Στο τέλος κάθε χρόνου αναλογιζόμαστε τον περασμένο. Προσπαθούμε να πυκνώσουμε τα γνωρίσματά του και τα δρώμενα που τον-μας σημάδεψαν σε μια εικόνα. Στο τέλος της κυβέρνησης του Κυριάκου Μητσοτάκη -που ευχόμαστε ολόψυχα να έρθει όσο πιο σύντομα γίνεται και να σημάνει το τέλος της καταστροφής της χώρας και των ανθρώπων της- βλέπω μπροστά μου την εικόνα μιας ομάδας καλικάντζαρων, ντυμένων με γραβάτες και κοστούμια και ακριβά, επώνυμα φορέματα και ταγέρ που δρουν στα σκοτεινά και εν κρυπτώ, κλέβοντας το βιος μας και ροκανίζοντας το μέλλον το δικό μας και εκείνο των παιδιών μας.
Συσσωρεύουν με μιαν απίστευτη απληστία τον προσωπικό τους πλούτο -που είναι ο δικός μας παραγωγικός πλούτος- και «προέρχεται», όπως εύστοχα έγραφε ο Φουκό, «κατευθείαν από την άσκηση της εξουσίας επί του χρέους και της ιδιοκτησίας». Προσπαθούν να καλύψουν τη δική τους μειονεξία με τα ναρκισσιστικά προσωπεία της πλεονεξίας των κληρονομικώ δικαιώματι «νόμιμων κατόχων» της χώρας και των ανθρώπων της. Αφήνοντας κάποια ψίχουλα-επιδόματα στο διάβα τους με τα οποία θέλουν να συντηρούνται οι υποτακτικοί τους στα όρια της φτώχειας και να επιθυμούν αυτοί πάντα από μακριά την επίπλαστη χλιδή τους και το ψευδεπίγραφο κύρος τους.
Προβάλλουν επιδεικτικά την ύβρι τους, τη βίαιη και αλαζονική τους συμπεριφορά απέναντι στους νόμους της Πολιτείας. Επιδεικνύουν το απύθμενο μένος τους απέναντι στους ανθρώπους που συνεχίζουν να αντιστέκονται με τη δημιουργική πνοή τους, στους ανθρώπους της τέχνης και του πνεύματος, να κρατούν το ουσιώδες και αληθινό και να απορρίπτουν το ανούσιο και περιττό.
Το κρυμμένο είναι τους
Το «Μικρό σύνολο με νέα έργα» που εκθέτει ο ζωγράφος Μάκης Θεοφυλακτόπουλος στον «Φωταγωγό» των εκδόσεων Το Ροδακιό, στο κέντρο της πόλης, μιλάει από μόνο για τη δύναμη της πληρότητας μέσα στη λιτότητα. Ο Θεοφυλακτόπουλος, ένας από τους πιο σημαίνοντες σκαπανείς της νεοελληνικής τέχνης της δεκαετίας του '60, παρουσιάζει τις αφαιρετικές, ανθρώπινες μορφές του κλεισμένες, όπως από την αρχή της πορείας του, μέσα σε αυστηρά περιγράμματα που δείχνουν την κίνηση ή τη δωρική στάση τους αλλά και τον αισθησιασμό τους. Ακόμα κι αν μας γυρίζουν την τρυφερή γυναικεία πλάτη τους, την καλυμμένη με την πλούσια χαίτη τους.
Ετσι μπορεί να αποκαλύψει το κρυμμένο είναι τους και τα προσωπικά του(ς) γνωρίσματα ανάμεσα στα σκισίματα του χαρτονιού και τις μικρές, ορμητικές, παλλόμενες γραμμές που γράφει με μαβιούς, μαύρους, γκρίζους μαρκαδόρους, να τις βυθίσει μέσα σε μια ύλη πηχτή, λευκή ή σκούρα της «μη παραστατικής, μη εξπρεσιονιστικής και μη υποκειμενικής», καθαρής τέχνης του σκαπανέα της αναλυτικής ζωγραφικής Άντ Ράινχαρντ.
Ετσι μπορεί να μας φανερώσει με τα ελάχιστα, απαραίτητα μέσα της αληθινής τέχνης σε μικρών διαστάσεων έργα το άρτιο όλον μέσα στο θραύσμα, το προσωπικό μέσα στο γενικό. Να προβάλλει πρώτα τη μόνωση του σύγχρονου ανθρώπου και σε μια δεύτερη, αναγκαία ανάγνωση των έργων του, την αλήθεια που φυλάσσει αυτός μέσα του και τον προφυλάσσει από τη μετάλλαξή του σε ένα ζώο μιας τηλεκατευθυνόμενης αγέλης, του επιβάλλει να σταθεί όρθιος και ακέραιος, σύμφωνος με τους άγραφους νόμους της ανθρωπιάς απέναντι στα κελεύσματα των καιροσκόπων καλικάντζαρων που ροκανίζουν τη ζωή μας.
Info
Μάκης Θεοφυλακτόπουλος, «Μικρό σύνολο με νέα έργα», μέρος πρώτο. Το Ροδακιό, «Φωταγωγός», Κολοκοτρώνη 59β και Λιμπονά, εντός της στοάς Κουρτάκη. Διάρκεια έκθεσης: 19 Δεκεμβρίου 2022 - 14 Ιανουαρίου 2023. Ώρες λειτουργίας: Δευτέρα-Παρασκευή 12 μ.-8 μ.μ., Σάββατο 12 μ.-6 μ.μ.
