Live τώρα    
Καλύτερη ζωή για όλους ή ζωή μόνο για λίγους;
  • Μείωση μεγέθους γραμματοσειράς
  • Αύξηση μεγέθους γραμματοσειράς
Εκτύπωση

Καλύτερη ζωή για όλους ή ζωή μόνο για λίγους;

Του Γιώργου Μπαϊράμογλου*

Σε μια περίοδο κυριαρχίας των νεοφιλελεύθερων δυνάμεων και ανόδου της Ακροδεξιάς, τόσο σε ευρωπαϊκό όσο και σε διεθνές επίπεδο, ο ΣΥΡΙΖΑ το 2015 αποφάσισε να δώσει τη μάχη για την προάσπιση των εργασιακών και κοινωνικών δικαιωμάτων του κόσμου των πολλών. Μία μάχη, όμως, με πολλά μέτωπα ανοιχτά, τόσο εντός, όσο και εκτός της χώρας, και με βασικό σύνθημα μια «ζωή με αξιοπρέπεια». Αυτή τη μάχη τη δώσαμε με όλες μας τις δυνάμεις, άλλοτε κάνοντας συμβιβασμούς, άλλοτε διατηρώντας μια στάση αναμονής και άλλοτε νικώντας και κάνοντας βήματα μπροστά, ανοίγοντας έτσι νέα πεδία διεκδικήσεων, μέσα από τα οποία νέα αιτήματα ξεπρόβαλαν που αφορούσαν τον κόσμο των πολλών.

Έτσι, η επιστροφή των συλλογικών διαπραγματεύσεων, η κατάργηση του υποκατώτατου μισθού και η αύξηση του κατώτατου αποτέλεσαν ορισμένα από εκείνα τα μέτρα που αφενός άργησαν να ψηφιστούν, δεδομένου του άδικου συμβιβασμού του 2015, αλλά, αφετέρου, ψηφίστηκαν αμέσως μετά την έξοδο από τα Μνημόνια, γιατί ήταν αιτήματα δίκαια που απαντούσαν στις ανάγκες των εργαζομένων για καλύτερες και περισσότερες δουλειές.

Από την άλλη, νομοθετικά έργα όπως η ψήφιση της ιθαγένειας, της νομικής αναγνώρισης ταυτότητας φύλου, του συμφώνου συμβίωσης, της Συμφωνίας των Πρεσπών, μπήκαν άμεσα προς ψήφιση στη Βουλή, γιατί τίποτα δεν εμπόδιζε τη συζήτησή τους και γιατί ήμασταν από καιρό έτοιμοι να ξεμπερδεύουμε με τις ομοφοβικές, ρατσιστικές και εθνικιστικές αντιλήψεις των παλαιών πολιτικών δυνάμεων.

Τα παραπάνω αναφέρονται ως παράδειγμα του τρόπου που άσκησε πολιτική για τους πολλούς ο ΣΥΡΙΖΑ. «Επιθετική στάση» για την επίλυση ζητημάτων που οφείλαμε και μπορούσαμε να επιλύσουμε και προσπάθεια αλλαγής των συνθηκών που δεν μας επέτρεπαν την εφαρμογή ορισμένων δίκαιων μέτρων για τους πολλούς, με απώτερο σκοπό την εφαρμογή αυτών, ώστε να ενισχυθούν οι τάξεις που βίωσαν την ανθρωπιστική κρίση και να ανακουφιστούν εκείνοι που αδικήθηκαν από την υπέρμετρη φορολόγηση.

Έτσι, καταφέραμε αργά και σταθερά να κάνουμε βήματα μπροστά, να ξαναστήσουμε το κοινωνικό κράτος στα πόδια του, να αναβαθμίσουμε το αγαθό της Παιδείας και να προσφέρουμε τη δυνατότητα σε πολλούς νέους ερευνητές να μείνουν για να εργαστούν πάνω στο επιστημονικό τους αντικείμενο στην Ελλάδα. Έτσι καταφέραμε να δημιουργήσουμε 200.000 νέες θέσεις εργασίας, να μειώσουμε την αδήλωτη και υποδηλωμένη εργασία. Με αυτόν τον τρόπο, καταφέραμε και εγγυηθήκαμε σε όλους το δικαίωμα στην υγεία, αναβαθμίζοντας παράλληλα τις παρεχόμενες υπηρεσίες και προσθέτοντας νέο ιατρικό και διοικητικό προσωπικό στις δομές υγείας. Αυτά είναι ορισμένα από τα βήματα που έγιναν σε μια κατεύθυνση ενίσχυσης της ανάγκης των πολλών για εργασιακά δικαιώματα, υγεία και παιδεία.

Αναπόφευκτα, όμως, μπαίνει το ερώτημα. Τα παραπάνω μέτρα εξασφαλίζουν μια «ζωή με αξιοπρέπεια»; Καταφέραμε δηλαδή να απαντήσουμε στο βασικό αίτημα γύρω από το οποίο συσπειρώθηκε ο κόσμος των πολλών τον Γενάρη και τον Σεπτέμβρη του '15; Έγιναν αρκετά βήματα ώστε να πούμε ότι πλέον όλοι και όλες ζούμε με αξιοπρέπεια;

Κατά την προεκλογική περίοδο, η απάντηση στο παραπάνω κρίσιμο ερώτημα έγινε σαφής, γεγονός που αντανακλάται στο πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ για την επόμενη τετραετία. Περαιτέρω αύξηση του κατώτατου μισθού, περισσότερες προσλήψεις στον χώρο της υγείας και της παιδείας. Λιγότερη και δικαιότερη φορολόγηση των επιχειρήσεων και των ελεύθερων επαγγελματιών. Ποιοτικότερο και περισσότερο κοινωνικό κράτος. Περισσότερες και ποιοτικές θέσεις εργασίας. Πολιτικός γάμος για τα ομόφυλα ζευγάρια.

Οι παραπάνω στόχοι, βέβαια, ορίζονται σύμφωνα με τον τρόπο που αντιλαμβάνεται η Αριστερά την ανάπτυξη, που πράγματι είναι αναγκαία για τον τόπο. Ωστόσο, στην ανάπτυξη αναφέρεται προγραμματικά και η Νέα Δημοκρατία. Η διαφορά, όμως, έγκειται στο περιεχόμενο της έννοιας και, άρα, του σχεδίου για την επόμενη τετραετία.

Ανάπτυξη μέσω της αναβάθμισης της θέσης του εργαζόμενου, του σεβασμού του περιβάλλοντος, της περιφέρειας και της τοπικής κοινωνίας ή ανάπτυξη μέσω της υποβάθμισης όλων των παραπάνω και αναβάθμισης μονάχα του επιπέδου ζωής των λίγων;

Σε αυτό το ερώτημα θα απαντήσουμε στις 7 Ιουλίου: Καλύτερη ζωή για όλους ή ζωή μόνο για λίγους;

* Ο Γιώργος Μπαϊράμογλου είναι πολιτικός επιστήμονας, μέλος της Γραμματείας του Κεντρικού Συμβουλίου της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ, υποψήφιος βουλευτής Α' Πειραιά

ΣΧΕΤΙΚΑ ΑΡΘΡΑ

ΓΝΩΜΕΣ

ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

EDITORIAL

ΑΝΑΛΥΣΗ

SOCIAL

ΠΡΟΣΦΟΡΑ ΣΥΝΔΡΟΜΩΝ
ΨΗΦΙΑΚΟΣ ΜΕΤΑΣΧΗΜΑΤΙΣΜΟΣ 2.0