*Τι σημαίνει για τον Νίκο Χουντή η εκ νέου υποψηφιότητά του για την Ευρωβουλή έπειτα από μια επιτυχημένη, κατά γενική ομολογία, θητεία και πώς μπορούν οι ευρωεκλογές να πυροδοτήσουν πολιτικές εξελίξεις και στο εσωτερικό της χώρας;
-Σας ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια. Στη θητεία μου προσπάθησα να υπηρετήσω τον τόπο, τις ιδέες της Αριστεράς και του ΣΥΡΙΖΑ όσο καλύτερα μπορούσα. Θέλω να θυμίσω ότι ήμουν για πέντε χρόνια ο μοναδικός ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, σε μια περίοδο, μάλιστα, που θεωρείται από τις χειρότερες για τον ελληνικό λαό, τουλάχιστον από τότε που ενταχθήκαμε στην ΕΟΚ το 1981. Έκανα ό,τι μπορούσα καλύτερο για να δοθεί μια πολιτική απάντηση στη φαιά προπαγάνδα που στοχοποιούσε την Ελλάδα και τους Έλληνες εργαζόμενους ως τους υπαίτιους της κρίσης στην Ευρωζώνη. Προσπαθήσαμε να αντισταθούμε στην κατακρήμνιση των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων, στο ξεπούλημα της ίδιας μας της χώρας. Κάναμε ό,τι μπορούσαμε καλύτερο για να καλύψουμε το αντικειμενικό κενό, μεταξύ της θέλησης του ελληνικού λαού που ανέδειξε το ΣΥΡΙΖΑ στη θέση της αξιωματικής αντιπολίτευσης και της μονοπρόσωπης παρουσίας του ΣΥΡΙΖΑ στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Είμαι βέβαιος ότι ο ΣΥΡΙΖΑ, ενισχυμένος μετά τις ευρωεκλογές και με περισσότερους ευρωβουλευτές, άντρες και γυναίκες, θα υπερασπιστεί με καλύτερους όρους τα συμφέροντα του ελληνικού λαού, τα συμφέροντα των εργαζομένων και των ανέργων. Οι ευρωεκλογές του Μαΐου, μαζί με τις εκλογές για την Τοπική Αυτοδιοίκηση, θα αποτελέσουν την αρχή του τέλους της Μνημονιακής κυβέρνησης Ν.Δ. - ΠΑΣΟΚ.
* Πώς μπορεί να συμβάλει ένας ευρωβουλευτής στη συνολική προσπάθεια για επαναδιαπραγμάτευση και την ουσιαστική απομείωση του χρέους; Υπάρχουν δυνατότητες συμπτώσεων, συνεργασιών, συγκλίσεων με άλλες δυνάμεις στην Ευρώπη και την Ευρωβουλή;
Από το 2010 που μπήκαμε στο Μνημόνιο, το κύριο επιχείρημα της νεοφιλελεύθερης ευρωπαϊκής προπαγάνδας ενάντια στην Ελλάδα ήταν ότι για την κρίση φταίει ο ελληνικός λαός και οι εργαζόμενοι και όχι το μεγάλο κεφάλαιο και οι πολιτικές ελίτ που το υπηρετούν. Υπό αυτό το πρίσμα, θεωρώ μεγάλη επιτυχία για το κόμμα μας, την απόσπαση της ομολογίας, του κορυφαίου και καθ' ύλην αρμόδιου Επιτρόπου, του κ. Όλι Ρεν, ότι τα Μνημόνια σε βάρος της Ελλάδας επιβλήθηκαν για να σωθούν οι ευρωπαϊκές τράπεζες και το ευρώ. Αυτή η ομολογία είναι μια μεγάλη κατάκτηση, που όφειλε η ελληνική κυβέρνηση να έχει, ήδη, αξιοποιήσει. Δηλαδή, αντί να εμφανίζεται η χώρα μας ως το "μαύρο πρόβατο" της Ευρώπης, η ελληνική κυβέρνηση όφειλε να δείξει σε όλο τον κόσμο ποιος είναι το θύμα και ποιος ο θύτης και να απαιτήσει τη διαγραφή του μεγαλύτερου μέρους του χρέους.
Με βάση αυτήν την ομολογία και με βάση το γεγονός ότι η Ελλάδα χρησιμοποιήθηκε ως πειραματόζωο σε ολόκληρη την Ευρώπη, με στόχο τον περιορισμό των εργασιακών, κοινωνικών και πολιτικών δικαιωμάτων, θα πρέπει να οικοδομήσουμε όσο το δυνατόν ευρύτερες συγκλίσεις και συμμαχίες, σε ευρωπαϊκό, κοινωνικό και πολιτικό επίπεδο, με αίτημα την αλλαγή πορείας της Ευρώπης, την ανατροπή των πολιτικών της λιτότητας.
* Τι πρέπει να αλλάξει στη σημερινή Ευρωπαϊκή Ένωση;
Η Ευρωπαϊκή Ένωση σήμερα, μετά τις αλλαγές που προωθήθηκαν με αφορμή την οικονομική κρίση, από θεσμική και πολιτική άποψη, έγινε πιο συντηρητική, πιο ταξική, πιο αυταρχική. Ιδιαίτερα τα τελευταία τρία χρόνια, έχουν υπάρξει σημαντικότατες θεσμικές αλλαγές, που σχεδιάστηκαν και υλοποιήθηκαν από τη νεοφιλελεύθερη "ιερά συμμαχία" της Δεξιάς, των Φιλελευθέρων και των Σοσιαλιστών στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο (και από κοντά οι ευρωκοινοβουλευτικές ομάδες της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ), με στόχο τη "συνταγματοποίηση" των πολιτικών της λιτότητας και της φτώχειας, δημιουργώντας ένα ασφυκτικό πλαίσιο άσκησης οικονομικής πολιτικής.
Αυτή η "ιερά συμμαχία" πιστεύουμε ότι θα ηττηθεί στις ευρωεκλογές, με την Αριστερά να αποτελεί τον μεγάλο νικητή, τόσο στη χώρα μας όσο και στην υπόλοιπη Ευρώπη. Μια νίκη που θα μας δώσει τη δυνατότητα να αγωνιστούμε για την ανατροπή των νεοφιλελεύθερων πολιτικών και για την πανευρωπαϊκή διευθέτηση του δημόσιου χρέους όλων των χωρών της Ευρωζώνης.
* Αν σου ζητούσε κάποιος να ξεχωρίσεις τρεις από τις παρεμβάσεις σου στο Ευρωκοινοβούλιο, ποιες ήταν αυτές;
- Είναι αρκετά δύσκολο ερώτημα. Ενδεικτικά θα αναφέρω μερικές σκέψεις. Κατά τη γνώμη μου, τρεις είναι οι κύριες προσπάθειες που πρέπει να κάνει ένας αριστερός ευρωβουλευτής.
Η πρώτη είναι να μάχεται για τις απόψεις του και τα συμφέροντα των εργαζόμενων, χωρίς αγκυλώσεις, αλλά και χωρίς εκπτώσεις στις αξίες που υπερασπίζεται, δημιουργώντας ταυτόχρονα ευρύτερες συναινέσεις και συμμαχίες. Θυμάμαι τον αγώνα που κάναμε, στην αρχή μόνοι μας, αλλά αργότερα έχοντας στο πλευρό μας ένα πολύ μεγάλο μέρος των ευρωβουλευτών, για να αναδείξουμε τον ρόλο των οίκων αξιολόγησης στην κρίση χρέους, για να αναδείξουμε τον ρόλο του ΔΝΤ και της Κομισιόν, που λειτούργησαν ως όχημα για να γίνει η Ελλάδα πειραματόζωο και να προωθηθούν οι πολιτικές των Μνημονίων σε ολόκληρη την Ευρώπη. Σήμερα αποτελεί κοινό τόπο σε ένα μεγάλο ποσοστό του Ευρωκοινοβουλίου, αλλά και στην κοινή γνώμη πολλών λαών της Ευρώπης.
Η δεύτερη προσπάθεια που πρέπει να καταβάλει ένας ευρωβουλευτής είναι να είναι αποτελεσματικός. Οι μνημονιακές κυβερνήσεις αποδείχτηκαν όχι μόνο ενδοτικές και θεραπαινίδες του μεγάλου κεφαλαίου και των ξένων συμφερόντων, αλλά και ανίκανες να αξιοποιήσουν τις όποιες -λίγες κατά τη γνώμη μου- δυνατότητες που δίνουν τα ευρωπαϊκά ταμεία. Θυμάμαι ότι ενώ η ανεργία στην Ελλάδα έσπαγε τα παγκόσμια ρεκόρ, η κυβέρνηση δεν έκανε ούτε καν αίτηση για την αξιοποίηση του Ταμείου Παγκοσμιοποίησης, που προσφέρει κονδύλια για την καταπολέμηση της ανεργίας. Μόνο όταν αποκαλύψαμε αυτό το γεγονός υποχρεώθηκαν να κάνουν το αυτονόητο. Το ίδιο συνέβη και με τις φυσικές καταστροφές στη Χίο και τη Ρόδο, όπου οι ελληνικές κυβερνήσεις αδιαφόρησαν εγκληματικά να αξιοποιήσουν τα κονδύλια του Ταμείου Αλληλεγγύης και μόνο μετά από δική μας πολιτική πίεση αξιώθηκαν να αιτηθούν κονδύλια για τους σεισμούς της Κεφαλλονιάς, όπως έχουμε πληροφορηθεί.
Τρίτη προσπάθεια που πρέπει να κάνει ένας αριστερός ευρωβουλευτής είναι να συνδέεται με τα κινήματα και να μπορεί να δίνει διέξοδο και πολιτική έκφραση στα αιτήματά τους. Ενδεικτικά αναφέρω τη δυνατότητα που δώσαμε στα κινήματα των διοδίων, στο μεγάλο κίνημα κατά των μεταλλίων στις Σκουριές, στο κατά των σχεδίων καταστροφής των χημικών όπλων της Συρίας στη νότια Κρήτη, που αγκαλιάζει κι άλλες χώρες της Μεσογείου, να παρουσιάσουν και να υπερασπιστούν τις θέσεις τους, ακόμα και μέσα στην Ευρωβουλή, με τη φυσική παρουσία εκπροσώπων τους και ενισχύσαμε με παρεμβάσεις το κίνημα κατά της καταστροφής των χημικών όπλων στη Συρία. Επίσης, να αναφέρω τα κινήματα κατά των περιβαλλοντικών αυθαιρεσιών στους ΧΥΤΑ και τη μεγάλη επιτυχία να φέρουμε για πρώτη φορά στην Ελλάδα εξεταστική επιτροπή της Ευρωβουλής για τα μεγάλα περιβαλλοντικά εγκλήματα που γίνονται με τους διάφορους ΧΥΤΑ σε όλη τη χώρα. Αποδείχτηκε μέσω του πορίσματος του Ευρωκοινοβουλίου ότι κανένας δεν λειτουργεί σωστά με σεβασμό στο περιβάλλον, όπως ακριβώς υποστήριζαν τα τοπικά κινήματα.
