* Τι σημαίνει για σένα η επιστροφή στο Ευρωκοινοβούλιο; Τι σε έκανε να πάρεις αυτή την απόφαση και πώς μπορούν οι ευρωεκλογές να πυροδοτήσουν πολιτικές εξελίξεις και στο εσωτερικό της χώρας;
-Αν οι πολίτες με τιμήσουν με την ψήφο τους, τότε θα προσπαθήσω να τους εκπροσωπήσω επάξια εκεί όπου όλο και περισσότερες αποφάσεις λαμβάνονται για το μέλλον του λαού μας και των λαών όλης της Ευρώπης. Αποδεχόμενος την πρόταση του Αλέξη Τσίπρα και της Π.Γ του ΣΥΡΙΖΑ, διεκδικώ να συμβάλω στην ενίσχυση της θετικής παράδοσης του ΣΥΡΙΖΑ και παλαιότερα του ΣΥΝ στην Ευρωβουλή (Παπαγιαννάκης, Αλαβάνος, Χουντής και ο υποφαινόμενος, κατά την περίοδο 2004-2009).
Στις 25 Μαΐου αποφασίζουμε για το μέλλον. Την Παρασκευή παραιτήθηκα από τη Βουλή για να είμαι στην πρώτη γραμμή της μάχης. Σήμερα, η συγκυρία είναι κρισιμότερη για τη χώρα μας, γι' αυτό και πιστεύω πως είναι αναγκαίο να σταλούν στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο και εκείνοι που ξέρουν τη «δουλειά». Συμβάλλω, συνεπώς, και εγώ με τις δικές μου δυνάμεις, μέσα από το ισχυρό ψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ, στον κοινό αγώνα για μια μεγάλη νίκη του λαού και του κόμματός μας.
Σε ό,τι αφορά το δεύτερο σκέλος της ερώτησης, θα τολμούσα να πω ότι κάθε πόντος, κάθε ψήφος παραπάνω στον ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα βήμα πιο κοντά στο όνειρο γενεών για κυβέρνηση με αριστερό πρόσημο. Και μια ψήφος διαφορά από τη Ν.Δ. του κ. Σαμαρά είναι νίκη, στις 25 Μαΐου, όμως, όλοι μας έχουμε μια πρώτης τάξεως ευκαιρία για να φύγουν μια ώρα νωρίτερα... Ας αναλογιστούμε, μπορεί να σταθεί μια κυβέρνηση Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ με άθροισμα δυνάμεων κάτω από το 30% ή και κάτω από το 25%; Μπορεί να σταθεί η συγκυβέρνηση αυτή, αν ο ΣΥΡΙΖΑ συγκεντρώσει -πράγμα εφικτό, αν και όχι εύκολο- πάνω από το άθροισμα των ποσοστών που θα συγκεντρώσουν οι κ.κ. Σαμαράς και Βενιζέλος;
* Πώς μπορεί να συμβάλει ένας ευρωβουλευτής στη συνολική προσπάθεια για επαναδιαπραγμάτευση και ουσιαστική απομείωση του χρέους; Υπάρχουν δυνατότητες συμπτώσεων, συνεργασιών, συγκλίσεων με άλλες δυνάμεις στην Ευρώπη και την Ευρωβουλή;
Όπως υπαινίχθηκα και πριν, οι ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ θα έχουν ακόμη πιο σημαντικό ρόλο στο άμεσο, πιστεύω, μέλλον και από τη στιγμή που ο ελληνικός λαός δώσει στον ΣΥΡΙΖΑ την κυβερνητική ευθύνη για την έξοδο από την κρίση. Παράλληλα με την κυρίως διαπραγμάτευση σε επίπεδο πρωθυπουργού ή υπουργού Οικονομικών στο ευρωπαϊκό κέντρο λήψης αποφάσεων, οι ευρωβουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να δίνουν τη δική τους μάχη για την αδιαμεσολάβητη ενημέρωση των ευρωβουλευτών από τις άλλες χώρες, αλλά όμως και της ευρωπαϊκής κοινής γνώμης.
Προφανώς και το θέμα του χρέους είναι ένα από τα πεδία συνεννόησης, καθώς όλο και περισσότεροι αντιλαμβάνονται την ανάγκη υιοθέτησης κοινών πολιτικών για την αντιμετώπιση του χρέους του ευρωπαϊκού Νότου, ενός χρέους που είναι η μία όψη του νομίσματος, με την άλλη να είναι τα πλεονάσματα των βορείων. Ακόμη όμως και στον πλούσιο Βορρά, όλο και περισσότεροι συνειδητοποιούν ότι η γερμανική Ευρώπη της λιτότητας, τώρα ή στο μέλλον, κοινό αύριο (και για αυτούς) επιφυλάσσει: φτώχεια, ανεργία, άνοδος της Ακροδεξιάς.
* Τι πρέπει να αλλάξει στη σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση;
Πρώτα από όλα να γυρίσει το τιμόνι από το «όλο δεξιά» της κ. Μέρκελ και του κ. Σαμαρά. Από... χθες θα έπρεπε η Ευρώπη να γυρίσει το σκάφος σε προοδευτική κατεύθυνση. Και επιμένω στον όρο «προοδευτική», γιατί οι πολίτες τής ηπείρου μας δεν θα πρέπει να περιμένουν λύσεις και διεξόδους από εθνικιστικούς και νομισματικούς ανταγωνισμούς, από την Ακροδεξιά και τους νεοναζί, ούτε καν από συγκεκαλυμμένα ευρωσκεπτικιστικά κόμματα. Συνεπώς, μία είναι η απάντηση: όχι στην αποχή και την αδιαφορία, ναι στην Αριστερά -ακόμη και για πρώτη φορά- και στον ΣΥΡΙΖΑ.
