Και ξαφνικά ο κ. Γιούνκερ μίλησε. Τι μας είπε; Ότι ο Τσίπρας είναι επικίνδυνος. Αυτό που δεν θυμήθηκε είναι ότι περί αυτού μας είχε προειδοποιήσει από το 2012 η κ. Μέρκελ.
Όμως δεν ξέρουνε και οι δύο τους ότι εμείς αυτό το ξέρουμε από τότε που γράφτηκε το Κομμουνιστικό Μανιφέστο. Αν το είχανε διαβάσει, θα γνώριζαν ότι η απειλή που επιχειρούν προς τους απείθαρχους Συριζαίους πέφτει στο κενό και προς τον ελληνικό λαό είναι ένα άνοστο ξαναζεσταμένο φαγητό.
Θα είχε ίσως νόημα να το πει όταν βρέθηκαν μαζί τον Τσίπρα, μπροστά στο ακροατήριο, αλλά και μπροστά στα εκατομμύρια τηλεθεατές. Κάτι τέτοιο θα προϋπέθετε πολιτικό ανάστημα.
Όμως τόσο ο κ. Γιούνκερ όσο και οι λοιποί ηγέτες, με την πολύχρονη ευρωπαϊκή εμπειρία τους, αποδείχτηκαν πολιτικά μικροί, αλλά και αρχιερείς του φαρισαϊσμού.
Είναι βέβαια και τυχεροί, διότι αν υπήρχε ακόμη χρόνος στη διάθεση των συνομιλητών, θα ήταν υποχρεωμένοι να απαντήσουν και σε άλλα ερωτήματα.
Θα έπρεπε να πουν πώς, ενώ στην τηλεμαχία έχυναν κροκοδείλια δάκρυα για την ανάπτυξη που καρκινοβατεί, έχουν αποφασίσει να μειώσουν το Πολυετές Δημοσιονομικό Πλαίσιο 2014-2020 σε επίπεδα κάτω του 1% του ΑΕΠ, για πρώτη φορά στην ιστορία της Ε.Ε.;
Πώς, ενώ αναγνωρίζουν ότι είναι μεγάλη πληγή η ανεργία, τα κονδύλια που διαθέτουν για την αντιμετώπιση της είναι γελοία;
Πώς το χρέος για όλη την Ε.Ε. έχει φτάσει το 92% και για την Ευρωζώνη το 94%;
Πώς από τη μια ανησυχούν για την Ελλάδα και για τις χώρες με το χαμηλότερο επίπεδο ανάπτυξης και από την άλλη περιέκοψαν τα κονδύλια για τη σύγκλιση κατά 34%;
Πώς ανησυχούν για το περιβάλλον, για τα εργασιακά δικαιώματα, για τα κοινωνικά δικαιώματα και την ίδια στιγμή προχωράνε στην διεθνή συμφωνία με τις ΗΠΑ, η οποία, από όσα έχουν δοθεί στην δημοσιότητα, υπονομεύει τις περιβαλλοντικές προδιαγραφές, τα εργασιακά δικαιώματα και τα κοινωνικά δικαιώματα;
Πώς αποδέχονται την άντληση ενέργειας από σχιστόλιθο με τεχνολογία που μολύνει τα νερά και δημιουργεί σεισμικές παρενέργειες;
Πώς υπερασπίζονται τη δημοκρατία όταν επιβάλλουν σε χώρες όπως η Ελλάδα την ουσιαστική κατάργηση των συλλογικών διαπραγματεύσεων;
Γιατί τα όργανα τους παραβιάζουν τη "Χάρτα Θεμελιωδών Δικαιωμάτων" που αποτελεί πρωτογενές δίκαιο της Ε.Ε.;
Γιατί έχουν περιβάλει με πέπλο αδιαφάνειας τις συζητήσεις γύρω από τις διαπραγματεύσεις για την ΤΤΙΡ; Ποια δημοκρατική λογική επιτρέπει τέτοια κορυφαία συμφωνία να περάσει πακέτο; (Εμείς στην Ελλάδα ξέρουμε τι σημαίνει "Νόμος 500 σελίδων σε ένα άρθρο".
Πώς αποδέχονται να συζητήσουν την απαίτηση του κ. Κάμερον για αναστολή του δικαιώματος της ελεύθερης εγκατάστασης των πολιτών των χωρών της Ε.Ε. στην χώρα του;
Πώς υπερασπίζονται την ειρήνη όταν έχουν αποδεχτεί την αρχή που λέει "άσκηση εξωτερικής πολιτικής με στρατιωτικά μέσα";
Αυτά βέβαια δεν αφορούν μόνο τον κ. Γιούνκερ, αλλά και τον κ. Σουλτς και τον κ. Φερχόφστατ, διότι και οι τρεις έχουν αποφασίσει να κινηθούν στο ίδιο πλαίσιο που κινήθηκαν μέχρι σήμερα. Αυτό άλλωστε είναι και το ουσιαστικό περιεχόμενο της συμφωνίας που έγινε πριν από ένα μήνα ανάμεσα στους Σοσιαλιστές, στους Συντηρητικούς και στους Φιλελεύθερους σε σχέση με την προεδρία της Κομισιόν.
Τα ερωτήματα δεν έχουν τέλος, αλλά όσο η ευρωπαϊκή Αριστερά θα δυναμώνει τη φωνή της τόσο το ανάστημά της θα ισοδυναμεί με τη δύναμη του ακατανίκητου γίγαντα που λέγεται "λαοί της Ευρώπης".
Οι ευρωεκλογές είναι μια μεγάλη ευκαιρία.
Η Ιστορία μάς επιφυλάσσει μεγάλες στιγμές.
Θα τις ζήσουμε με τους λαούς της Ευρώπης ενωμένους.
Τότε οι Φαρισαίοι της πολιτικής δεν θα χάσουν μόνο τη φωνή τους, αλλά και τον ύπνο τους.
* Ο Στέλιος Παππάς είναι συντονιστής του Τμήματος Ευρωπαϊκής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ
