Έκκληση προς τους βουλευτές, τα μέλη της Π.Γ. της Κ.Ε. και τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα:
Σύντροφοι, όταν απαριθμείτε τον κατήφορο της χώρας -ανθρωπιστικό, κοινωνικό, οικονομικό, παραγωγικό, πολιτικό, εργασιακό, ηθικό κ.λπ.- προσθέστε στο τέλος και τον πολιτισμικό κατήφορο. Ίσως το «πολιτισμικός» είναι πολύ βαριά λέξη, αλλά πιστεύω πως η εξουσία αναδίδει πλέον μια έντονη οσμή trash.
Θα μου πείτε, η εξουσία στην Ελλάδα είχε και έχει πάντα κάτι το γελοίο - κάποτε κρατούσε τουλάχιστον τα προσχήματα, απέφευγε να εκτεθεί. Σήμερα, το μείγμα κυνισμού, θρασύτητας, αμορφωσιάς, χυδαιότητας και ηλιθιότητας θεωρείται προσόν επιτυχίας. Χαρακτηριστικό παράδειγμα ο λόγος των δύο εκπροσώπων Τύπου της Ν.Δ., Σίμου και Μισέλ, και τα τιτιβίσματα των πρωθυπουργικών συμβούλων στο Διαδίκτυο, με τον κ. Μουρούτη να παίζει χωρίς αντίπαλο.
Αλλά εκεί που η trash εξουσία απογειώνεται είναι όταν συναντά την trash τηλεόραση των talk show και των τηλεπαραθύρων:
Στο ένα πάνελ, μαινόμενοι anchormen των 20.000, 30.000 και 40.000 ευρώ μηνιαίως, πλαισιωμένοι από "γλάστρες" που κάνουν τους αναλυτές και κομματικοδίαιτους που κάνουν τους δημοσιογράφους, να κατηγορούν τις απολυμένες καθαρίστριες που διαδηλώνουν πως θέλουν να διατηρήσουν τα... προνόμιά τους σκοτώνοντας περαστικές γριούλες. Αλλάζεις κανάλι ή πάνελ και ακούς το πρότυπο, το απόλυτο είδωλο της trash εξουσίας, τον υπουργό τηλεκονφερασιέ, και εσχάτως αλλαντοποιό να εξηγεί για 38η φορά την τελευταία εβδομάδα στους κλακαδόρους, που πλασάρονται ως δημοσιογράφοι, πώς κατάφερε να εξαφανίσει τα φάρμακα και ταυτόχρονα να μην υπάρχει Έλληνας χωρίς ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Ακολουθεί διάλειμμα για διαφημίσεις και στη συνέχεια ο τηλεπαρουσιαστής, αφού πλέξει το εγκώμιο του Αδώνιδος, "σκάι" ένα ρεπορτάζ για την πρωτοβουλία του σταθμού να μαζέψει φάρμακα για «τα εκατομμύρια των συμπολιτών μας που χρειάζονται τη βοήθειά μας αυτούς τους δύσκολους καιρούς». Έτσι το επιτελείο του ραδιοτηλεοπτικού σταθμού, ιδιοκτησιακό, διευθυντικό και δημοσιογραφικό, «όλο μαζί (με τον Γεωργιάδη) μπορεί» να γελοιοποιείται χωρίς καν να το συνειδητοποιεί
Η ιθύνουσα τάξη της χώρας -μεταξύ μίζας, Μυκόνου και Μνημονίου- καταρρέει με ταχύτατους ρυθμούς. Η απόστασή της από την υπαρκτή Ελλάδα μετριέται πλέον σε έτη φωτός.
Περιμένω από τη μια στιγμή στην άλλη, ξεφυλλίζοντας κάποια εφημερίδα, παρακολουθώντας κάποιο κανάλι, ακούγοντας κάποιο ραδιόφωνο, να πέσω σε κάποιον (επιχειρηματία, διανοούμενο, δημοσιογράφο, πολιτικό) της βλαχομπαρόκ ελίτ που θα αναφωνεί: «Δεν έχουν ψωμί; Όλοι μαζί το φάγαμε».
Ακολουθούν ρεπορτάζ στη βίλα του συνεντευξιαζόμενου, με τη σύζυγο (ή τον σύζυγο) να καταγγέλλει τις παράλογες απαιτήσεις και τη χαμηλή ανταγωνιστικότητα των εργαζομένων και να καταδικάζει τις βίαιες συμπεριφορές των ανέργων. Οι στιλάτες φωτογραφίες με τη συλλογή από γραβάτες του συζύγου και τα μοντέλα υψηλής ραπτικής της συζύγου (όπως κάποτε) απαγορεύονται λόγω κρίσης. Εικόνες με έξαλλους εργαζομένους να φωνάζουν στους δρόμους «Liberté, Εgalité» ανήκουν στη σφαίρα των αριστερίστικων φαντασιώσεών μου.
Ή μήπως όχι;
ΥΓ.: Για όποιους θεωρούν υπερβολικά τα όσα γράφω, τους παραπέμπω στην τελευταία γελοιότητα της trash εξουσίας. Έφθασε να κατηγορεί ακόμη και τον Λιβάνη ως συνοδοιπόρο της τρομοκρατίας γιατί έβγαλε το βιβλίο του Κουφοντίνα. Δεν θυμάμαι να υπήρξαν τέτοιου είδους αντιδράσεις στην Ευρώπη για ανάλογα βιβλία, και υπήρξαν πολλά, για τις Ερυθρές Ταξιαρχίες, την Μπάαντερ Μάινχοφ και λοιπές τρομοκρατικές οργανώσεις. Γι' αυτό θα προσέθετα και τον επιθετικό προσδιορισμό "βλαχοευρωπαίοι".
