στο ψηφοδέλτιο του Γαβριήλ Σακελλαρίδη. Ποιος θα μπορούσε να είναι ο διακριτός ρόλος μιας αριστερής δημοτική αρχής στον τομέα του πολιτισμού, ρωτήσαμε, ζητώντας τους να εντοπίσουν τα προβλήματα εκείνα στα οποία θα εστιάσουν το ενδιαφέρον τους εάν εκλεγούν...
Αννίτα Δεκαβάλλα: «Χώροι πολιτισμού ανάχωμα στην υποβάθμιση»
Μια δημοτική αρχή με επίκεντρο τον άνθρωπο κι όχι το ατομικό κέρδος οφείλει να εξασφαλίζει σε κάθε δημότη πρόσβαση στα πολιτιστικά αγαθά και παράλληλα να στηρίζει τους δημιουργούς. Βασική προϋπόθεση για αποτελεσματική λειτουργία του στον πολιτιστικό τομέα είναι ο προγραμματισμός να μην γίνεται ερήμην των καλλιτεχνών, αλλά να έχουν αποφασιστικό λόγο οι εκπρόσωποι των δημιουργών. Γενικά ο δήμος, διαθέτοντας τις κατάλληλες βάσεις δεδομένων, οφείλει να παίξει ρόλο συνδετικό ανάμεσα στους δημιουργούς και στους δημότες, στη γειτονιά, τον τοπικό σύλλογο, το σχολείο κ.λπ.
Σήμερα η συρρίκνωση του δημόσιου και η επικράτηση του ιδιωτικού απειλεί τους καλλιτέχνες και τις εστίες δημιουργίας με αφανισμό, γι' αυτό, αφενός, μπορούν να δοθούν ανεκμετάλλευτοι χώροι, που υπάρχουν πολλοί στην Αθήνα, για εργαστήρια, πρόβες, εκθέσεις, παραστάσεις, και να λειτουργούν με αυτοοργάνωση, υπ' ευθύνη των καλλιτεχνών, και, αφετέρου, με χαμηλό κόστος μπορούν να ενισχυθούν οι ήδη υπάρχοντες μικροί χώροι πολιτισμού, τα μη κερδοσκοπικά θέατρα, αυτοδιαχειριζόμενα στέκια κ.λπ., ώστε να συνδεθούν πιο ενεργητικά και διαδραστικά με την τοπική κοινωνία. Οι χώροι αυτοί αποτελούν ανάχωμα στην υποβάθμιση που υφίστανται πολλές γειτονιές της Αθήνας, καθώς τους δίνουν ζωή και αποτελούν πόλο έλξης και σημείο αναφοράς.
Άννα Ελεφάντη: «Για έναν πολιτισμό ασπίδα στην κρίση»
Δεν θα μπορούσαμε να μιλήσουμε για «παράδοξο», γιατί (ευτυχώς) έτσι συμβαίνει: η κρίση, μέσα στ' άλλα, γεννάει τέχνη. Ο δήμος είναι σημαντικό να αντιληφθεί αυτήν την τροπή και να σταθεί αρωγός. Και είναι απλό. Γίνεται.
Το σοβαρότερο ίσως ζήτημα που έχουν να αντιμετωπίσουν οι καλλιτέχνες είναι εκείνο της στέγασης. Ο δήμος μπορεί να διαθέσει χώρους σε όσο το δυνατόν περισσότερες γειτονιές, με χαμηλό κόστος. Στο πλαίσιο αυτής της «συνεργασίας» θα είχε μεγάλη σημασία να προταθούν θεματικές όπως κοινωνικά ζητήματα (αλληλεγγύη, ρατσισμός κ.λπ.), γνωριμία με μεγάλους συγγραφείς και συνθέτες, ποιητικά αναλόγια, που να παρουσιάζονται στους χώρους αυτούς ή στις πλατείες της εκάστοτε γειτονιάς, μια καλλιτεχνική δραστηριότητα με άλλα λόγια όχι περιχαρακωμένη, όπου λίγοι μπορούν να γευτούν τους καρπούς της, αλλά ανοιχτή, οικονομικά προσιτή σε όλους, με τα πλοκάμια της απλωμένα στη γειτονιά και τον δημόσιο χώρο.
Επιμένω και γι' αυτό θα αγωνιστώ: για έναν πολιτισμό που ξεκινά και αφορά τη βάση, που είναι εργαλείο επιμόρφωσης αλλά και συνεύρεσης, συνάντησης, συνεργασίας, έναν πολιτισμό ασπίδα στην κρίση και τον φόβο που εκείνη σκορπά, που δίνει ζωή στη γειτονιά και που συνάμα, ως προς τις επιλογές του, δεν κάνει καμία έκπτωση. Γίνεται!
Πόλα Καπόλα: «Γειτονιές πολιτισμού και σκέψης»
Μια αριστερή, εναλλακτική πρόταση για τον πολιτισμό στο πλαίσιο της πόλης πρέπει καταρχάς να στοχεύει στην ενσωμάτωσή του στην καθημερινότητα των κατοίκων. Το αστικό περιβάλλον πρέπει να μετατραπεί σε πολύχρωμο και ζωντανό χώρο εκδηλώσεων και αλληλέγγυων δράσεων που θα διαμορφώνουν υψηλής ποιότητας πολιτιστικό αγαθό, για όλους τους κατοίκους και επισκέπτες. Η έμφαση πρέπει να δοθεί στις περιοχές που μαστίζονται περισσότερο από τα οξύτατα κοινωνικά και οικονομικά προβλήματα της εποχής μας.
Προσωπικά, λόγω της δραστηριότητάς μου στον χώρο των εκδόσεων, θα έδινα έμφαση σε δράσεις που αφορούν τη λειτουργία της Δημοτικής Βιβλιοθήκης και ευρύτερα σε πρωτοβουλίες που θα «ξανασυμφιλιώσουν» τους πολίτες με το βιβλίο. Εκτιμώ ότι η Δημοτική Βιβλιοθήκη μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο ως προς τη διάδοση της γνώσης, αλλά και την ισχυροποίηση των κοινωνικών δεσμών σε επίπεδο γειτονιάς. Ειδικότερα θα ήθελα να εστιάσω στην «αποκέντρωση» της Βιβλιοθήκης του Δήμου Αθηναίων, σε όλες τις γειτονιές, στην αναβάθμιση και επέκταση των υπηρεσιών της με άξονα τις ανάγκες των δημοτών, καθώς και στην ανάπτυξη μιας σταθερής συνεργασίας μέσω πολιτιστικών κέντρων, τοπικών συλλόγων και σχολείων. Στόχος πρέπει να είναι, οι γειτονιές της Αθήνας να λειτουργούν ως γειτονιές πολιτισμού και σκέψης.
Αγγελική Κασόλα: "Ελπιδοφόρα δείγματα γραφής"
Μια αριστερή δημοτική αρχή οφείλει να έχει την αρετή να αξιοποιεί όλες τις υπάρχουσες δομές, που αποτελούν την περιουσία των κατοίκων, αλλά και την τόλμη να δημιουργήσει τους δικούς της θεσμούς, που θα τη βοηθήσουν να υπερασπίζεται, να εφαρμόζει, να προωθεί αυτό το διαφορετικό αξιακό, αναπτυξιακό, ηθικό, πολιτιστικό «μοντέλο» και την ταυτότητα της πόλης. Η Ανοιχτή Πόλη και ο Γαβριήλ Σακελλαρίδης δίνει δείγματα γραφής πολύ ελπιδοφόρα... Παράδειγμα οι ανοιχτές συζητήσεις και διαβουλεύσεις με ανθρώπους και συλλογικότητες που ζουν, δρουν και δημιουργούν στην πόλη. Οι εξαιρετικές περιηγήσεις στις γειτονιές της Αθήνας που βγάζουν τους κατοίκους από την απομόνωση του σπιτιού τους, και τους καλούν να αγαπήσουν και να υπερασπιστούν την πολιτιστική και ιστορική κληρονομιά της πόλης απέναντι σε κάθε επίδοξο «κυβερνήτη» που οραματίζεται ένα μέλλον για εμάς μέσα στην πόλη που θα είμαστε άνεργοι, άεργοι, φοβισμένοι και πειθήνιοι...
Ακόμα και μικρό τμήμα του προγράμματος της Ανοιχτής Πόλης για τον πολιτισμό να υλοποιηθεί, όπως π.χ. να φέρει τον πολιτισμό στην καθημερινότητα κάθε γειτονιάς και να προσφέρει χώρο στους νέους καλλιτέχνες, η βελτίωση θα είναι συνταρακτική και σε πολλά επίπεδα. Ειδικά σε μία εποχή που εκτός από την ανθρωπιστική κρίση, η Αθήνα αντιμετωπίζει την φασιστικοποίηση της κοινωνίας, την τυφλή οργή και την απογοήτευση... Κι αυτά χωρίς τέχνη και πολιτισμό δεν τα καταπολεμάς... Το λέω βιωματικά...
Αγγελική Λάμπρη: "Ας γίνουμε εμείς το παράδειγμα"
Στην πόλη μας, παρά την κρίση που όλοι βιώνουμε, υπάρχει μια έκρηξη καλλιτεχνικής δημιουργίας. Ο πολιτισμός είναι από τα πιο ισχυρά συνεκτικά υλικά της κοινωνίας. Η τοπική αυτοδιοίκηση είναι ο κατεξοχήν θεσμός που μπορεί να σχεδιάσει και να υλοποιήσει μια πολιτισμική πολιτική βασισμένη στις τοπικές και κοινωνικές ανάγκες. Μπορεί να αξιοποιήσει το ανθρώπινο δυναμικό, τους ανεκμετάλλευτους δημόσιους χώρους και να στηρίξει τους καλλιτέχνες, όχι τόσο οικονομικά όσο ηθικά. Αυτό είναι που χρειαζόμαστε. Χρήματα μπορεί να μην υπάρχουν, υπάρχουν όμως πολλά αποθέματα ψυχής, αγάπης και διάθεση για προσφορά. Ας τα εκμεταλλευτούμε.
Ζω και εργάζομαι στο κέντρο της Αθήνας, είμαι νέα μητέρα και κινούμαι καθημερινά στο κέντρο της πόλης, αντιμετωπίζοντας τα προβλήματά της άλλοτε με χιούμορ και άλλοτε με θυμό, όπως οι περισσότεροι από εμάς. Ως υπεύθυνος πολίτης, μέσα από τη συμμετοχή μου στην Ανοιχτή Πόλη, θα ήθελα να προσφέρω όχι μονάχα στον χώρο του πολιτισμού αλλά και σε άλλους τομείς, όπως αυτός της κοινωνικής αλληλεγγύης.
Όλοι μας πρέπει να αγαπήσουμε την πόλη μας, με τα θετικά και τα αρνητικά, με τα όμορφα και τα άσχημα και προπαντός να την σεβαστούμε. Μόνο έτσι έχουμε ελπίδα για ένα καλύτερο αύριο. Ας μην περιμένουμε μόνο από τους πολιτικούς να κάνουν κάτι. Ας γίνουμε εμείς το παράδειγμα, δείχνοντάς τους τον δρόμο.
