Αναμφίβολα οι ευρωεκλογές όπως και οι δημοτικές εκλογές ανοίγουν τον δρόμο για σημαντικές αλλαγές στην Ελλάδα και αυτή τη φορά μπορούμε άφοβα να πούμε ότι το αποτέλεσμά τους ώς ένα βαθμό θα επηρεάσει και τις καταστάσεις στην Ευρώπη. Η κοινωνική αντίδραση του «πειραματόζωου» που λέγεται ελληνικός λαός μπορεί να επηρεάσει ειδικά στις χώρες της Ν. Ευρώπης τις μελλοντικές πολιτικές τους εξελίξεις.
Είναι γεγονός ότι η κατάσταση στην Ευρώπη διαφοροποιείται προς το χειρότερο συνεχώς. Όλοι νιώθουμε ότι προωθείται συστηματικά η επίθεση στον κόσμο της εργασίας συνταγματοποιώντας παράλληλα ακόμα και αντιδημοκρατικές αντεργατικές εκτροπές με τρόπο απαράδεκτο. Στον βωμό της ανταγωνιστικότητας η επίθεση στο κόστος εργασίας, τις εργασιακές σχέσεις και το λεγόμενο κοινωνικό κράτος κτυπά την πόρτα σχεδόν όλων των ευρωπαϊκών χωρών.
Η μείωση μισθών και συντάξεων στο όνομα του δημοσιονομικού «νοικοκυρέματος» και της αντιμετώπισης των ελλειμμάτων έγινε η σωτήρια συνταγή για όλους όσοι υποτάσσονται στις επιλογές του άγριου νεοφιλελευθερισμού που προωθείται από τη Γερμανία στην Ε.Ε.
Στη χώρα μας ο ελληνικός λαός στην πλειοψηφία του αντιδρά και δυσανασχετεί από τις εκπορευόμενες πολιτικές από την Ε.Ε . Επιθυμεί να γνωρίσει πώς εξελίσσονται οι καταστάσεις στην Ευρώπη. Ειδικά μετά και τη συνέντευξη Σόιμπλε στην "Καθημερινή", όπου καθαρά καταγράφεται η θέση της Γερμανίας απέναντι σε μια αριστερή ελληνική κυβέρνηση, πολλά θα πρέπει να επανεξετασθούν από τους πάντες και από τον ΣΥΡΙΖΑ ως προς τον σχεδιασμό αντιμετώπισης της νεοαποικιοκρατικής επίθεσης που θα δεχθεί.
Επιβάλλεται λοιπόν να μάθει ποια Ευρώπη ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει και γιατί.
Οι εποχές της άκριτης αποδοχής με ελάχιστες εξαιρέσεις των πολιτικών της Ε.Ε. έχουν περάσει. Οι φοβίες και οι εκβιασμοί του τύπου «ευρώ και ξερό ψωμί» αρχίζουν να χάνουν έδαφος. Τμήματα των εθνικών αστικών τάξεων της Ευρώπης διαπιστώνουν σήμερα και τη δική τους καταστροφή από τις πολιτικές οικονομικής εξαθλίωσης των εργαζομένων και αναζητούν εξισορροπητικές διεξόδους.
Είναι ανάγκη από αυτή τη νέα πραγματικότητα να απλωθεί με ευκαιρία και τις ευρωεκλογές ένας διάλογος συνολικά στον χώρο της Αριστεράς για το ποια Ευρώπη έχει ανάγκη η Ελλάδα. Επιβάλλεται να πεισθούν οι Έλληνες πολίτες ότι δεν μπορούν να αποδεχθούν τη σημερινή Ε.Ε. ακόμα και αν φτιασιδωθεί με ένα κάποιο «κοινωνικό πρόσωπο».
Η ανατροπή της Ε.Ε. και των πολιτικών του άγριου νεοφιλελευθερισμού εκ των πραγμάτων μπορεί να γίνει βασικά από την ανάπτυξη ενός μαζικού λαϊκού κινήματος σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Το λέμε αυτό γιατί θα είναι σοβαρό πολιτικό ατόπημα και αυταπάτη να νομίζει κανείς ότι μπορεί να αλλάξει τη σημερινή πραγματικότητα στην Ευρώπη μόνο με την αλλαγή συσχετισμών μέσα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι τα βασικά κέντρα αποφάσεων για την πορεία της οικονομίας και την όλη κοινωνική και πολιτική πορεία των χωρών της Ε.Ε. δεν είναι στο Ευρωκοινοβούλιο, αλλά αλλού, στην ΕΚΤ, στην Κομισιόν και ακόμα πιο συγκεκριμένα στη γερμανική Καγκελαρία σαν έκφραση της γερμανικής άρχουσας τάξης που ηγεμονεύει σήμερα στην Ευρώπη.
Αυτή η εκτίμηση βέβαια δεν θα πρέπει να μας οδηγεί στο τραγικό λάθος υποτίμησης της επερχόμενης εκλογικής μάχης για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Το ξήλωμα της νεοφιλελεύθερης πλεκτάνης για τους λαούς της Ευρώπης περνά μέσα και από αυτή την εκλογική μάχη. Μια αμφισβήτηση μαζική και εκλογική της σημερινής Ε.Ε. και Ευρωζώνης προσφέρει σημαντικό δημοκρατικό επιχείρημα και ουσιαστικό πάτημα για την ανατροπή των πολιτικών που σμπαραλιάζουν τα εργασιακά, κοινωνικά και δημοκρατικά δικαιώματα εκατομμυρίων ανθρώπων κυρίως στην Ν. Ευρώπη. Η εκλογική άνοδος των ριζοσπαστικών αριστερών δυνάμεων μπορεί να επιταχύνει τις εξελίξεις και στο κινηματικό επίπεδο σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες. Σε καμιά περίπτωση η Αριστερά δεν θα πρέπει να αφήσει τη λαϊκή αγανάκτηση που καταγράφεται σε όλες σχεδόν τις ευρωπαϊκές χώρες στα χέρια της Δεξιάς και της Ακροδεξιάς. Οι πρόσφατες δημοτικές εκλογές στη Γαλλία, με την άνοδο παντού της Δεξιάς και της Ακροδεξιάς όπως και στην Ουγγαρία, πρέπει να προβληματίζουν τον κάθε δημοκρατικό πολίτη. Πολύ περισσότερο πρέπει να προβληματισθούμε όλοι μας και από τα γεγονότα στην Ουκρανία, που επανέφεραν τα σύννεφα του Ψυχρού Πολέμου στην Ευρώπη.
Επομένως οι δυνάμεις της ελληνικής Αριστεράς και ειδικότερα ο ΣΥΡΙΖΑ θα πρέπει να δώσουν τη μάχη αυτή με περίσσια πολιτική εξυπνάδα και προπαντός ενωτική αριστερή ριζοσπαστική κατεύθυνση ενάντια στους πραγματικούς αντιπάλους, του κόσμου της εργασίας.
Ένας πόλεμος χαρακωμάτων με εκτιμήσεις και θέσεις του χθες, ένας πόλεμος της επιβεβαίωσης και μόνον, που δεν οδηγεί πουθενά, αλλά στην ήττα του λαϊκού και εργατικού κινήματος, δεν είναι ανεκτός από κανέναν αριστερό, από κανέναν κομμουνιστή, από κανέναν ριζοσπάστη οικολόγο και από κανέναν δημοκράτη.
Έχουμε επομένως ανάγκη στην Αριστερά και πιο ειδικά στον ΣΥΡΙΖΑ, από θέσεις ριζοσπαστικές και ένα ψηφοδέλτιο για τις ευρωεκλογές που θα εκφράζει την ελληνική κοινωνία, τον κόσμο της εργασίας που πλήττεται βάναυσα από τις πολιτικές του άγριου νεοφιλελευθερισμού. Ένα ψηφοδέλτιο που θα δώσει την μάχη για την ανατροπή αυτής της γερμανοκρατούμενης Ε.Ε. Έχουμε ανάγκη από ένα ψηφοδέλτιο νίκης που θα αναδεικνύει την αριστερή διαφορετικότητα του ΣΥΡΙΖΑ σε αντίθεση με την ευρωλαγνεία που κατέστρεψε κυρίως διά μέσου της ευρωπαϊκής σοσιαλδημοκρατίας τις κατακτήσεις που έγιναν με αίμα από την εργατική τάξη της Ευρώπης. Έχουμε ανάγκη από ένα ψηφοδέλτιο που θα εκφράζει τον κόσμο της μισθωτής εργασίας, της μικρομεσαίας αγροτιάς, της μικρομεσαίας επιχείρησης, τις εκατοντάδες χιλιάδες των ανέργων, τους φτωχοποιημένους συνταξιούχους, τους Έλληνες μετανάστες στη Δυτική Ευρώπη που δέχονται τις ξενοφοβικές ρατσιστικές επιθέσεις από την Ακροδεξιά στην καθημερινότητά τους στις χώρες υποδοχής.
Δεν έχουμε ανάγκη από ένα ψηφοδέλτιο πολιτικών γυρολόγων και παραγοντίσκων που καιροσκοπικά σήμερα θέλουν να "συνταξιδέψουν" με την Αριστερά για δικό τους προσωπικό όφελος και μόνο. Από πρόσωπα που στο πίσω μέρος του μυαλού τους έχουν τους σχεδιασμούς των κεντροαριστερών νεφελωμάτων, των ενωτικών συμπορεύσεων με τις πολιτικές καρικατούρες των "ποταμιών" και τα πολιτικά μνημονιακά ρετάλια του Σημιτικού εκσυγχρονισμού που τώρα ανακάλυψαν την Αριστερά σαν όχημα για τις προσωπικές τους επιδιώξεις.
Ο ΣΥΡΙΖΑ την κρίσιμη αυτή μάχη των ευρωεκλογών έχει ανάγκη να την δώσει με όλους τους αγωνιστές και τον λαό, που τόσα χρόνια μάτωσαν για να φέρουν στο προσκήνιο την Αριστερά και να την κάνουν φάρο για την ανατροπή της Μερκελικής Ευρώπης σε όλον τον προοδευτικό χώρο της Ευρώπης. Ένας νέος ριζοσπαστικός αέρας πρέπει να φυσήξει στα πανιά του ΣΥΡΙΖΑ πηγαίνοντας προς τις δημοτικές και τις ευρωεκλογές. Τα μπρος - πίσω και οι διευρύνσεις προς συντηρητικά πρόσωπα του χθες χτυπούν την ελπίδα της αλλαγής.
* Ο Βασίλης Πριμικήρης είναι μέλος της Κ.Ε. του ΣΥΡΖΑ
