Αν για τον Χόρχε Λουίς Μπόρχες η Βιβλιοθήκη αποτελεί μετωνυμία του σύμπαντος, οι «Χίλιες πόρτες» δεν μπορούν παρά να αντιστοιχούν στον «ίσως άπειρο αριθμό» τρόπων πρόσβασης σε αυτήν...
Αντιμετωπίζοντας τη σύγχρονη τέχνη ως έναν από τους τρόπους πρόσβασης του κοινού στη γνώση, η έκθεση A Thousand Doors συνομιλεί με μία από τις «κιβωτούς» του νεότερου και απώτερου ελληνικού παρελθόντος: τη Γεννάδειο Βιβλιοθήκη, στους εσωτερικούς και εξωτερικούς χώρους της οποίας φιλοξενείται έως το τέλος Ιουνίου.
Στην έκθεση, που διοργανώνεται από τον Οργανισμό Πολιτισμού και Ανάπτυξης ΝΕΟΝ σε συνεργασία µε τη Whitechapel Gallery του Λονδίνου, παρουσιάζονται έργα 30 καλλιτεχνών από 15 χώρες, ανάμεσά τους πέντε Έλληνες από διαφορετικές γενιές, οι δημιουργίες των οποίων υπήρξαν παραγγελίες για τη συγκεκριμένη έκθεση.
Δηλώνοντας «έκπληκτη» με τη σύγχρονη ελληνική τέχνη, η επιμελήτρια της έκθεσης Iwona Blazwick, αφού σημείωσε ότι «η δομή της αντανακλά τη βιβλιοθήκη», τόνισε ότι αποτελεί μια προσπάθεια «μετάφρασης» στον χώρο της Αθήνας δημόσιας τέχνης που έχει δημιουργηθεί για άλλες συνθήκες, υπερβαίνοντας έτσι της χαρακτήρα της ως site-specific.
Από τη μεριά του, ο διευθυντής της Αμερικανικής Σχολής Κλασικών Σπουδών James Wright σημείωσε πως μέσω της τέχνης, δίνεται η ευκαιρία να κατανοήσουμε καλύτερα τη σχέση με το παρελθόν, ενώ δεν παρέλειψε να τονίσει πως αποτελεί μια ευκαιρία για το ευρύτερο κοινό να γνωρίσει τη Βιβλιοθήκη.
Η έκθεση απλώνεται σε όλους τους χώρους της Γενναδείου και διαρθρώνεται σε τρία τμήματα. Το πρώτο, που τοποθετείται γύρω από το κεντρικό αναγνωστήριο, φιλοξενεί έργα όπου οι καλλιτέχνες αντιμετωπίζουν τα βιβλία ως γλυπτικά αντικείμενα, όπως τα πέτρινα βιβλία που κατασκεύασε ο Michael Rakowitz με πρώτη ύλη από το Μπάμιγιαν του Αφγανιστάν, όπου το 2001 οι Ταλιμπάν είχαν καταστρέψει τα εκεί μνημειακά αγάλματα του Βούδα.
Στο δεύτερο τμήμα φιλοξενούνται έργα που ανιχνεύουν την καταστροφή, την εξαφάνιση και την ανάκτηση της γνώσης, όπως η «Βιβλιοθήκη των μηδέποτε δανεισθέντων βιβλίων», εγκατάσταση της Meriç Algün Ringborg με βιβλία της Γενναδείου ή το γλυπτικό ετυμολογικό παιχνίδι της Πάκυς Βλασσοπούλου με μια ορδή αλόγων τοποθετημένων σε ένα χώρο όπου κυριαρχεί ο λόγος...
Βασισμένη σε ένα ετυμολογικό παιχνίδι με τις ποικίλες σημασίες και γραφές της λέξης «φύλλο» είναι και η εγκατάσταση του Νίκου Ναυρίδη Χίλια φύλ(λ)α, με βιβλία φτιαγμένα από φύλλα ζαχαροπλαστικής, τα οποία παραδίδονται στη φθαρτότητα των εξωτερικών συνθηκών (ήλιος, βροχή, πουλιά...) στο αίθριο.
Τέλος, ένα νεοκλασικό παράθυρο, οχυρωμένο σε όλο του το ύψος με χρησιμοποιημένα βιβλία, που πρέπει να ανοίξουν προκειμένου να περάσει το φως, είναι το έργο με το οποίο ο Γιάννης Κουνέλλης συμμετέχει στην έκθεση.
Το τρίτο τμήμα της εκτείνεται στους κήπους της Γενναδείου, δημιουργώντας φαντασιακούς κόσμους, γλυπτικούς ή άυλους, όπως η εντυπωσιακή ηχητική εγκατάσταση Χορός της αυγής, του Κώστα Ιωαννίδη, ή αναβίωση της περιπατητικής παράδοσης από τη Βαλεντίνα Κάργα, ένα «άνοιγμα» προς τη φιλοσοφική και επιστημονική έρευνα μέσω της σύγχρονης τέχνης.
