Το ΠΑΣΟΚ επί των κυβερνήσεων και συγκυβερνήσεων του οποίου, στα χρόνια της κρίσης, έφτασε το εργασιακό τοπίο στο ναδίρ, χθες παρουσίασε τις θέσεις του για τα εργασιακά και έσπευσε να “προειδοποιήσει” την κυβέρνηση ότι “δεν θα αποδεχθεί προτάσεις εξαθλίωσης των εργαζομένων”.
Οι θέσεις που ανακοίνωσε ενσωματώνουν και τα συμπεράσματα του διαλόγου από τις συναντήσεις της Φ. Γεννηματά, με το προεδρείο της ΓΣΕΕ και τις εργοδοτικές οργανώσεις (ΣΕΒ, ΓΣΕΒΕ, ΕΣΕΕ, ΣΕΤΕ). Στην ανακοίνωσή του το ΠΑΣΟΚ αναφέρει:
"Δεν δεχόμαστε μείωση μισθών, ελεύθερες ομαδικές απολύσεις, επαναφορά του lock out. Προτείνουμε την ενίσχυση των συλλογικών διαπραγματεύσεων, την αποκατάσταση των ελεύθερων συμφωνιών μεταξύ εργοδοτών και εργαζομένων, την προστασία του δικαιώματος της απεργίας". Το ΠΑΣΟΚ θεωρεί ως θετικό "ότι οι ίδιοι οι κοινωνικοί εταίροι έχουν συγκλίνουσες απόψεις σε πολλά κρίσιμα θέματα που αφορούν τους εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα".
Για τα εργασιακά, καταθέτει στον κοινωνικό διάλογο πέντε προτάσεις, με στόχο, όπως αναφέρει, να συμβάλλει σε μια συμφωνία όλων που θα αποτελέσει και τον “οδηγό” για τα επόμενα βήματα:
“1ον) Ο καθορισμός του κατώτερου μισθού (και ημερομισθίου) 'επιστρέφει' στην Εθνική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας. Αρμόδιοι γι' αυτόν θα είναι μόνο οι κοινωνικοί εταίροι μέσα από τις ελεύθερες συλλογικές διαπραγματεύσεις. Δεν είναι αποδεκτή οιαδήποτε νομοθετική παρέμβαση για οριζόντια μείωση μισθών ή μείωση επιδομάτων και τριετιών των εργαζομένων.
2ον) Στηρίζουμε το θεσμό των Συλλογικών Συμβάσεων (Εθνική, Κλαδική, Επιχειρησιακές). Προτείνουμε την καθολικότητα εφαρμογής (και τη θεσμική επεκτασιμότητα) των Συλλογικών Συμβάσεων.
3ον) Δεν αποδεχόμαστε τις ελεύθερες ομαδικές απολύσεις και την επαναφορά εργοδοτικής ανταπεργίας (lock out). Προτείνουμε τα αιτήματα των επιχειρήσεων για ομαδικές απολύσεις να εξετάζονται από το αναβαθμισμένο Ανώτατο Συμβούλιο Εργασιών -ΑΣΕ- με τη συμμετοχή των κοινωνικών εταίρων.
4ον) Οι αναγκαίες προσαρμογές και ευελιξίες στην αγορά εργασίας πρέπει να συνδέονται με το αίσθημα ασφάλειας του εργαζόμενου. Είναι ζήτημα προτεραιότητας η αυστηρή τήρηση των όρων και των συμβάσεων, η αντιμετώπιση της 'μαύρης' και ανασφάλιστης εργασίας.
5ον) Οι στρεβλώσεις που 35 χρόνια εφαρμογής και οι ποικίλες αποσπασματικές διατάξεις έφεραν στο 'συνδικαλιστικό πλαίσιο' που καθιέρωσε ο Ν. 1264/82, πρέπει να συζητηθούν και να αντιμετωπιστούν”.
