Ο (θρυλικός και αγαπητός) Μπλογκερ Που Είναι Γνωστός ως Τέκι Τσαν, σε κείμενό του που δημοσιεύθηκε στην νέα δοκιμαστική διαδικτυακή έκδοση της Αυγής, επισήμανε "δύο μεγάλα κενά στην αφήγηση του ΣΥΡΙΖΑ που αφήνει χώρο στους κακοί να παίζουν μπάλα".
Για το δεύτερο, την ανάγκη, χονδρικά, επανεκτίμησης των διαθέσιμων σχεδίων με τα αλφαβητικά τους επιθέματα σε σχέση με την κρίση και τις επιλογές διαπραγμέτευσης, δεν μπορώ να διαφωνήσω. Για το πρώτο όμως, σχετικά με την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ περί φορολογίας της περιουσίας, αδικεί νομίζω το κόμμα της αριστεράς. Θα εξηγήσω παρακάτω γιατί:
Η βασική κριτική στις θέσεις του ΣΥΡΙΖΑ για τη φορολόγηση της περιουσίας εμπεριέχεται σε ένα παράδειγμα στο κείμενο του Τέκι:
"...ο άνεργος Μήτσος με 100.000 στην τράπεζα και 100.000 υπόλοιπο στεγαστικού δανείου έχει το ίδιο μηδενικό net worth, με τον άνεργο Δημήτρη που δεν έχει φράγκο στην τράπεζα και αναγκάστηκε να γυρίσει στο σπίτι της μάνας του. Για τον υπολογισμό του περιουσιολογίου σύριζα είναι το ίδιο μη "πλούσιοι". Για να το κάνει χειρότερο. Ο Ντίμης με 10.000 στην τράπεζα και 100.000 υπόλοιπο στεγαστικού δανείου είναι πιο φτωχός από τον Δημήτρη που δεν έχει τίποτα, διότι έχει αρνητικό net worth..."
Επειδή η γκάφα που περιγράφει ο ΤΤ μου φάνηκε πολύ μεγάλη για να είναι αληθινή, ανέτρεξα στο άρτι δημοσιευθέν "Φυλλάδιο με τις προτάσεις του Τμήματος Οικονομικής Πολιτικής του ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ για ένα δίκαιο και αποτελεσματικό φορολογικό σύστημα" για να δω αν ισχύει κάτι τέτοιο. Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα:
"1. Φόρος Μεγάλης Περιουσίας...:
θα έχει υψηλά αφορολόγητα όρια για το σύνολο της περιουσίας (π.χ. 300.000 ευρώ ανά άτομο) ώστε να μη θιγεί η μικρή και η μεσαία περιουσία.
θα έχει προοδευτική φορολογική κλίμακα...
...Με το Φόρο Μεγάλης Περιουσίας, (βάσει του περιουσιολογίου), θα φορολογηθεί η κατοχή κτιρίων, οικοπέδων, γαιών, έργων τέχνης, καταθέσεων τραπεζών, επενδυτικών προϊόντων, συμμετοχών κλπ., που βρίσκονται στην Ελλάδα και όσων κάνουν δήλωση στην Ελλάδα και κατέχουν αντίστοιχα περιουσιακά στοιχεία στο εξωτερικό (αφού ληφθεί υπόψη και η φορολόγησή τους εκεί)...
Για τον υπολογισμό της αξίας των ακινήτων... θα χρησιμοποιηθούν αξίες, που δεν θα επιτρέπουν υποκειμενικές κρίσεις, δεν θα απέχουν από την πραγματικότητα (όπως οι σημερινές αντικειμενικές αξίες), και θα ενημερώνονται σε ετήσια βάση.
Στις περιπτώσεις στεγαστικών δανείων (Α' κατοικίας) σαν αξία περιουσίας για τον δανειολήπτη, δεν περιλαμβάνεται το τμήμα εκείνο του δανείου το οποίο δεν έχει ακόμα εξοφληθεί. Το τμήμα αυτό, θεωρείται αξία για την αντίστοιχη φορολογία της τράπεζας."
Αυτό όμως λέει κάτι διαφορετικό: αφενός η μείωση του δανείου από ανεξόφλητα υπόλοιπα δανείων αφορά μόνο την πρώτη κατοικία και αφετέρου (και κρίσιμα) στην περιουσία του Μήτσου συνυπολογίζεται και η αξία του ακινήτου. Άρα αν π.χ. ο κατά Τέκι, Μήτσος έχει 100.000 Ευρώ υπόλοιπο στεγαστικού (για την πρώτη κατοικία και μόνο) εικάζει κανείς πως στην πλειονότητα των περιπτώσεων η αντικειμενική αξία του ακινήτου θα είναι μεγαλύτερη από 100k Ευρώ. Η πραγματική περιουσία λέει το φορολογικό πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ, ενός "ιδιοκτήτη" πρώτης κατοικίας, αντικειμενικής αξίας Α, που χρωστάει στην τράπεζα υπόλοιπο στεγαστικού δανείου ύψους Β, είναι Α-Β. Το Β μάλιστα θα χρεώνεται ως αξία στην τράπεζα, όπως μοιάζει άλλωστε και εύλογο. Σημειώνω εδώ πως η ιδέα ότι ένα ακίνητο που έχει αγοραστεί με στεγαστικό δάνειο από την τράπεζα και είναι προσημειωμένο σε αυτήν, "ανήκει" στον δανειολήπτη (και άρα είναι "περιουσία" του) πριν την συνολική αποπληρωμή του δανείου, είναι μια φενάκη της οποίας το μέγεθος ανακαλύπτουν εδώ και τρία τουλάχιστον χρόνια δανειολήπτες ανά τον κόσμο σε πρωτοφανείς αριθμούς. Με δεδομένο ότι η πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ συνοδεύεται από την δέσμευση για σύγκλιση πραγματικών και αντικειμενικών αξιών, η μόνη περίπτωση το υπόλοιπο ενός δανείου πρώτης κατοικίας να οδηγήσει σε αρνητική συνεισφορά στην εκτιμώμενη περιουσία είναι αν οι αντικειμενικές τιμές (δηλαδή ισοδύναμα οι αγοραίες στην πρόταση ΣΥΡΙΖΑ-ΕΚΜ) πέσουν τόσο ώστε το τμήμα εκείνο του οφειλόμενου δανείου γίνει μεγαλύτερο από την αξία πώλησης του ακινήτου. Αν δηλαδή ο Μήτσος αγόρασε προ τριετίας ένα διαμέρισμα αξίας 150.000 Ευρώ, με δάνειο 100.000 Ευρώ. Και τώρα τα 95.000 που έχει υπόλοιπο είναι περισσότερα από τα 80.000 που μπορεί να πιάσει το σπίτι. Σε αυτή μόνο την περίπτωση η αξία του ακινήτου είναι "αρνητική". Αλλά αυτό μου μοιάζει εύλογο.
Τούτων δοθέντων, παρότι στοιχεία δεν έχω, μου μοιάζει μικρός ο αριθμός των "50 χιλιάδων ανθρώπων άνω των 300.000 ευρώ" ακόμα και με τις σημερινές, ξεφούσκωτες αξίες των ακινήτων – παρότι η συνέχιση του ξεφουσκώματος της κτηματαγοράς ίσως οδηγήσει σε τέτοιους αριθμούς. Το θέμα της ισονομίας ως εκ τούτου δεν αμφισβητείται από την πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ για την φορολογία – και μην ξεχνάμε άλλωστε πως εκτός από την φορολόγηση της περιουσίας, υπάρχει και η φορολόγηση του εισοδήματος, όπου οι ανισότητες επιβαρύνονται επίσης αναλογικά.
Ενώ λοιπόν η κριτική του Τέκι προ μηνών στο νομοσχέδιο που κατέθεσε ο ΣΥΡΙΖΑ (http://www.techiechan.com/?p=
