Διεκδίκησαν την εξουσία με μια σκληρή, δομική αντιπολίτευση γύρω από το προστακτικό «παραιτηθείτε». Ένα ξεφούσκωτο σύνθημα, που απέτυχε να συσπειρώσει τον αντιΣΥΡΙΖΑ κόσμο. Το «παραιτηθείτε» ενισχυόταν με το «να φύγουν οι ανίκανοι του ΣΥΡΙΖΑ» ή το πιο εμμονικό για το «ανύπαρκτο ηθικό πλεονέκτημα της Αριστεράς». Τα λαϊκιστικά γύρω από τις «Πρέσπες», το «προσφυγικό», συμπλήρωναν το μπουκέτο. Η δε ακροδεξιά κερκίδα (τονίζω, όχι οι δημοκράτες δεξιοί, αλλά μια εξωκομματική και αχανής ζώνη του πολιτικού λούμπεν το οποίο πολλοί, κοντόφθαλμα, ανέχονταν) χρησιμοποιούσε το εξόχως πολιτικό επιχείρημα «να φύγει το απλυταριό».
Ήρθαν εντέλει στην εξουσία (ήτοι επελέγησαν από το μεγαλύτερο μέρος των ψηφοφόρων) με μια αξιοθαύμαστη προετοιμασία. Γρήγορες, αποφασιστικές κινήσεις, που υποσκέλιζαν νομικά και συνταγματικά προβλήματα για να τρέξουν οι απευθείας αναθέσεις, να μοιραστούν γρήγορα οι εργολαβίες και να διοριστούν σε θέσεις του Δημοσίου (ή παρα-Δημοσίου) όλοι οι αποτυχόντες πολιτευτές τους. Αυτοδιοικητικοί και υποψήφιοι βουλευτές.
Με τη διαχείριση της σύντομης, 24ωρης χιονόπτωσης έγινε η οριστική αποκαθήλωση της κυβερνητικής και διοικητικής ικανότητας. Είχαν προηγηθεί οι απίστευτες πυρκαγιές, που ουσιαστικά έσβησαν στη θάλασσα ή όταν είχαν κάψει τα πάντα. Συνεχίζεται η ασπόνδυλη, αδέξια και αντιφατική διαχείριση της πανδημίας. Όλα αυτά παράλληλα, με την άνοδο της βαριάς εγκληματικότητας , παράλληλα με την εκρηκτική άνοδο της ακρίβειας, με την αποδυνάμωση πολλών δομών Υγείας κ.λπ. Δεν είναι η δημιουργός όλων των προβλημάτων η κυβέρνηση, ενοχοποιείται όμως για την τεράστια υστέρηση. Πολλές από τις αυτοδιοικητικές δομές που έχουν τη σφραγίδα της κυβέρνησης, όπως η Περιφέρεια Αττικής (που πάτησε στα έτοιμα έργα της προηγούμενης περιόδου), έχει πλέον αποδείξει διά του κ. Πατούλη την πλήρη ανικανότητα, αλλά συγχρόνως έχει αναδειχθεί και ένας σκληροπυρηνικός πολιτικαντισμός. Ο κ. περιφερειάρχης επιδέξια και θρασύτατα ρίχνει τα βάρη σε όλους τους άλλους.
Όμως η απόλυτη αποτυχία στα περισσότερα επίπεδα θα πρέπει να οδηγήσει και σε σκέψεις την άλλη μεγάλη παράταξη. Αυτήν που συμπυκνώνεται στον ΣΥΡΙΖΑ - Π.Σ. Η περίπτωση του τέως αρχηγού του Πυροσβεστικού Σώματος, που επιβίωσε κόντρα στις υποψίες για το Μάτι, οι πολλαπλές και διακομματικές καταγγελίες για εσω-υπηρεσιακές αλληλοϋπονομεύσεις, θέτουν τα προβλήματα λειτουργικότητας του κράτους σε νέες βάσεις. Γιατί μπορεί πολλά στελέχη του νεοφώτιστου κυβερνητικού ΣΥΡΙΖΑ να μην χαμπάριαζαν, τα πρώτα χρόνια της κυβερνητικής του εμπειρίας, ότι για να κατέβει και να πραγματοποιηθεί μια πολιτική απόφαση δεν είναι όπως μέσα στην οργάνωση, που διατυπώνεις μια γενική πολιτική επιθυμία, αλλά πρέπει να περάσει από ένα σύνθετο, αντιφατικό διοικητικό σύστημα, να επικοινωνήσει (να μην κλωτσήσει) πάνω σε ήδη εφαρμοσμένους νόμους και νομικές φόρμες, να περάσει από την κρίση πολλών διευθύνσεων και άλλων υπηρεσιών, ακόμα και να υπερβεί κόμβους διαφθοράς ή εκδίκησης, ώστε να κατέβει στο επίπεδο της πραγματικότητας. Το διοικητικό σύστημα είναι ενεργό (και ενεργοβόρο), επιδραστικό και συχνά αλλοτριωτικό (για να το πω κομψά). Επί ενός διαμορφωμένου κανονιστικού εδάφους προσπαθείς να σχηματίσεις και να πραγματώσεις τη πολιτική σου επιλογή. Όχι επί κενού.
Πόσα νομοσχέδια προετοιμάζονται από τον ΣΥΡΙΖΑ - Π.Σ. αυτή τη στιγμή; Ποιες τροποποιήσεις του διοικητικού σώματος (νόμων, διευθύνσεων κ.λπ.) προετοιμάζονται; Ποιες ομάδες εργάζονται; Πώς λύνονται τα τεράστια προβλήματα όχι νομοκατασκευής αλλά υπερνίκησης εμποδίων που κατέστρεφαν νομοθετικές προσπάθειες; Γιατί καλή είναι η αντιπολίτευση επί των λαθών των άλλων, είναι αναγκαία η αντιπολίτευση στα σημεία κρίσης, είναι πολύ σημαντικός ο εντοπισμός και η καταγγελία, αλλά ο ΣΥΡΙΖΑ - Π.Σ. δεν είναι πια (μετά και την κυβερνητική του εμπειρία) επαγγελματίας αντιπολιτευόμενος αλλά δυνάμει κυβερνήτης. Το «όχι» πρέπει να ακολουθείται από θέση, συγκεκριμένη, μετρημένη. Διαβούλευση ναι, δημοκρατική ζύμωση ναι, αλλά όχι αέναη μετάθεση και αναβολή για να μη «δυσαρεστήσουμε κανέναν». Δουλειά επί συγκεκριμένων. Και αξιοποίηση όλου του δυναμικού. Όχι μόνο παρεούλες...
