ΒΡΥΞΕΛΕΣ
Συνεχώς και αδιακόπως ανεβαίνει όλους τους τελευταίους μήνες, από σφυγμομέτρηση σε σφυγμομέτρηση, η ριζοσπαστική Αριστερά στις προτιμήσεις των Ευρωπαίων πολιτών ενόψει των ευρωεκλογών του προσεχούς Μαΐου.
Η Ευρωπαϊκή Ομάδα της Ενωμένης Αριστεράς, μαζί με τους Πράσινους των σκανδιναβικών χωρών (European United Left / Nordic Green Left - GUE/NGL), έχει πάρει εδώ και εβδομάδες τη δημοσκοπική ανηφόρα και, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις των δημοσκοπικών εταιρειών, θα καταλάβει, αν συνεχίσει με τους ίδιους ρυθμούς, την τρίτη θέση στις ευρωεκλογές μετά τους κεντροδεξιούς Χριστιανοδημοκράτες της Νέας Δημοκρατίας (Ευρωπαϊκό Λαϊκό Κόμμα - ΕΛΚ) και τους κεντροαριστερούς σοσιαλιστές και δημοκράτες του ΠΑΣΟΚ - Ελιά, αφήνοντας πίσω της, για πρώτη φορά, τους Φιλελεύθερους, που απειλούνται σοβαρά να χάσουν την τρίτη θέση που κατείχαν μέχρι σήμερα.
Σύμφωνα με τις τελευταίες δημοσκοπήσεις η Ενωμένη Αριστερά, κινητήρια δύναμη της οποίας είναι ο ΣΥΡΙΖΑ, μπορεί εύκολα να αυξήσει τον αριθμό των ευρωβουλευτών της, από τους 35 που έχει στο απερχόμενο Ευρωκοινοβούλιο, σε 60, ακόμη και σε 67.
Η Ενωμένη Αριστερά στηρίζει τις ελπίδες της σε μια πρωτοφανή στα ευρωπαϊκά χρονικά αναμενόμενη επιτυχία στην εκλογή υποψηφίων από την Ελλάδα, την Ιταλία και τη Γαλλία. Και στις τρεις αυτές χώρες οι δημοσκόποι αναμένουν μεγάλη διείσδυση των ιδεών και των ευρωβουλευτών που τις υποστηρίζουν, της ριζοσπαστικής Αριστεράς.
Στην Ιταλία, που δεν είχε μέχρι σήμερα εκπροσώπους της Αριστεράς στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, τα προγνωστικά δίνουν μεγάλη άνοδό τους στις ευρωεκλογές. Στην Ελλάδα ο ΣΥΡΙΖΑ προηγείται σταθερά στις δημοσκοπήσεις ως πρώτο κόμμα, ενώ στη Γαλλία η -πέραν του αποτυχημένου κυβερνητικά Σοσιαλιστικού Κόμματος- Αριστερά έχει να επιλύσει ακόμη μερικές εσωτερικές αντιθέσεις ως προς τη γραμμή που πρέπει να προβάλει στις ευρωεκλογές, προκειμένου να «ανοίξει» προς τους εξαιρετικά δυσαρεστημένους Γάλλους ψηφοφόρους που πίστεψαν στις προεκλογικές εξαγγελίες και υποσχέσεις του προέδρου Φρανσουά Ολάντ.
Σε γενικές γραμμές, πάντως, όλα αυτά τα κόμματα είναι απολύτως αντίθετα στις νεοφιλελεύθερες πολιτικές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που βρίσκεται υπό την πολιτική ομηρεία της Γερμανίας, διεκδικούν περισσότερους κοινοτικούς πόρους για προγράμματα προαγωγής της κοινωνικής συνοχής επιδιώκοντας τη δημιουργία μια «άλλης Ευρώπης».
Οι Ιταλοί ζητούν να βγει η χώρα τους από τον «κοινοτικό κορσέ» που επιβάλλει στενά όρια στο δημόσιο χρέος και τα δημοσιονομικά ελλείμματα, τέτοια που δεν επιτρέπουν στην κυβέρνηση να δαπανήσει σε παραγωγικές επενδύσεις, ο ΣΥΡΙΖΑ θέλει αναδιάρθρωση του μη βιώσιμου σήμερα δημόσιου χρέους και οι Γάλλοι ομοϊδεάτες του διεκδικούν μια σαφή αύξηση των κατώτατων μισθών και ημερομισθίων.
Σύμφωνα με την πανευρωπαϊκή δημοσκόπηση της «PollWatch» οι Ιταλοί αριστεροί είναι άνετα σε θέση να σπάσουν το φράγμα / όριο του 4% που απαιτείται για να στείλουν δικούς τους ευρωβουλευτές στο νέο ευρωκοινοβούλιο, κάτι που αρχικά φαινόταν από δύσκολο έως αδύνατον να συμφωνήσουν τα τέσσερα, τουλάχιστον, ακροαριστερά κόμματα της Ιταλίας, σε μια κοινή προεκλογική πλατφόρμα. Τελικά, η τοποθέτηση του Αλέξη Τσίπρα ως επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου τους τούς έπεισε να ενώσουν τις δυνάμεις τους ελπίζοντας τώρα πως θα στείλουν αρκετούς ευρωβουλευτές στο νέο Ευρωκοινοβούλιο.
Στόχος όλων είναι η συσπείρωση, σε δεύτερη φάση, για μια συμμαχία του ευρωπαϊκού Νότου μέσα στο νέο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο για να δημιουργήσουν ένα ανάχωμα στις ηγεμονικές τάσεις μέσα στην Κοινότητα της Γερμανίδας καγκελαρίου Άνγκελα Μέρκελ. Είναι ένα στοίχημα, λένε, που μπορούμε να το κερδίσουμε. Όχι, βέβαια, σε όλα τα θέματα, αλλά σε πολλά, σχηματίζοντας ad hoc μέτωπα / συμμαχίες και με άλλες πολιτικές ομάδες που δεν βλέπουν με καλό μάτι τις προθέσεις ελέγχου του Ευρωκοινοβουλίου από τη Γερμανία και τους υποτακτικούς της.
Για τον ερευνητή του ΕΛΙΑΜΕΠ Γ. Τζογόπουλο, ο Αλ. Τσίπρας θα προσπαθήσει, μετά τις ευρωεκλογές, να αποστασιοποιηθεί από τις ακραίες θέσεις των κομμάτων της Ενωμένης Αριστεράς σε περίπτωση που εκλεγεί πρωθυπουργός στην Ελλάδα και θελήσει να παίξει το παιχνίδι της διαπραγμάτευσης με τους Γερμανούς για το χρέος της χώρας του και, ίσως, να αναγκαστεί να εφαρμόσει κανόνες που προεκλογικά καταδίκαζε.
Το ΕΛΙΑΜΕΠ, που λειτουργεί και με χρήματα του ελληνικού ΥΠΕΞ, για να είναι αρεστό στους χρηματοδότες του, παίζει, για μία ακόμη φορά, το παιχνίδι με το δήθεν κύρος του, προκειμένου να εκθέσει, όπου και όπως μπορεί, τον ΣΥΡΙΖΑ και τον πρόεδρό του.
