Δύο ειναι τα βασικά κριτήρια που θα απαντήσουν στο αν και κάτα πόσο το Συνέδριο του ΣΥΡΙΖΑ θα αποβεί "ιστορικό": 1. Το πολιτικό περιεχόμενο των αποφάσεων του. 2. Η διεύρυνση των δυνάμεων που τον απαρτίζουν.
Στα αρνητικά του συνεδρίου θα πρέπει να καταφραφεί το ότι δεν υπήρξε απολογιστική εισήγηση της απερχόμενης Κεντρικής Επιτροπής και το ότι, κατά την πρώτη μέρα του συνεδρίου, δεν υπήρξε ούτε μία αναφορά στον Μανώλη Γλέζο.
Δεν ήταν επίκαιρο το ζήτημα της αυτοδιάλυσης των συνιστωσών. Αναρωτιέμαι αν ο νέος ΣΥΡΙΖΑ διαχωρίζεται ή απομακρύνεται από τα ιδεολογικά ρεύματα που τον συγκρότησαν. Ο ΣΥΡΙΖΑ έφτασε στο ποσοστό που έφτασε λόγω της συμμαχικής του δομής.
Οι συνιστώσες θα πρέπει να εξακολουθούν να υφίστανται στον ΣΥΡΙΖΑ. Θα πρέπει να εκπροσωπούνται με 7 αντιπροσώπους η καθεμία στο Συνέδριο, με 3 στην Κεντρική Επιτροπή κι έναν στην Πολιτική Γραμματεία. Οι σταυροδοσίες είναι δημοκρατικότερη μέθοδος άραγε; Πού θα εμπόδιζαν 100 αντιπρόσωποι από τις συνιστώσες στο Συνέδριο, ένα σώμα 3.500 συνέδρων;
Να εργαστούμε ώστε ο ΣΥΡΙΖΑ να βγει πιο δυνατός και πιο ενωμένος και διευρυμένος προς τα αριστερά. Η διέυρυνση που γίνεται κοιτάζει αλλού. Τι δουλειά έχουν οι πατριωτικές δυνάμεις; Πού έχει θέση η Κεντροαριστερά; Να μην ξεχνάμε τις περιπτώσεις της Ιταλίας, της Γαλλίας, και της Ισπανίας και τις επιπτώσεις που είχαν τα πειράματα της σύμπλευσης της Αριστεράς με τη σοσιαλδημοκρατία για την Αριστερά, ακόμα και την κομμουνιστική.
Να δεσμευτούμε στο πρόγραμμα της Αθηναΐδας. Να φτιάξουμε έναν πραγματικά αριστερό και ριζοσπαστικό ΣΥΡΙΖΑ.
