Βρυξέλλες
Το κεντροδεξιό Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα (ΕΛΚ) διατηρεί το προβάδισμα στις εθνικές και τις πανευρωπαϊκές δημοσκοπήσεις για τα αποτελέσματα των ευρωεκλογών στις 25 Μαΐου και ακολουθούν κατά σειρά το Ευρωπαϊκό Σοσιαλιστικό Κόμμα (ΕΣΚ), οι Φιλελεύθεροι, η Ευρωπαϊκή Ενωτική Αριστερά (ΕΕΑ) και οι Οικολόγοι.
Από τη σύνθεση του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που θα προκύψει από τις κάλπες θα εξαρτηθεί και η επιλογή της προσωπικότητας που θα διαδεχθεί τον σημερινό πρόεδρο της Κομισιόν Ζοζέ Μανουέλ Μπάροζο από την 1η Νοεμβρίου.
Οι υπηρεσίες του Ευρ. Κοινοβουλίου συνέλεξαν, κατέγραψαν και επεξεργάστηκαν όλες τις δημοσκοπήσεις που έγιναν στις 28 χώρες - μέλη της Ένωσης μέχρι τις 29 Απριλίου, κάτι που κάνουν συστηματικά και σε τακτά χρονικά διαστήματα κατά τη διάρκεια της προεκλογικής περιόδου. Τα σημερινά στοιχεία, όπως και όλα όσα έχουν δημοσιευθεί μέχρι σήμερα και θα δημοσιευθούν μέχρι τις παραμονές των ευρωεκλογών, καταγράφουν απλώς τη σημερινή κατάσταση της κοινής γνώμης, η οποία συνεχώς μεταβάλλεται.
Σ' αυτή τη νέα (χθεσινή) προβολή, το ΕΛΚ προηγείται με 28,63% κερδίζοντας 215 ευρωβουλευτές από τους συνολικούς 751 (σ.σ.: για την επίτευξη πλειοψηφίας απαιτούνται 376 ευρωβουλευτές), το ΕΣΚ ακολουθεί με 27,30% και με 205 έδρες. Ακολουθούν οι Φιλελεύθεροι με 7,72% και 58 έδρες, η Ευρωπαϊκή Ενωτική Αριστερά με 6,66% και 50 έδρες και οι Οικολόγοι με 5,99% και 45 έδρες. Σε σύγκριση με την προηγούμενη προβολή, το ΕΛΚ ούτε χάνει ούτε κερδίζει νέα έδρα, οι Σοσιαλιστές χάνουν 4 έδρες, οι Φιλελεύθεροι κερδίζουν 1 έδρα, η Ευρωπαϊκή Ενωτική Αριστερά κερδίζει 2 έδρες και οι Οικολόγοι χάνουν 3 έδρες.
Επειδή δεν αναμένεται κάποια ουσιαστική μεταβολή στην κορυφή της κατάταξης, η μάχη για την κατάληψη της τρίτης θέσης θα δοθεί μεταξύ των Φιλελευθέρων και της Ενωτικής Αριστεράς. Μολονότι σήμερα φαίνεται πως προηγούνται οι Φιλελεύθεροι, η δυναμική δημοσκοπικής ανόδου της Αριστεράς εμφανίζεται πολύ πιο έντονη, λαμβανομένου υπόψη ότι αυτή είχε λιγότερους από 40 ευρωβουλευτές στο απερχόμενο Ευρωκοινοβούλιο, ενώ οι Φιλελεύθεροι δεν απέχουν πολύ από τις έδρες που κατείχαν μέχρι σήμερα.
Το ενδιαφέρον έγκειται επίσης στη διαπίστωση ότι το άθροισμα των εδρών των παραδοσιακών ευρωκοινοβουλευτικών ομάδων ανέρχεται στις 563 έδρες, απομένουν, δηλαδή, άλλες 188 έδρες, εκ των οποίων οι περισσότερες αναμένεται να καλυφθούν από εκπροσώπους ακραίων ευρωσκεπικιστικών, ακροδεξιών και αριστερών κομμάτων. Μολονότι αυτή η προβλεπόμενη άνοδος των άκρων είναι εντυπωσιακή, οι δυνάμεις τους είναι πολιτικά κατακερματισμένες και δεν αντιπροσωπεύουν μια συμπαγή μάζα ευρωβουλευτών που θα μπορούσε να επηρεάσει τις διαδικασίες λήψης αποφάσεων.
Σύμφωνα με τη Συνθήκη της Λισσαβώνας (άρθρο 17 παρ. 7), το ευρωπαϊκό κόμμα που θα κερδίσει στις ευρωεκλογές έχει το δικαίωμα να προτείνει τον νέο πρόεδρο της Κομισιόν. Επειδή, όμως, κανένα κόμμα δεν θα έχει την πλειοψηφία στο νέο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, οι πιθανότητες για την κατάκτηση του αξιώματος του προέδρου της Κομισιόν μοιράζονται μεταξύ του υποψηφίου του ΕΛΚ για τη θέση αυτή, Ζαν Κλοντ Γιούνκερ, και του υποψηφίου του ΕΣΚ, Μάρτιν Σουλτς. Αυτό το κλίμα της αμφισβήτησης της πολιτικής γραμμής που θα επικρατήσει μέσα στο νέο Ευρωκοινοβούλιο τα πέντε επόμενα χρόνια θα μπορούσε να ανατραπεί μόνο με μια συμμαχία Σοσιαλιστών, Φιλελευθέρων, Αριστερών και Οικολόγων.
Η δυσκολία του εγχειρήματος έγκειται αφενός στο ότι οι Σοσιαλιστές συνεργάζονται συστηματικά την τελευταία δεκαετία με τους δεξιούς και μοιράζονται μεταξύ τους τα διάφορα κοινοτικά αξιώματα και αφετέρου στο εάν το άθροισμα των εδρών που θα κερδίσουν όλα αυτά τα κόμματα στις ευρωεκλογές θα οδηγεί στον σχηματισμό νέας πλειοψηφίας, αν θα κερδίσουν, δηλαδή, όλοι μαζί τουλάχιστον 376 έδρες, κάτι που δεν είναι καθόλου βέβαιο σήμερα.
Τέλος, αξίζει να τονιστεί η επιμονή της Γερμανίας και της Γαλλίας να συνεχίσουν να «καπελώνουν», σύμφωνα με τα δικά τους πολιτικά συμφέροντα, στην Ευρώπη όλες τις διαδικασίες εκλογής προσώπων στις διάφορες θέσεις - κλειδιά των θεσμικών οργάνων της Ένωσης. Δεν είναι τυχαίο ότι συναντιούνται αύριο στη Γερμανία η καγκελάριος Άνγκελα Μέρκελ και ο πρόεδρος της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ για να συζητήσουν, μεταξύ άλλων, και τις εναλλακτικές λύσεις που θα έχουν μπροστά τους μετά τις ευρωεκλογές για την επιλογή του νέου προέδρου της Κομισιόν.
