Προσωπικές στιγμές, αναμνήσεις και ιστορίες, βιώματα συγκίνησης και ευφορίας ζωντάνεψαν το βράδυ της Δευτέρας στο Θέατρο Τέχνης της οδού Φρυνίχου στο αφιέρωμα μνήμης στον Γιώργο Λαζάνη με αφορμή τη συμπλήρωση δέκα χρόνων από τον θάνατό του. Για μια βραδιά αντάξια στον ίδιο, σεμνή, ζεστή και γεμάτη συναίσθημα, έκαναν λόγο όλοι όσοι παραβρέθηκαν και ήταν πολλοί. Η Κάτια Γέρου, αγαπημένη μαθήτριά του, συντόνισε τους ομιλητές σε ένα αφιέρωμα πλαισιωμένο από φωτογραφικό υλικό και αποσπάσματα συνεντεύξεων, το οποίο επιμελήθηκε ο Κωστής Καπελώνης.
Ο Κυριάκος Κατζουράκης, η Μαριάννα Κάλμπαρη, ο Χρήστος Λεοντής, ο Στάθης Λιβαθινός, ο Φίλιππος Τσαλαχούρης, η Μάνια Παπαδημητρίου, η Δηώ Καγγελάρη, η Αθανασία Καραγιαννοπούλου αφηγήθηκαν ιστορίες που σκιαγράφησαν τον δυναμισμό, την αυστηρότητα, τη βαθιά ευαισθησία και το αίσθημα δικαιοσύνης και ανθρωπιάς που τον διέκριναν, την ιεραποστολική στάση του απέναντι στην τέχνη και την ζωή, ενός ανθρώπου ταγμένου σε έναν σκοπό τον οποίο που υπηρέτησε έως τέλους με αυταπάρνηση. Όλοι υπογράμμισαν τη θηριώδη ερμηνευτική του γκάμα, καθώς μπορούσε να παίξει από τραγωδία έως Αριστοφάνη με την ίδια μεγαλοσύνη και άνεση, κάτι ιδιαίτερα σπουδαίο και σπάνιο.
Μια βραδιά γεμάτη λόγια και σκέψεις για τον "πολυαγαπημένο θείο", όπως τρυφερά τον αποκαλούσαν οι μαθητές του, που σήκωσε το βάρος του Θεάτρου Τέχνης, πάνω από 20 χρόνια με αντοχή και αξιοπρέπεια, χωρίς να κάνει ποτέ περιουσία, αλλά μόνο προσφέροντας ομορφιά και φινέτσα. Που, ακούραστος και συνεπής, δίδαξε με τη ζωή και την τέχνη του σεμνότητα, ευαισθησία και πάθος για δημιουργία, συνέπεια και αφοσίωση.
Η βραδιά έκλεισε με τραγούδια από παραστάσεις στις οποίες πρωταγωνίστησε και το αγαπημένο του "Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι".
