Τα κόμματα της ελάσσονος αντιπολίτευσης ανέκαθεν προσπαθούσαν, σε κάθε σοβαρό θέμα, να τεκμηριώσουν τις προτάσεις και την ατζέντα τους. Ωστόσο, τελικά, όταν ένα σοβαρό νομοσχέδιο ερχόταν στη Βουλή, είχαν να απαντήσουν -με ένα “ναι” ή ένα “όχι”- επί του πραγματικού διλήμματος, που ετίθετο από την εκάστοτε κυβέρνηση, η οποία παραδοσιακά είχε την πρωτοβουλία των κινήσεων και της νομοθέτησης. Έτσι και τώρα, παρά την όποια κριτική τους, το ΠΑΣΟΚ και το Ποτάμι βρίσκονται ενώπιον του διλήμματος “απλή αναλογική ή θηριώδες μπόνους 50 εδρών”. Και επιλέγουν το δεύτερο, παρ' ότι θεωρητικά το... καταγγέλλουν.
Η συζήτηση και η επικείμενη ψήφιση του νέου εκλογικού νόμου έχουν προκαλέσει ουκ ολίγους εσωτερικούς τριγμούς στην Κεντροαριστερά - πρωτίστως στο ΠΑΣΟΚ και δευτερευόντως στο Ποτάμι.
ΠΑΣΟΚ υπέρ Μητσοτάκη
Η Φ. Γεννηματά, που μόλις πριν από μερικούς μήνες δήλωνε ότι τη "χωρίζει άβυσσος” με τον κ. Μητσοτάκη, επέλεξε, υπό τον φόρο της ρήξης με τους “βενιζελικούς”, να καταψηφίσει αυτό που... είχε επικυρώσει πριν από δύο μήνες η πανελλαδική συνδιάσκεψη της Δημοκρατικής Συμπαράταξης: δηλαδή την ανάγκη για απλή αναλογική με διατήρηση του ορίου εισόδου του 3%...
Βεβαίως, σε μια προσπάθεια να τηρήσει ευαίσθητες πολιτικές ισορροπίες μεταξύ αυτών που έλεγε το ΠΑΣΟΚ, αλλά και των απόψεων Βενιζέλου, η Χαριλάου Τρικούπη παρουσίασε τη δική της πρόταση (κατάργηση μπόνους ώς το ποσοστό 42% και εφαρμογή μικρού μπόνους 25-30 εδρών για μεγαλύτερα ποσοστά, κατάργηση μεγάλων εκλογικών Περιφερειών, διατήρηση ορίου εισόδου στη Βουλή στο 3%, ψήφο στα 17 και στους ομογενείς κ.ά.) και τεκμηρίωσε την απόφαση καταψήφισης με την κριτική ότι το νομοσχέδιο της κυβέρνησης αποτελεί... “αποσπασματικές ρυθμίσεις”.
Σε ό,τι αφορά το Ποτάμι, το “όχι” του Στ. Θεοδωράκη στην απλή αναλογική αποτελεί άλλο ένα κομμάτι στο παζλ προσέγγισης της Σεβαστουπόλεως με τη Συγγρού, που ουδόλως προσπαθεί να κρύψει ο επικεφαλής του Ποταμιού. Μάλιστα, ο Στ. Θεοδωράκης κατάφερε να ξεπεράσει σχετικά εύκολα τις ενστάσεις των Σπ. Λυκούδη και Σπ. Δανέλλη, καθώς οι δύο προερχόμενοι από την Αριστερά βουλευτές πείστηκαν να καταγγείλουν “μεθόδευση της κυβέρνησης”, καταψηφίζοντας αυτό για το οποίο πολεμούσαν 40 χρόνια ο καθένας.
