"ΛΟΥΛΟΥΔΙΑ" των Γιον Γαράνιο, Χοσέ Μαρί Γενάγα. "Βραδυφλεγής" αλλά "εύστοχη" ταινία, χαμηλών τόνων, από την Ισπανία, γυρισμένη εξ ολοκλήρου στη βασκική γλώσσα. Μια σαραντάχρονη γυναίκα, η Άνε, που μαθαίνει από τον γιατρό της ότι μπήκε σε πρόωρη εμμηνόπαυση, με έναν "συμβατικό" και ξεθωριασμένο γάμο, θα δεχθεί λουλούδια από κάποιον άγνωστο... Το λουλούδια συνεχίζουν να έρχονται κάθε βδομάδα στην Άνε, καθώς και σε δύο άλλες γυναίκες, την Τέρε και τη νύφη της Λούρδη. Τι κοινό έχουν αυτές οι τρεις γυναίκες; Μια κινηματογραφική "σπουδή" στον έρωτα, την απώλεια και τη μνήμη, με εξαιρετικές ερμηνείες από τις τρεις πρωταγωνίστριες (Αστορ).
"SPOTLIGHT - ΟΛΑ ΣΤΟ ΦΩΣ" του Τομ Μακάρθι. Η ιστορία της δημοσιογραφικής ομάδας της εφημερίδας "Boston Globe", που το 2002 έβγαλε στην επιφάνεια σκάνδαλο δεκαετιών, τη σεξουαλική κακοποίηση παιδιών από δεκάδες ιερείς της Καθολικής Εκκλησίας. Δημοσίευσαν 600 άρθρα που αφορούσαν εκατοντάδες περιπτώσεις κακοποίησης παιδιών, δίνοντας τέλος στο πλέγμα αποσιώπησης που είχε δημιουργηθεί (Αελλώ Cinemax, Αθήναιον Cinepolis, Αίγλη, Άνοιξη, Βάρκιζα, Cinerama, Village The Mall, Village Φαλήρου, Ster Cinemas, Gazarte, Odeon Starcity, Κηφισιά Cinemax Cyta, Δαναός, Έλλη, Τρία Αστέρια, Σινεάκ, Δημ. Κιν. Όνειρο, Σινέ Χολαργός, Σοφία, Σπόρτιγκ, Νανά, Κιν. Λ. Κωνσταντάρας - Ρ. Βλαχοπούλου).
«Η ΟΛΟΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ... ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ» του Ζακό Βαν Ντορμαέλ. Αφού το κέντρο εξουσίας τής (απελπιστικά) Γηραιάς Ηπείρου είναι οι Βρυξέλλες, με όλους τους ευρωκράτες να κατοικοεδρεύουν εκεί, τι πιο λογικό να είναι και ο Θεός κάτοικος Βρυξελλών; Μόνο που ο Θεός του Ζακό Βαν Ντορμαέλ είναι ένας μικρόψυχος, αντιπαθέστατος οικογενειάρχης, με τη μικρή κόρη του να «πνίγεται» στο διαμέρισμα των Βρυξελλών. Γρήγορα επαναστατεί, χακεύει τον υπολογιστή του μπαμπά Θεού και διοχετεύει παντού τις πιο "κρίσιμες" πληροφορίες που περιέχει το θεϊκό κομπιούτερ: Το πότε θα πεθάνει ο καθένας... Και σαν να μην έφτανε αυτό, η κόρη του Θεού παίρνει τους δρόμους για να ανακαλύψει τους νέους απόστολους που απαιτούν οι περιστάσεις... Ναι, πρόκειται για σουρεαλιστική, μαύρη κωμωδία, ωστόσο τα "έξι ευαγγέλια" των αποστόλων που επιλέγει η μικρή αποκαλύπτουν τραύματα, ανοιχτές προσωπικές και κοινωνικές πληγές και τελικά το δραματικό στοιχείο έρχεται να συμπληρώσει την οργιώδη εικαστική και... ασεβέστατη φαντασία του σκηνοθέτη (Μικρόκοσμος).
