Θα αποτελούσε παιδαριώδες λάθος να υποτιμήσει κανείς τα σημαντικά βήματα που έχει κάνει ο ΣΥΡΙΖΑ τα τελευταία χρόνια. Από ένας μικρός αλλά ανήσυχος πολιτικός φορέας, που επιχειρούσε να υπερβεί την κρίση της ιστορικής Αριστεράς συνενώνοντας κόμματα, κινήσεις, ομάδες και ανένταχτους, έφτασε να διεκδικεί την εξουσία και να αποτελεί σημείο αναφοράς για τους προοδευτικούς πολίτες στην Ευρώπη και τον κόσμο.
Εξίσου, όμως, λάθος θα ήταν να υποτιμηθούν τα προβλήματα, οι ολιγωρίες, οι ανεπάρκειες, η πολιτική αγοραφοβία και οι εσωτερικές τριβές, που -κακά τα ψέματα- έως έναν βαθμό διαπερνούν και τη μεγάλη πλέον κοινωνική του βάση. Η σιωπή δεν είναι χρυσός για την Αριστερά αν θέλει να εμπνεύσει τους πολίτες και να ανταποκριθεί σε έναν δύσκολο ρόλο στην Ελλάδα και την Ευρώπη.
Σήμερα όσο ποτέ ισχύει και για την πολιτική της Αριστεράς ο νόμος του Μουρ. Ο νόμος των διαρκών τεχνολογικών εξελίξεων, η μεταβολή των δεδομένων σε ελάχιστο χρονικό διάστημα. Τι σημαίνει αυτό στην πολιτική χωρίς να ολισθήσουμε σε μηχανιστικές μεταφορές; Σημαίνει ότι οι εξελίξεις είναι ραγδαίες, με αποτέλεσμα να μην είναι αρκετά τα μικρά βήματα στην προσπάθεια για κατανόηση και έκφραση των νέων ιστορικών απαιτήσεων μπροστά στις οποίες βρίσκεται η Αριστερά. Προφανώς το σχήμα ενέχει μια υπερβολή, η οποία, όμως, είναι αναγκαία για να τονιστούν η ιστορικότητα της περιόδου και η κοσμογονία, στην οποία πρέπει να προχωρήσει η ιστορική Αριστερά υπερβαίνοντας "ιερά κείμενα" και αναχρονισμούς.
Ο ΣΥΡΙΖΑ οφείλει να καταλάβει ότι οι πολίτες δεν μπορούν να τον περιμένουν εσαεί να απαντήσει πειστικά στα πιο δύσκολα ερωτήματα. Πέρασε η εποχή της κατανόησης και της συγκατάβασης για τις φλυαρίες, τις αμετροέπειες και τους βολονταρισμούς αρκετών στελεχών του. Οι πολίτες, όπως θα έλεγε ο Γκράμσι, το πιο διορατικό μυαλό της Αριστεράς, χρειάζονται μια γνήσια εναλλακτική πρόταση για το σήμερα και το αύριο, η οποία να μπορεί να γίνει αποδεκτή από τη μεγάλη πλειοψηφία. Και τη χρειάζονται τη σωστή στιγμή, γιατί αλλιώς η παλιά ηγεμονία επαναβεβαιώνεται.
Τα στοιχεία των τελευταίων δημοσκοπήσεων, ιδιαίτερα για το προφίλ των αναποφάσιστων και τις διαρροές προς το μετα-πολιτικό Ποτάμι χτυπούν καμπανάκι στον ΣΥΡΙΖΑ. Σύμφωνα με τη δημοσκόπηση της "Pulse" για το "Ποντίκι" η δυνατότητα επιρροής της Ν.Δ. στους αναποφάσιστους είναι σαφώς μεγαλύτερη, ενώ ένα μεγάλο μέρος της ΔΗΜ.ΑΡ. (27,5%) και του ΣΥΡΙΖΑ (10%) στρέφονται προς το Ποτάμι. Δηλαδή η Αριστερά με προοπτική εξουσίας κινδυνεύει να χάσει ένα υπαρκτό τμήμα της κοινωνικής της βάσης, που αυτοχαρακτηρίζεται ως κεντροαριστερό, τμήμα που είναι κρίσιμο για την έκβαση του εκλογικού αποτελέσματος. Κι αυτό την ίδια ώρα που δέχεται πόλεμο φθοράς από την ηγεσία του ΚΚΕ αλλά και συγκεκριμένα δημοσιογραφικά κέντρα επειδή υποτίθεται ότι αφομοιώνεται από το σύστημα.
Τι σημαίνουν όλα αυτά. Σημαίνουν ότι ο ΣΥΡΙΖΑ πρέπει να πάρει άμεσα μια μεγάλη πολιτική πρωτοβουλία που να μπορεί να ανατρέψει τη διαφαινόμενη τάση, να ανοιχτεί στην κοινωνία, να ανασυνθέσει τα επιμέρους αιτήματα σε μια εναλλακτική προοπτική εξουσίας και να συγκροτήσει ένα νέο συνασπισμό εξουσίας κοινωνικών και πολιτικών δυνάμεων με καθαρό αλλά και ρεαλιστικό προοδευτικό πρόσημο. Να γίνει δηλαδή ο συλλογικός διανοούμενος που χρειάζονται η χώρα και η Ευρώπη. Σε ιστορικές περιόδους η δικαίωση από τη χλεύη της Ιστορίας απέχουν μόνο μια ανάσα.
Του Σταύρου Καπάκου
