Γνωστός εικαστικός, με συμμετοχές σε μεγάλες διεθνείς εκθέσεις, ο Blind Adam, κατά κόσμον Θάνος Κυριακίδης, από τους πιο διάσημους στυλίστες μόδας στον περιοδικό Τύπο για πολλά χρόνια, εκθέτει τα χειροποίητα έργα του με τίτλο "Holy Glory" στην γκαλερί Breeder (Ιάσονος 45) του Μεταξουργείου έως 24 Μαρτίου, εμπνευσμένα από την "Ασκητική" του Καζαντζάκη.
Τυφλός ο ίδιος από μια εκφυλιστική πάθηση του αμφιβληστροειδούς, αλλά με ιδιαίτερα ανεπτυγμένη την αίσθηση της αφής, συνθέτει δημιουργήματα - "σύμβολα της ζωής, του θανάτου και του έρωτα", όπως λέει, φτιαγμένα από χιλιάδες κλωστές, κόμπους, θηλιές, καμβάδες κεντημένους, νήματα που αφηγούνται ιστορίες τελετών και θρησκειών, που στα χέρια του μεταμορφώνονται και αποκτούν τη δυναμική και θηριώδη μορφή που ο ίδιος θέλει. Ένα προσωπικής έμπνευσης σύμπαν και επινόηση εικαστικού αλφάβητου. Σαν μια κεντημένη ιδιωματική γλώσσα μπράιγ.
"Όλα τα έργα έχουν για πρώτο συνθετικό την λέξη Holy" λέει και εξηγεί: "Είναι ο Ιερός Σταυρός, οι Ιερές Φτέρουγες, όπως λέει ο Καζαντζάκης, ο Ιερός Θάνατος, το Ιερό Τέμπλο, το Ιερό λατρευτικό Χαλί του πιστού και ο Ιερός Θρόνος του Θεού. Ο Ιερός Θάνατος θυμίζει μπλεγμένα φίδια και ρίζες, σαν μια περίεργη δίνη. Πρόκειται για τη δική μου απόδοση πάνω στον "Τελευταίο Πειρασμό" και την "Ασκητική", με όλα αυτά τα στοιχεία της κοσμογονίας, της ιεροσύνης, της πνευματικότητας που εμπεριέχει το έργο του Καζαντζάκη".
"Έργα τοκετούς" τα χαρακτηρίζει, καθώς τα κυοφορεί και τα κατασκευάζει για μήνες, μέσα από κουβάρια που γίνονται νήματα τα οποία δουλεύονται μόνο με τα δάχτυλα ώρες, μέρες, μήνες.
Kατά μήκος του νήματος φτιάχνει τους κόμπους, πόντο - πόντο. "Σαν ένα σύστημα μέτρησης. Μια ελεύθερη μεταφορά του κομποσκοινιού, με σκέψη, προσευχή, διαλογισμό, ακόμα και αυτισμό. Πολύ ένταση, ενέργεια αλλά και ηρεμία, γιατί οι διαθέσεις είναι πολυποίκιλες και αλλάζουν".
Με μια βιντεοσκοπημένη εγκατάσταση μέσα στην έκθεση, η σκηνοθέτης και performer Χρύσα Καψούλη προεκτείνει τη ματιά του Blind Adam μέσα από τη δική της, κάνοντας λόγο για μια "διπλή όραση και όραμα", με τη συμμετοχή του ίδιου του καλλιτέχνη που γίνεται "παρατηρητής" αλλά και "συμμέτοχος" των ίδιων των έργων του. "Είναι σαν να χτίσαμε μέσα στην γκαλερί έναν σύγχρονο ναό" λέει η ίδια, σε μια σύνθεση με ηχητική εγκατάσταση από τον Hope και τους COM.ODD. OR που συμμετείχαν.
Μάνια Ζούση
