«ANOMALISA» των Τσάρλι Κάουφμαν, Ντιουκ Τζόνσον. Ο δημιουργός του «Synecdoche, New York» επιστρέφει με μια ταινία που γυρίστηκε με την απαιτητική, επίπονη τεχνική του stop motion animation. Ένας άνθρωπος των επιχειρήσεων, συγγραφέας του «οδηγού» «Πώς μπορώ να σας βοηθήσω να τους βοηθήσετε» φτάνει σε ξενοδοχείο προκειμένου να δώσει μια διάλεξη... Ο Τσάρλι Κάουφμαν συνεργάζεται εδώ με τον ειδικό στο animation Ντιουκ Τζόνσον, και στρέφει το βλέμμα του στον τρικυμισμένο εσωτερικό κόσμο των συναισθημάτων: Η αγάπη, ο πόνος, η μοναξιά, η ανθρώπινη επαφή, είναι τα «θέματα» στα οποία επικεντρώνεται, και το «Anomalisa» είναι σίγουρα μια από τις πιο ευχάριστες εκπλήξεις της χρονιάς (Odeon Οπερα).
«Η ΟΛΟΚΑΙΝΟΥΡΓΙΑ... ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ» του Ζακό βαν Ντορμαέλ. Αφού το κέντρο εξουσίας της (απελπιστικά) Γηραιάς Ηπείρου είναι οι Βρυξέλλες, με όλους τους ευρωκράτες να κατοικοεδρεύουν εκεί, τι πιο λογικό να είναι και ο Θεός κάτοικος Βρυξελλών. Μόνο που ο Θεός του Ζακό Βαν Ντορμαέλ είναι ένας μικρόψυχος, αντιπαθέστατος οικογενειάρχης, με τη μικρή κόρη του να «πνίγεται» στο διαμέρισμα των Βρυξελλών. Γρήγορα θα επαναστατήσει, χακεύει τον υπολογιστή του μπαμπά Θεού και διοχετεύει παντού τις πιο "κρίσιμες" πληροφορίες που περιέχει το θεϊκό κομπιούτερ: Το πότε θα πεθάνει ο καθένας... Και σαν να μην έφτανε αυτό, η κόρη του Θεού παίρνει τους δρόμους για να ανακαλύψει τους νέους απόστολους που απαιτούν οι περιστάσεις... Ναι, πρόκειται για σουρεαλιστική, μαύρη κωμωδία, ωστόσο τα "έξι ευαγγέλια" των απόστολων που επιλέγει η μικρή αποκαλύπτουν τραύματα, ανοιχτές προσωπικές και κοινωνικές πληγές, και τελικά το δραματικό στοιχείο έρχεται να συμπληρώσει την οργιώδη εικαστική και... ασεβέστατη φαντασία του σκηνοθέτη (Ααβόρα, Διάνα, Μικρόκοσμος, Gazarte).
«ΤΟ ΜΑΡΓΑΡΙΤΑΡΕΝΙΟ ΚΟΥΜΠΙ» του Πατρίσιο Γκουσμάν. Ο κορυφαίος Χιλιανός κινηματογραφιστής Πατρίσιο Γκουσμάν συνθέτει ένα γοητευτικό ντοκιμαντέρ που συνδυάζει την πολιτική ιστορία της πατρίδας του με τον προσωπικό στοχασμό του για την "περιπέτεια" του νερού, που είναι και το μεγαλύτερο σύνορο της Χιλής. Στην τεράστια ακτογραμμή της Χιλής συναντάει κανείς ηφαίστεια, βουνά και παγετώνες. Στη θάλασσα "ζουν" ακόμη οι φωνές των ναυτικών που έφτασαν από την Ευρώπη, των ντόπιων ιθαγενών που εξολοθρεύτηκαν, αλλά και των πολιτικών κρατούμενων που ρίχτηκαν στον ωκεανό, στα νεότερα χρόνια... Δύο μαργαριταρένια κουμπιά στον ωκεανό είναι για τον Γκουσμάν η αφετηρία για τη διαφύλαξη της ιστορικής μνήμης, για την παρακαταθήκη που "δένει" με τον ποιητικό στοχασμό... (Πτι Παλαί).
