Αν πάρει κανείς στα σοβαρά την κριτική κατά της "Αυγής", είτε πρόκειται για την εφημερίδα "Δρόμος της Αριστεράς" είτε από τον αρθρογράφο της "Realnews" Σταύρο Λυγερό, τότε, ούτε λίγο ούτε πολύ, η εφημερίδα μας συνωμοτεί εναντίον όσων εκφράζουν πατριωτικές απόψεις στο εσωτερικό του ΣΥΡΙΖΑ! Κατά τον Σταύρο Λυγερό το άρθρο της "Αυγής" για τη Θράκη "απέπνεε έντονα σταλινικές μεθόδους", ενώ ο "Δρόμος" εξέφρασε τον φόβο μήπως η εφημερίδα μας κάνει προγραφές.
Αλλά για να δούμε χωριστά την κάθε μια από τις "κριτικές". Ο Σταύρος Λυγερός χαρακτηρίζει εθνομηδενιστές όσους διαφώνησαν με την υποψηφιότητα της Σεμπιχά Σουλεϊμάν στο ευρωψηφοδέλτιο του ΣΥΡΙΖΑ, αλλά προσδίδει τον ίδιο χαρακτηρισμό για τις θέσεις που εκφράζουν στα εθνικά θέματα όσα στελέχη προέρχονται από "το πάλαι ποτέ ΚΚΕ Εσωτερικού". Νά το λοιπόν πάλι, το "Εσωτερικό" φταίει!
Ας μιλήσουμε όμως σοβαρά. Πρώτα απ' όλα, ο χαρακτηρισμός "εθνομηδενιστές" ενέχει το στοιχείο της στρατηγικής της έντασης, της βίαιης απαξίωσης μιας αντίληψης για τα εθνικά θέματα. Δεύτερο, ο ίδιος ο χαρακτηρισμός δεν είναι αθώος, τον χρησιμοποιούν οι γνωστοί εθνικιστικοί κύκλοι, όπως εκδότης της Ξάνθης, που ειδικεύεται εργολαβικά στη διαχείριση "εσωτερικών εχθρών". Τον χρησιμοποιούν ακόμη όσοι δεν κρύβουν τις "επιρροές" τους από κύκλους εθνικών -υποτίθεται- υπηρεσιών, οι οποίες έχουν ως στόχο την αποκάλυψη του λεγόμενου "εσωτερικού εχθρού" και τη διασφάλιση της "εθνικής ενότητας". Η χρήση ορισμένων λέξεων, όπως και η λέξη εθνομηδενιστές, έναν στόχο έχει. Να απαξιώσει τη διαφορετική άποψη και να "σκοτώσει" την κριτική σκέψη. Είναι λυπηρό να χρησιμοποιούνται τέτοιες ευτελείς εκφράσεις από ορισμένους αρθρογράφους.
Υπάρχουν και οι πιο "σοβαρές" προσεγγίσεις, που κατηγορούν στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ, κάποια εκ των οποίων προέρχονται από το ΚΚΕ Εσωτερικού, για κοσμοπολιτισμό. Αυτοί τουλάχιστον οι επικριτές έχουν προοδεύσει...
Η αναφορά του "Δρόμου" για το άρθρο της "Αυγής" είναι άλλης τάξεως αν και φαίνεται ότι υπάρχει μια κοινή υφέρπουσα άποψη: ο πιθανολογούμενος κίνδυνος για τα εθνικά θέματα τον οποίον υποτίθεται ότι δεν αντιλαμβάνεται η "Αυγή". Πρώτα απ' όλα, δεν θα έπρεπε να είχε διαφύγει των καλών συναδέλφων του "Δρόμου" ότι και στο θέμα της υποψηφιότητας Καρυπίδη η "Αυγή" είχε ασκήσει κριτική. Μήπως δεν έπρεπε; Τι έπρεπε να κάνει δηλαδή, να σιωπήσει και να σέρνεται επί μέρες μια υπόθεση που ευτέλιζε τις αξίες της ιστορικής Αριστεράς. Ή μήπως δεν τις ευτέλιζε; Αλλά από πότε η κριτική, αυστηρή έστω, όπως εν προκειμένω για αυτούς που εμπνεύστηκαν και εισηγήθηκαν την υποψηφιότητα της Σουλεϊμάν, παραπέμπει σε προγραφές.
Ας μην κρυβόμαστε. Η δημοσιογραφία, για να είναι αξιόπιστη, οφείλει να ελέγχει την εξουσία, και την κομματική εξουσία, ώστε να μην αισθάνεται ανεξέλεγκτη. Όπου δεν υπάρχει έλεγχος καιροφυλακτεί η καθεστωτική λογική και τελικά η σιωπή. Η "Αυγή" ασκεί κριτική και παρεμβαίνει με γνώμονα τις αξίες της Αριστεράς και την υποχρέωσή της να ενημερώνει με αξιοπιστία τους αναγνώστες. Η σιωπή δεν είναι χρυσός για την Αριστερά ούτε η κριτική συνιστά προγραφές, ούτε βεβαίως συνιστά ροπή σε λογικές συνωμοσίας.
Όσο για τα εθνικά θέματα, ας μη φοβούνται όσοι κάνουν κριτική στην "Αυγή". Ίσως κάτι να γνωρίζουμε κι εμείς. Σε κάθε περίπτωση πάντως, υπενθυμίζουμε ότι ο ΣΥΡΙΖΑ τασσόταν και τάσσεται κατά των μυστικών κονδυλίων και όχι μόνο για λόγους διαφάνειας.
Η εξωτερική πολιτική δεν εξαντλείται στην εφαρμογή των κανόνων του διεθνούς δικαίου, των ανθρωπίνων δικαιωμάτων αν και η πολιτική μιας δημοκρατικής χώρας δεν μπορεί να εθελοτυφλεί αγνοώντας τις θεμελιώδεις αυτές υποχρεώσεις. Πολλές φορές αφορά τοπικές, περιφερειακές, ευρύτερες συγκρούσεις ισχύος ή αντικρουόμενα γεωπολιτικά συμφέροντα κι άλλοτε ενέχει βαθιές ιστορικές ρίζες, που δεν πρέπει να αγνοούνται ούτε να υποβαθμίζονται. Κάτι γνωρίζουμε κι εμείς... Ούτε εθνομηδενιστές είμαστε, ούτε προγραφές κάνουμε. Και βεβαίως, μην επαναλαμβάνουμε τα αυτονόητα, ούτε εμείς, ούτε κανείς άλλος είμαστε υπεράνω κριτικής. Κλειστά στόματα σημαίνει -συχνά- κλειστά μυαλά και με κλειστά μυαλά η ηγεμονία της Αριστεράς δεν κατακτιέται.
