Οι εργαζόμενοι ενός κουκλοθεάτρου στα πρόθυρα λουκέτου, αποφασίζουν να πάρουν την τύχη στα χέρια τους. Έτσι αρχίσει η ιστορία της κουκλοθεατρικής παράστασης με τίτλο "Θα 'ρθει κανένας άνθρωπος σήμερα;" που παρουσιάζεται απόψε (8.00 μ.μ. και 10.00 μ.μ.) και αύριο (8.00 μ.μ.) στο καφενείο "Δυναμό" ( Παραμυθίας 28-30) στον Κεραμεικό από την ομάδα "Αντράλα" με έδρα τα Γιάννενα. Οι εργαζόμενοι κάνουν κατάληψη, διοργανώνουν δράσεις, πορείες, συναυλίες που προκαλούν απρόοπτα και αναστάτωση μέχρι που αναγκάζουν τα κόμματα της Βουλής και τους θεσμούς να πάρουν θέση γι' αυτό το τεράστιο πρόβλημα. Οι κούκλες - εργαζόμενοι αποφασίζουν να ανεβάσουν μόνες τους μία παράσταση, όμως μία από αυτές περισσεύει! Όντας σε δύσκολη θέση «ρίχνουν το μπαλάκι» στο κοινό, το οποίο καλείται να βγάλει τα κάστανα απ' τη φωτιά και να αποφασίσει ποια κούκλα θα κάτσει στο σπίτι της και ποιες θα παραμείνουν για να αλλάξουν την ιστορία του κουκλοθεάτρου. Ίντριγκες, δολοπλοκίες, φόνοι και ένα μάλλον βολικό happy end, συνθέτουν ένα υπερθέαμα χωρίς προηγούμενο.
"Αντράλα σημαίνει τρέλα, φασαρία, ζάλη", εξηγεί ο κουκλοπαίκτης Σωκράτης Παπάς, που μαζί με τον Ηρακλή Τριανταφύλλου και τον Κώστα Μπασδάνη είναι οι δημιουργοί της κουκλοθεατρικής ομάδας που περιοδεύει σε πόλεις και χωριά, παίζοντας σε πλατείες, καφενεία, ταβέρνες και αυτοσχέδια κιόσκια όπως οι παλιοί μπουλουκτσήδες.
«Όλα τα σενάρια είναι δικά μας και εμπνέονται από τα βιώματα και τους προβληματισμούς μας", προσθέτει ο τριαντάχρονος, μιλώντας για μια "τέχνη γοητευτική, αλλά υποτιμημένη, καθώς οι περισσότεροι πιστεύουν πως απευθύνεται στα παιδιά και μάλιστα μέσα από εύπεπτες ιστορίες που περνούν απαρατήρητες. Το κουκλοθέατρο είναι για όλους", επιμένει.
Δραστήρια καλλιτεχνική κοινότητα, οι κουκλοπαίκτες, εμπνέονται από την ζώσα ιστορία και πραγματικότητα δημιουργώντας χειροποίητες ιστορίες ονείρων, δράσεων, σκληρών και χιουμοριστικών παραμυθιών που συγκινούν και προβληματίζουν.
"Παίζουμε όπου μπορούμε και όπου μας θέλουν, παίζουμε με καπέλο, χωρίς εισιτήριο δηλαδή, κάνουμε μαθήματα σε σχολεία, διδάσκουμε κατασκευές σε εργαστήρια, και ζούμε από αυτό. Όσον αφορά τον δρόμο, είναι δύσκολος αλλά ωραίος".
Ο Σωκράτης κάνει λόγο για μια "τέχνη γοητευτική και μαγική, έναν άλλο κόσμο από αυτόν που ζούμε". Ήταν ήδη μεγάλος όταν είδε μια κούκλα στον δρόμο και μαγεύτηκε. "Δεν είχα ξαναδεί κάτι τέτοιο. Ήταν το 2010 και ήμουν διακοπές όταν είδα μια παράσταση με κούκλες από δυο κοπέλες, μαγεύτηκα και αναζήτησα τρόπους να μάθω και εγώ κατασκευή από χαρτοπολτό, ξύλο και αφρολέξ και στη συνέχεια εμψύχωση. Μέσω της ομάδας 'Αντράλα' δημιουργούμε τις κούκλες, τα σκηνικά, τις ιστορίες και κάνουμε παραστάσεις για όλους, παιδιά και μεγάλους. Άλλωστε το κουκλοθέατρο τους αγκαλιάζει όλους και είναι για όλους", καταλήγει.
Μάνια Ζούση
