Σε δήλωση σχετικά με την κατάληξη της Παγκρήτιας Συνεταιριστικής Τράπεζας μετά τη συγχώνευση με την Attica Bank και τη «μετάλλαξή» της σε Credia Bank, προχώρησε ο τομεάρχης Οικονομικών & Ανάπτυξης της Κ.Ο. του ΣΥΡΙΖΑ-ΠΣ, βουλευτής Ηρακλείου Χάρης Μαμουλάκης.
Ο κ. Μαμουλάκης μέσα από ένα σύντομο βίντεο παρουσιάζει την ιστορία της Παγκρήτιας Τράπεζας και τον τρόπο που οι μεριδιούχοι έφτασαν να αποτελούν την μειοψηφία στο νέο σχήμα χάνοντας κεφάλαια που ισούνται με μια περιουσία.
«Ξέρεις πώς χάνεται μια περιουσία χωρίς να το καταλάβεις; Ξεκινάς ως μεριδιούχος σε μια συνεταιριστική τράπεζα. Μια τράπεζα δική σου, τοπική, λαϊκή. Και καταλήγεις με μετοχές που αξίζουν ένα κλάσμα.
Αυτό δεν είναι θεωρία, είναι η ιστορία της Παγκρήτιας Συνεταιριστικής Τράπεζας, πριν μεταλλαχθεί σε Credia Bank.
Το 2020 η Συνεταιριστική Τράπεζα γίνεται Ανώνυμη Εταιρεία. Οι μερίδες γίνονται μετοχές και κάπου εκεί αλλάζει το παιχνίδι. Το 2022 έρχεται αύξηση μετοχικού κεφαλαίου. Όποιος δεν βάζει νέα χρήματα, χάνει σε ποσοστό. Οι μικροί αραιώνουν, οι μεγάλοι μπαίνουν, μετά έρχονται συγχωνεύσεις, απορροφήσεις, deals. Και φτάνουμε στο 2024. Τη συγχώνευση με την Attica Bank. Τι σημαίνει αυτό στην πράξη; Για κάθε μια μετοχή Παγκρήτιας, παίρνεις περίπου 0,03 μετοχές της νέας τράπεζας. Και το τελικό αποτέλεσμα, οι παλιοί μέτοχοι της Παγκρήτιας μένουν περίπου 10% του νέου σχήματος. Από δική τους τράπεζα, μειοψηφία.
Σαν να μην έφτανε αυτό, έρχεται και νέα κεφαλαιακή ενίσχυση εκατοντάδων εκατομμυρίων και η συμμετοχή τους απομειώνεται κι άλλο, μικραίνει κι άλλο.
Και τώρα η μεγάλη ερώτηση: Πώς γίνεται μια τράπεζα με εκατοντάδες εκατομμύρια ίδια κεφάλαια να μετατρέπεται σε συμμετοχή που αντιστοιχεί σε τόσο μικρή αξία. Πώς γίνεται οι μερίδες μιας ζωής να καταλήγουν σε μετοχές που αξίζουν πολλαπλάσια λιγότερο; Και το πιο κρίσιμο, για τον κ. Στουρνάρα: Πού ήταν η Τράπεζα της Ελλάδος; Η εποπτική αρχή αυτή που έπρεπε να διασφαλίσει σταθερότητα αλλά και τη δίκαιη μεταχείριση των επενδυτών;
Η κυβέρνηση γνώριζε, ενέκρινε ή απλώς έκανε τα στραβά μάτια; Γιατί σε τέτοιες υποθέσεις, η ανοχή δεν είναι ουδέτερη επιλογή. Είναι πολιτική απόφαση.
Τελικά, είναι όλα αυτά απλώς business ή ένα καλοστημένο σχέδιο μεταφοράς αξίας, με στόχο να διασωθεί η εκλεκτή Τράπεζα Αττικής και να απομειωθεί η περιουσία των συνεταιριστών της Κρήτης;».
