Από το βράδυ της περασμένης Δευτέρας δεν είναι πια μαζί μας ο Μιχάλης. Ο σπάνιος σύντροφος και αγαπημένος φίλος για μας τους συνομήλικούς του, ο σοφός και σεβάσμιος γέροντας της Αριστεράς για τους νεότερους δημοκράτες της Αλεξανδρούπολης και του Έβρου.
Νωρίς στην εφηβεία του γνώρισε την ΕΑΜική Αριστερά στην Εύβοια, όπου είχε καταφύγει η πατρική του οικογένεια για να γλιτώσει τη βαρβαρότητα της βουλγαρικής φασιστικής κατοχής, και αφοσιώθηκε με όλες του τις δυνάμεις στον απελευθερωτικό αγώνα.
Το καλοκαίρι του 1946, πρωτοετής φοιτητής ιατρικής και μέλος της τομεακής επιτροπής της μαθητικής οργάνωσης της ΕΠΟΝ Αθήνας, βρέθηκε στην Αλεξανδρούπολη και εντάχθηκε στο τοπικό νομαρχιακό συμβούλιο της ΕΠΟΝίτικης οργάνωσης. Η Ασφάλεια τον συνέλαβε και δικάστηκε μαζί με τα υπόλοιπα μέλη του συμβουλίου, τέσσερα χρόνια φυλακή και ένα εξορία, κατηγορούμενους για παράβαση του Γ' Ψηφίσματος των έκτακτων μέτρων του Εμφυλίου. Εξέτισε την ποινή του στις φυλακές Αβέρωφ και δύο χρόνια εξορία στην Ανάφη και στον Αϊ - Στράτη. το 1952 στρατεύτηκε και υπηρέτηση δίχρονη θητεία στη Μακρόνησο, στο νέο, μετεμφυλιοπολεμικό σύρμα απομόνωσης του κολαστηρίου.
Από το 1954, εγκατεστημένος στην Αλεξανδρούπολη, εντάχθηκε στην ΕΔΑ, χρημάτισε μέλος της νομαρχιακής επιτροπής της και υποψήφιος βουλευτής στις εκλογές του 1964. Η χούντα του 1967 τον συνέλαβε πάλι και τον κράτησε τρία χρόνια εξόριστο στη Γιούρα και τη Λέρο.
Το 1968 ο Μιχάλης χωρίς δισταγμό επέλεξε το ρεύμα της ανανεωτικής Αριστεράς πιστεύοντας σε όλη την πορεία του στην ανάγκη επικράτησης ενός σοσιαλισμού "με ανθρώπινο πρόσωπο" όπως συνηθίζαμε να λέμε τότε. Η πόλη του και ο τόπος του, η Θράκη, τον γνώρισε ως ένθερμο υποστηρικτή των πολιτικών σχημάτων του δημοκρατικού ρεύματος της ελληνικής Αριστεράς, από το ΚΚΕ Εσωτερικού έως τον Συνασπισμό της Ριζοσπαστικής Αριστεράς.
Από το βράδυ της περασμένης Δευτέρας ο Μιχάλης Μαρτίνης είναι πάλι -και θα εξακολουθήσει να είναι- μαζί μας. Γιατί θα είναι μαζί μας, μέσα μας, η σοφή σκέψη του, η καθαρή καρδιά του, η ανιδιοτέλεια και το χαμόγελό του. Όσοι τον γνωρίσαμε κερδίσαμε πολλά από αυτή τη συνάντηση. Θα ζει πάντα μαζί μας.
* Ο σύντροφός του Στέφανος Στεφάνου πρόσφερε στην "Αυγή" -καθημερινή συντροφιά του Μιχάλη- 100 ευρώ στη μνήμη του.
