ΡΕΠΟΡΤΑΖ: ΘΑΝΑΣΗΣ ΠΑΝΑΓΟΠΟΥΛΟΣ
Μέτρα τα οποία θα ανέρχονται σε ποσοστό 3% του ΑΕΠ ή σε ύψος 5,4 με 5,5 δισ. ευρώ αναζητούν κυβέρνηση και δανειστές προκειμένου -ει δυνατόν- να προκύψει συμφωνία μεταξύ των δύο πλευρών ενδεχομένως και πριν από το Πάσχα των Καθολικών, το οποίο φέτος γιορτάζεται στις 27 Μαρτίου. Μάλιστα, εμπλεκόμενη στις διαπραγματεύσεις πηγή δεν απέκλεισε το ενδεχόμενο να έχει υπάρξει ολοκλήρωση των διαπραγματεύσεων έως και πριν από την ερχόμενη εβδομάδα, παρ' ότι δεν έχει ακόμη προσδιοριστεί επακριβώς το ύψος του δημοσιονομικού κενού. Αν αυτή η εκτίμηση επιβεβαιωθεί, αυτό θα σημαίνει ότι η όποια τυχόν προς τα πάνω εντοπισθείσα διαφορά μεταξύ εκτιμήσεων και πραγματοποιήσεων περί του δημοσιονομικού κενού θα συνυπολογιστεί στη ρύθμιση του ελληνικού χρέους σε ξεχωριστό "παζάρεμα" μεταξύ Ευρωπαίων και Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου.
Επί του παρόντος, η ελληνική κυβέρνηση και οι δανειστές αναζητούν πρόσθετα έσοδα 1% του ΑΕΠ από φόρους (ευελπιστείτε ότι θα συνεισφέρουν οι επιβαρύνσεις στα εισοδήματα άνω των 30.000 ευρώ μαζί με τα εισοδήματα από ενοίκια και με την ειδική εισφορά αλληλεγγύης όπου θα προστεθεί και νέο υψηλό κλιμάκιο με συντελεστή 10%), άλλο ένα ποσοστό ίσο επίσης με 1% του ΑΕΠ από το ασφαλιστικό, όπως ακόμη και 1% από ψηφισμένα, αλλά μη εφαρμοσθέντα ή πρόσθετα μέτρα, όπως είναι για παράδειγμα τα μεταχειρισμένα Ι.Χ. Συνολικά αναζητείται από αυτές τις τρεις πηγές συμφωνία σε μέτρα της τάξεως μεταξύ των 5,4 δισ. ευρώ και των 5,5 δισ. ευρώ. Στη συνέχεια, η όποια απόκλιση στο δημοσιονομικό κενό θα εξεταστεί εκ μέρους των δανειστών, για να βρουν μεταξύ τους λύση στην εξίσωση μεταξύ των μέτρων και της ρύθμισης του χρέους.
Σημειώνεται ωστόσο ότι, σύμφωνα με τον επικεφαλής του EuroWorking Group Τόμας Βίζερ υφίσταται το εξής χρονοδιάγραμμα: τον Απρίλιο θα ξεκινήσει η μεγάλη συζήτηση για το πώς μπορεί να προχωρήσει η αναδιάρθρωση του χρέους και για το πώς η Αθήνα θα εκπληρώσει παράλληλα τους όρους του προγράμματος και μάλλον τέλος Απριλίου με αρχές Μαΐου θα υπάρξει μια συμφωνία ανάμεσα στην Ελλάδα, στους θεσμούς της Ε.Ε. και στο ΔΝΤ και προς τούτο είναι απαραίτητες πολύ δύσκολες αποφάσεις.
