Δεν περνάει βεβαίως στα κανάλια, οι εφημερίδες δεν το αναφέρουν, όμως το παράδειγμα του ΣΥΡΙΖΑ εμπνέει, ενώνει και πείθει όλο και περισσότερους πολίτες ανά την Ευρώπη. Τόσο για την ανάγκη ανατροπής των νεοφιλελεύθερων πολιτικών λιτότητας όσο και ότι στον νέο πολιτικό χάρτη της Ευρώπης είναι η ενωτική ριζοσπαστική Αριστερά αυτή που θα αποτελέσει το αντίπαλον δέος. Η αντιπροσωπεία του ΣΥΡΙΖΑ έγινε δεκτή με ενθουσιασμό στο Πόρτο της Πορτογαλίας, όταν χίλιοι και πλέον συγκεντρωμένοι εντός και εκτός του θεάτρου Μπατάλια, στο κέντρο της πόλης, φώναζαν "ξεσηκώσου" και αμέσως μετά "ΣΥΡΙΖΑ", την ώρα που ο Αλέξης Τσίπρας και η ευρωβουλευτής του Μπλόκο της Αριστεράς Μαρίσα Ματίας σήκωναν τα κόκκινα γαρύφαλλα στον αέρα, σύμβολα της εξέγερσης, προπομπού της ανατροπής της δικτατορίας σε Πορτογαλία, Ελλάδα και Ισπανία τη δεκαετία του '70.
Νωρίτερα, στη βιβλιοθήκη της πόλης, η Μ. Ματίας και ο Αλ. Τσίπρας είχαν συναντήσει τον Μάριο Σοάρες, ηγετική μορφή της Σοσιαλδημοκρατίας με ιστορικό ρόλο στην Εξέγερση των Γαρυφάλλων "Ήμασταν τότε με τον Ανδρέα Παπανδρέου και τον Γκονζάλες στο Παρίσι και αναρωτιόμασταν ποια δικτατορία θα πέσει πρώτη" είπε χαρακτηριστικά. "Και σήμερα απαιτείται μια συμμαχία του Νότου κατά της λιτότητάς" του, αντέτεινε ο Αλέξης Τσίπρας. "Οι Πορτογάλοι σοσιαλιστές κάνουν τα πάντα για να κυβερνήσουν, όμως κάνουν λάθος", συνέχισε ο Σοάρες. "Τους έχω πει επανειλημμένα ότι είναι ανάγκη να συμμαχήσουν με την Αριστερά. Μάλλον δεν καταλαβαίνουν τι θα κληθούν να διαχειριστούν".
Ανάλογο, όμως ακόμα πιο εντυπωσιακό, ήταν το κλίμα που συνάντησε την επόμενη ημέρα η αντιπροσωπεία του ΣΥΡΙΖΑ και ο πρόεδρός του Αλ. Τσίπρας στο Σαντιάγο ντε Κομποστέλα, την πρωτεύουσα της Γαλικίας, στη βορειοδυτική Ισπανία. Η Ενωμένη Αριστερά της επαρχίας αποτελείται από ευρύτερες δυνάμεις αυτών που αποτελούν τον σχηματισμό της Αριστεράς σε εθνικό επίπεδο, όπως εργατικά συνδικάτα και οργανώσεις υπέρ της γαλικιανής εθνοτικής ταυτότητας. Στο θέατρο Ρazo de Congresos της πόλης, περίπου χίλιοι πεντακόσιοι άνδρες και γυναίκες μέσα και έξω από τον χώρο και όλα τα εθνικά τηλεοπτικά κανάλια περίμεναν να φτάσει ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ, τον οποίο δέχτηκαν με απροσδόκητο σε εμάς ενθουσιασμό.
Ακόμη εντυπωσιακότερο όμως ήταν ότι και μετά την αποχώρησή του πολίτες τον σταματούσαν στον δρόμο και του λέγανε ότι θα πάει καλά ο "ΣΥΡΙΖΑ της Ισπανίας"! Στην Πράγα το κλίμα ήταν διαφορετικό, με το Κομμουνιστικό Κόμμα Βοημίας - Μοραβίας να ακολουθεί ένα αυστηρό τυπικό συναντήσεων και συγκεντρώσεων στο Πανεπιστήμιο του Καρόλου με φοιτητές στο κέντρο της Πράγας και μέλη του κόμματος. Το πρώτο κιόλας βράδυ η αντιπροσωπεία της Πολιτικής Γραμματείας που παρέλαβε τον πρόεδρο και την αντιπροσωπεία του ΣΥΡΙΖΑ ρωτούσε γιατί δεν συνεργάζεται μαζί του το... ΚΚΕ. Η αγωνία των Τσέχων κομμουνιστών ήταν ότι με τη σεχταριστική πολιτική του κινδυνεύει το ίδιο με συρρίκνωση, όπως έγινε σε άλλες χώρες, ενώ είναι απαραίτητη σήμερα η συστράτευση για την αναχαίτιση του νεοφιλελευθερισμού.
Η εικόνα του debate το βράδυ της Δευτέρας ίσως ήταν απογοητευτική για όσους καταλαβαίνουν την ευρωπαϊκή πολιτική με όρους... Εurovision, όμως ο παλμός, η αγωνιστικότητα και το πάθος που είδαμε στο ταξίδι σε Πορτογαλία, Ισπανία και Τσεχία δεν μπορεί παρά να διαφεύγει της τηλεόρασης. Η πολιτική δεν είναι επικοινωνία και αυτό ήταν καθαρό στο Σαντιάγο, όταν όλοι οι ομιλητές διάλεξαν να μιλήσουν στη διάλεκτό τους (ισπανικά, πορτογαλικά, γαλικιανά) για να σχολιάσει ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ ότι "μιλάτε διαφορετικές διαλέκτους, όμως στην πραγματικότητα μιλάμε όλοι την ίδια γλώσσα".
