* Τι σημαίνει για τον Κώστα Χρυσόγονο η υποψηφιότητα για την Ευρωβουλή και πώς μπορούν οι ευρωεκλογές να πυροδοτήσουν τις πολιτικές εξελίξεις στο εσωτερικό της χώρας;
Το στοίχημα δεν είναι προσωπικό, αλλά συλλογικό - και βέβαια δεν είναι στιγμιαίο, αλλά διαρκές. Το ζητούμενο είναι να εκφράσει η ελληνική κοινωνία, μαζί με τις άλλες ευρωπαϊκές, την άρνησή της να συμμορφωθεί στις βάρβαρες νεοφιλελεύθερες πολιτικές της βίαιης εκπτώχευσής της. Αν αυτή η άρνηση μετατραπεί σε ισχυρή και πασιφανή αποδοκιμασία των φορέων της μνημονιακής υποτέλειας (Ν.Δ. - Ελιά), τότε φρονώ ότι οι πολιτικές εξελίξεις και στο εσωτερικό της χώρας μπορούν να επιταχυνθούν με αφορμή τις ευρωεκλογές. Χρειαζόμαστε το συντομότερο δυνατόν την ανατροπή της μνημονιακής συγκυβέρνησης, όχι για χάρη του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά για χάρη των ανθρώπων οι οποίοι καθημερινά γίνονται θύματα της συγκυβέρνησης αυτής. Πρέπει να σταματήσει άμεσα η εγκληματική εκποίηση του δημοσίου πλούτου και να δρομολογηθεί η παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, με πυλώνες τις δημόσιες επενδύσεις και τις μικρές επιχειρήσεις που θα αυξήσουν την απασχόληση.
* Πώς κρίνεις τις προτάσεις Σαμαρά για τη συνταγματική αναθεώρηση; Πώς μπορούν να αντιμετωπιστούν οι επιπτώσεις των Μνημονίων στους δημοκρατικούς θεσμούς;
Οι προτάσεις Σαμαρά συνιστούν ένα ακόμη προεκλογικό πυροτέχνημα, μετά τις πομφόλυγες περί εξόδου στις αγορές, πρωτογενούς πλεονάσματος κ.λπ. Αν ο αιρετός μονάρχης της Ν.Δ. είχε σοβαρή πρόθεση να δρομολογήσει αναθεώρηση, θα μπορούσε να φροντίσει να υποβληθεί σχετική πρόταση με τις υπογραφές τουλάχιστον 50 βουλευτών του κόμματος, κατ΄ άρθρο 110 παρ. 2 του Συντάγματος, από τον Ιούνιο του 2013, όταν συμπληρώθηκε πενταετία από την προηγούμενη αναθεώρηση. Το γεγονός ότι, αντί για υποβολή πρότασης αναθεώρησης κατά το Σύνταγμα, έχουμε προσωπικές ανακοινώσεις του πρωθυπουργού στη μέση της προεκλογικής περιόδου των ευρωεκλογών και ενώ έχει κλείσει η Βουλή καταδεικνύει ότι ο κ. Σαμαράς αντιμετωπίζει τα πιο σοβαρά θεσμικά ζητήματα του τόπου με λογικές Μαυρογυαλούρου. Κατά τα άλλα, το προέχον δεν είναι η αναθεώρηση του Συντάγματος (αυτή θα μπορούσε να είναι χρήσιμη για το μέλλον και εφόσον διαμορφωθούν πολιτικές ισορροπίες δυνάμεων που θα επέτρεπαν αλλαγές σε δημοκρατική κατεύθυνση). Το προέχον είναι η τήρηση του Συντάγματος, το οποίο παραβιάζεται συστηματικά από τη μνημονιακή συγκυβέρνηση και την κοινοβουλευτική της πλειοψηφία, κατ' εντολή των δανειστών και με την ανοχή του Συμβουλίου της Επικρατείας που έχει εκδώσει σειρά ανέρειστων αποφάσεων (π.χ. για το "κούρεμα" των ομολογιούχων φυσικών προσώπων, για την πολιτική επιστράτευση απεργών, για το "χαράτσι" κ.ά.)
* Τι πρέπει να αλλάξει στη σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση;
Η σημερινή "αρχιτεκτονική" της Ένωσης περιέχει τεράστια ελλείμματα, όπως το δημοκρατικό, το κοινωνικό και το έλλειμμα αποτελεσματικής δικαστικής προστασίας έναντι παραβιάσεων του ενωσιακού δικαίου. Τα μνημόνια που επιβλήθηκαν στην Ελλάδα και σε άλλα κράτη-μέλη παραβιάζουν σειρά θεμελιωδών διατάξεων και δικαιωμάτων κατοχυρωμένων στο πρωτογενές ενωσιακό δίκαιο (δηλ. στο οιονεί "Σύνταγμα" της Ευρωπαϊκής Ένωσης) και όμως σχεδόν κανείς δεν φαίνεται να συγκινείται (και πάντως όχι οι ευρωπαϊκές "ελίτ", οι οποίες ενορχηστρώνουν τις παραβιάσεις αυτές). Και για την Ευρώπη επομένως, όπως και για την Ελλάδα, το σημείο αφετηρίας των αλλαγών θα έπρεπε να είναι η προβολή εκ μέρους των εργαζομένων της αξίωσης για σεβασμό των δικαιωμάτων τους, που αναγνωρίζονται θεωρητικά, αλλά καταπατώνται στην πράξη (π.χ. του δικαιώματος για "δίκαιες συνθήκες εργασίας" στο άρθρο 31 του Χάρτη Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ένωσης). Η Ευρώπη ή θα αποκτήσει δημοκρατικό και κοινωνικό πρόσωπο (και όχι προσωπείο) ή θα διαλυθεί, με εξαιρετικά οδυνηρές συνέπειες για όλους.
