Στη γη της ιδιαίτερης πατρίδας του αναπαύεται από την Τετάρτη ο Χρήστος Ρεκλείτης, ηγετική φυσιογνωμία του μετεμφυλιακού νεολαιίστικου και εργατικού κινήματος καθώς και της αντιχουντικής αντίστασης. Ο Χρήστος Ρεκλείτης «έφυγε» σε ηλικία 77 ετών το Μεγάλο Σάββατο και μετά την κηδεία του στην Αγ. Φωτεινή της Ν. Σμύρνης η σορός του τάφηκε στην Κλένια Κορινθίας, όπου γεννήθηκε το 1937. Παιδί οικογένειας που κυνηγήθηκε στον Εμφύλιο κι «ανεπιθύμητος» κατά τη στρατιωτική του θητεία, ο Χρήστος Ρεκλείτης εργάστηκε ως οικοδόμος ενώ φοιτούσε σε νυχτερινό σχολείο. Από νωρίς εντάχθηκε στη Νεολαία ΕΔΑ και τους Λαμπράκηδες όπου αναδείχθηκε κορυφαίο στέλεχος παράλληλα με τη δράση του στο σωματείο των μπετατζήδων και τη Συντονιστική Επιτροπή Εργαζομένων Φοιτητών, Σπουδαστών Τεχνικών Σχολών και Μαθητών Νυκτερινών Γυμνασίων.
Οργανωτικός γραμματέας της Δημοκρατικής Νεολαίας Λαμπράκη στον Πειραιά όταν έγινε το απριλιανό πραξικόπημα, ανέλαβε στη συνέχεια επικεφαλής της Οργάνωσης Αθήνας των Νέων του Πατριωτικού Μετώπου. Στις 12 Απριλίου 1968 συλλαμβάνεται και μεταφέρεται στο «διαβόητο» 505 Τάγμα Πεζοναυτών στον Διόνυσο Αττικής, όπου βασανίζεται άγρια επί 25 ημέρες. Θα ακολουθήσει μακρά νοσηλεία στο 401 Στρατιωτικό Νοσοκομείο και νέος «γύρος» βασανιστηρίων που δεν θα καταφέρουν να λυγίσουν τον Χρήστο Ρεκλείτη. Συγκλονιστική είναι η αφήγηση που έκανε ο Χρήστος Ρεκλείτης στο ντοκιμαντέρ του Ν. Κούνδουρου «Τα Τραγούδια Της Φωτιάς», όπου με ψυχραιμία περιγράφει τα φριχτά βασανιστήρια που υπέστη στα χέρια υψηλόβαθμων αστυνομικών και στρατιωτικών τους οποίους με σθένος κατονόμασε.
Περνώντας πέντε χρόνια σε αρκετές από τις φυλακές της χούντας, θα αποφυλακιστεί τον Αύγουστο του 1973 με την αμνηστία για τους πολιτικούς κρατούμενους. Μετά τη διάσπαση του ΚΚΕ θα συνταχθεί με το ΚΚΕ Εσωτερικού, του οποίου θα διατελέσει στέλεχος στον εργατικό τομέα. Στη Μεταπολίτευση θα συνεχίσει την κοινωνική του δράση μέσα από το κίνημα των εργαζομένων στις ασφαλιστικές εταιρείες, χώρο όπου κι ο ίδιος εργάστηκε επί χρόνια μέχρι την συνταξιοδότηση. Μετά τη διάσπαση του ΚΚΕ Εσωτερικού θα περάσει στην ΕΑΡ και στη συνέχεια στον ΣΥΝ και τη ΔΗΜ.ΑΡ.
Θερμά λόγια για έναν σεμνό άνθρωπο από τους συναγωνιστές του
Με θερμά λόγια για έναν χαμογελαστό και σεμνό άνθρωπο, παρά τα όσα τράβηξε, μαχητικό στις απόψεις του, αλλά πάντα ενωτικό, μίλησαν οι σύντροφοί του από τους κοινωνικούς αγώνες των τελευταίων 60 χρόνων κατά τους επικήδειους λόγους που εκφώνησαν. Ο Θανάσης Καλαφάτης, πρόεδρος της Εταιρίας Μελέτης της Ιστορίας της Αριστερής Νεολαίας, υπογράμμισε ότι ο Χρήστος Ρεκλείτης ως πολιτικός κρατούμενος υπήρξε εμψυχωτής των υπόλοιπων πολιτικών κρατούμενων. Ο συγκρατούμενός του στο κολαστήριο του Διόνυσου Γιάννης Στρατής περιέγραψε έναν σύντροφο που στο πλαίσιο του Συνδέσμου Φυλακισθέντων κι Εξορισθέντων Αντιστασιακών, αν και στέλεχος του ΚΚΕ Εσωτερικού, δούλεψε για να βρεθεί ένα modus vivendi με τους «συντρόφους της άλλης πλευράς.
Ο Σωτήρης Οικονόμου από το κίνημα των υπαλλήλων των ασφαλιστικών εταιρειών έμαθε τυχαία για την αντιδικτατορική δράση του συντρόφου του συνδικαλιστή, μιας κι ο Χρήστος Ρεκλείτης δεν «χρησιμοποίησε» ποτέ την αντιστασιακή του ιδιότητα στην κοινωνική του ζωή. Ο Δημήτρης Χατζησωκράτης από τη ΔΗΜ.ΑΡ. κι ο Δημήτρης Παπαδημούλης από τον ΣΥΡΙΖΑ, ως νεαροί Ρηγάδες άκουγαν για τον «μύθο» του Χρήστου Ρεκλείτη, για να συναντήσουν τελικά έναν άνθρωπο «πράο, σεμνό, χαμογελαστό».
Στην κηδεία του Χρήστου Ρεκλείτη παραβρέθηκαν πολλοί σύντροφοί του από τη γενιά των Λαμπράκηδων και την πρώτη αντιδικτατορική γενιά, όπως ο Τ. Τρίκκας, η Αθ. Νικολάου, ο Στ. Στεφάνου, ο Σ. Κουτρουβίδης, ο Ν. Μανιός, ο Μ. Μαρκάκης, ο Γ. Καούνης, ο Δ. Δαρειώτης, ο Θ. Μαλικιώσης, ο Αντ. Λιάκος και ο Γ. Γιανουλόπουλος. Κι ακόμα ο Ν. Κιάος, ο Γ. Σαββίδης, ο Ν. Βουλέλης, ο Κ. Γιούργος, ο Π. Κλαυδιανός, ο Μπ. Κοβάνης και ο Μπ. Γεωργούλας. Ακόμα, το «παρών» έδωσαν, μεταξύ πολλών άλλων, ο πρόεδρος της ΔΗΜ.ΑΡ. Φ. Κουβέλης, ο Ν. Βούτσης και ο Μ. Δαρειώτης από τον ΣΥΡΙΖΑ, η πρώην υπουργός Παιδείας Φρ. Κιάου - Δημάκου, ο πρόεδρος της ΟΛΜΕ Θ. Κοτσυφάκης, αλλά κι ο επιχειρηματίας Δ. Κοντομηνάς.
Γεννημένος κομμουνιστής
Ξεχωριστή ήταν η παρουσία, εκτός από αυτήν των συγκρατούμενων και συναγωνιστών του, κι εκπροσώπων της ΕΑΜικής αντίστασης, στην οποία συμμετείχε ο Γιάννης Ρεκλείτης, πατέρας του Χρήστου. Παρόντες ήταν ο πρόεδρος του Πανελλαδικού Συνδέσμου Αγωνιστών ΕΑΜικής Εθνικής Αντίστασης Στ. Ζαμάνος, ο Γ. Χριστοδουλάκης και ο γραμματέας του ΠΣΑΕΕΑ, Δ. Παλαιολογόπουλος, που αναφέρθηκε κι αυτός στο «χαμόγελο, την καθαρή σκέψη και την ακεραιότητα» του Χρήστου Ρεκλείτη. Ο Δ. Παλαιολογόπουλος μίλησε ιδιαίτερα για τις διώξεις που υπέστη η οικογένεια του Χρήστου Ρεκλείτη από το κράτος της Δεξιάς για την πάλη της για μια πιο δίκαιη κοινωνία.
Ο Γιάννης Ρεκλείτης, που πέθανε το 1987 σε ηλικία 80 ετών, ήταν οικοδόμος κι αυτός και μέλος του ΚΚΕ από μικρός. Πολέμησε στο Αλβανικό Μέτωπο και μετά την επιστροφή του διατέλεσε επικεφαλής της πρώτης ανταρτοομάδας στην περιοχή της Νεμέας κι αργότερα καπετάνιος του 3ου Τάγματος του 6ου Συντάγματος του ΕΛΑΣ Αργολιδοκορινθίας με το ψευδώνυμο καπετάν - Ντόμπρος. Μετά την συνθήκη της Βάρκιζας συνελήφθη από τους χίτες, οι οποίοι εκτέλεσαν και τον αδερφό του Γιώργο. Γεννημένος κομμουνιστής λοιπόν ο Χρήστος Ρεκλείτης, όπως συνήθιζε να λέει ο ίδιος, αποτέλεσε μια σεμνή φιγούρα των αγώνων της γενιάς του, πάντα μπροστάρης στην υπεράσπιση των δικαιωμάτων της εργατικής τάξης.
* Στη μνήμη του Χρ. Ρεκλείτη η Βέτα Χονδρορίζου προσφέρει 50 ευρώ στην "Αυγή"
