Άνθρωποι του μόχθου, λαϊκοί, αλλά και ήρωες της επιστήμης, πρόσωπα της ιστορίας και του μύθου, αυτοκράτορες, παγανιστικοί θεοί συγκροτούν το πάνθεον του "νεοβυζαντινού" αυτόδιδακτου ζωγράφου Ιωάννη Μητράκα, το έργο του οποίου παρουσιάζεται στην αναδρομική έκθεση που του αφιερώνει το Μουσείο Μπενάκη, η οποία εγκαινιάζεται σήμερα, στις 8.00 μ.μ., από τον υπουργό Πολιτισμού Αριστείδη Μπαλτά.
Θρακιώτης με προσφυγική καταγωγή, ο 80χρονος σήμερα Μητράκας ζυμώθηκε από τρυφερή ηλικία με την τέχνη της λαϊκής αγιογραφίας και εικονογραφίας. Θέλοντας να "ιστορήσει" όσα τον δονούσαν στον βίο του, κατέφυγε στη ζωγραφική, υιοθετώντας βυζαντινές τεχνικές, όπως την αυγοτέμπερα, τη σημασιολογική προοπτική, τη σχηματοποίηση του χώρου και το πλάσιμο των μορφών. Έτσι έπλασε τους Λιγνιτωρύχους του, παρακινημένος από τον θαυμασμό για τον καθημερινό τους μόχθο στο Αλιβέρι της Ευβοίας, όπου είχε εγκατασταθεί από το 1965. Με αυτούς έκανε την πρώτη του εμφάνιση στη ζωγραφική, στο "Πρακτορείο Πνευματικής Συνεργασίας" του καβαφιστή Μάριου Βαϊάνου (1970). Στην πορεία, κατάκτησε ένα ύφος όπου ισορροπούν η βυζαντινή στερεότητα και οι αιωρούμενες ζωγραφιές του, η συντελεσμένη ιστορία και το διαρκώς μεταλλασσόμενο παρόν.
Στην αναδρομική έκθεση, η οποία θα διαρκέσει έως τις 27 Μαρτίου, παρουσιάζονται για πρώτη φορά 85 συνολικά έργα του, τοποθετημένα στις αίθουσες της Βυζαντινής και Μεταβυζαντινής Συλλογής του Μουσείου (Κουμπάρη 1).
