Δύο μεγάλες βιομηχανίες, από τον χώρο του αλουμινίου η πρώτη και από τον χώρο των πρώτων υλών η δεύτερη, έχουν αναθέσει σε εταιρείες αναδιάρθρωσης επιχειρήσεων να τους βρουν ενδιαφερόμενους στρατηγικούς επενδυτές.
Οι συγκεκριμένες περιπτώσεις δεν είναι οι μοναδικές που το τελευταίο διάστημα αναζητούν στρατηγικό εταίρο ή ακόμη και αγοραστή για το σύνολο των δραστηριοτήτων τους. Τα πρόσφατα παραδείγματα από τον χώρο του λιανεμπορίου, των ιχθυοκαλλιεργειών και εν γένει των τροφίμων επιβεβαιώνουν ότι αρκετές εταιρείες αναζητούν «στήριξη», όχι μόνο οικονομική, από έτερο επενδυτή προκειμένου να αντεπεξέλθουν στην υπάρχουσα κατάσταση και σε μια αγορά η οποία βρίσκεται υπό ασφυκτική πίεση. Υψηλός δανεισμός, χαμηλή κατανάλωση, αδυναμία κάλυψης απαιτήσεων και στις περισσότερες περιπτώσεις μη εξυπηρετούμενα δάνεια δημιουργούν ένα εκρηκτικό μείγμα όχι μόνο γι' αυτή καθεαυτή την εταιρεία αλλά και για τους προμηθευτές της και τους εργαζόμενούς της στους οποίους μετακυλίεται το πρόβλημα.
Το πόσο πιεσμένη είναι η αγορά επιβεβαιώνεται και από τα στοιχεία της έρευνας SAFE (Survey on the Access to Finance of Enterprises) για την πρόσβαση των επιχειρήσεων στις πηγές χρηματοδότησης, σύμφωνα με την οποία οι ελληνικές επιχειρήσεις και δη οι μικρές και μεσαίες χρηματοδοτούνται με δάνεια από την οικογένεια και φίλους κι αυτό γιατί η πρόσβαση σε (εξωτερική) χρηματοδότηση παραμένει από δύσκολη έως αδύνατη για πολλές εξ αυτών.
Μεταχρονολογημένες επιταγές
Σύμφωνα με την έρευνα, οι εμπορικές πιστώσεις αποτελούν τον ευρύτερα διαδεδομένο τρόπο χρηματοδότησης των επιχειρήσεων. Δηλαδή, την πληρωμή των προμηθευτών της επιχείρησης σε μεταγενέστερη συμφωνημένη ημερομηνία, συνήθως 30, 60 ή 90 ημέρες μετά την παραλαβή των αγαθών ή υπηρεσιών που αγοράστηκαν. Ημέρες πίστωσης οι οποίες, σύμφωνα με παράγοντες της αγοράς με τους οποίους μίλησε η "Αυγή" ξεπερνούν στο λιανεμπόριο τροφίμων σε κάποιες περιπτώσεις ακόμη και τις 180 ημέρες (6μήνες), όταν πελάτες από το εξωτερικό τους πληρώνουν ακόμη και εντός του μήνα.
Το πρόβλημα με τις καθυστερήσεις πληρωμών στο λιανεμπόριο τροφίμων αποτελεί μια πάγια τακτική, κάτι που έχουν αποδεχθεί "αναγκαστικά" όλοι οι εμπλεκόμενοι παίκτες. Αυτό που φοβούνται είναι να μην επαναληφθεί αυτό που συνέβη όταν πριν από κάποια χρόνια κατέρρευσε η Ατλάντικ και έμειναν με ακάλυπτες επιταγές και οφειλές αρκετών εκατομμυρίων ευρώ.
Η λύση για τη "Βερόπουλος
Κάτι που απέφυγαν οι προμηθευτές της αλυσίδας Βερόπουλος η οποία πέρασε στον έλεγχο της Metro της οικογένειας Παντελιάδη. Όπως δήλωσε προ ολίγων ημερών ο επικεφαλής της Metro Αριστοτέλης Παντελιάδης, οι προμηθευτές της Βερόπουλος θα πληρωθούν άμεσα και στο ακέραιο, σημειώνοντας χαρακτηριστικά ότι «η συνεργασία (σ.σ.: με τους προμηθευτές) πρέπει να έχει αμοιβαίο όφελος. Θέλουμε τη συνεργασία και τη βοήθειά τους και, όταν λέω βοήθεια, δεν σημαίνει κανενός είδους haircut. Όλες οι υποχρεώσεις θα πληρωθούν στο ακέραιο». Σημειώνεται πως οι ληξιπρόθεσμες υποχρεώσεις της Βερόπουλος προς τους προμηθευτές της ανέρχονταν στο επίπεδο των 60-70 εκατ. ευρώ και ο συνολικός δανεισμός στα 150 εκατ. ευρώ.
Εν αντιθέσει με την περίπτωση της Βερόπουλος, το θέμα με τη Μαρινόπουλος δεν έχει ακόμη κλείσει οριστικά για το σύνολο του ομίλου, διότι, εκτός από από την αρχική συμφωνία με τη Σκλαβενίτης για μέρος του δικτύου της Μαρινόπουλος, απομένει και η αναδιάρθρωση του δανεισμού του κομματιού της τελευταίας που μένει εκτός.
Σχέδια ανάπτυξης
Σε ό,τι αφορά το deal Σκλαβενίτη με Μαρινόπουλο, προβλέπει τη δημιουργία νέας κοινής αμιγώς ελληνικής εταιρείας, με σκοπό τη λειτουργία και την ανάπτυξη hypermarkets σε όλη την Ελλάδα. Η νέα εταιρεία που αναμένεται να δημιουργηθεί εντός διμήνου -η συμφωνία τελεί υπό την έγκριση της Επιτροπής Ανταγωνισμού-, θα διαχειρίζεται κατ' αρχάς τη λειτουργία των 33 hypermarkets, συνολικής έκτασης 160.000 τ.μ., που διαθέτει σήμερα η Μαρινόπουλος σε μεγάλα αστικά κέντρα και θα προχωρήσει σε επόμενη φάση σε περαιτέρω ανάπτυξη του συγκεκριμένου δικτύου. Τα καταστήματα αυτά απασχολούν σήμερα πάνω από 3.000 εργαζόμενους και ο κύκλος εργασιών τους ανήλθε το 2015 σε 325 εκατ. ευρώ περίπου.
Η περίπτωση "Νίκας"
Μια ακόμη κατ' αρχάς συμφωνία είναι αυτή μεταξύ του επενδυτικού σχήματος Chipita - Impala Invest, το οποίο συμφώνησε με Alpha Bank και Eurobank στην ενίσχυση της κεφαλαιακής δομής της αλλαντοβιομηχανίας Π.Γ. Νίκας και στην παράλληλη αναδιάρθρωση των δανειακών της υποχρεώσεων. Ωστόσο, η υλοποίηση της συγκεκριμένης συμφωνίας τελεί υπό αιρέσεις, μεταξύ των οποίων η επίτευξη συμφωνίας με τους λοιπούς πιστωτές της Νίκας.
Φως για τη ΜΕΒΓΑΛ
Πάντως, ένα από τα πλέον ξεκάθαρα deals που "χαρακτηρίζεται" ως win win από την αγορά για όλα τα εμπλεκόμενα μέρη είναι αυτό της βορειοελλαδίτικης γαλακτοβιομηχανίας ΜΕΒΓΑΛ με το private equity fund Sankaty Bain Capital, το οποίο, εκτός απροόπτου, αναμένεται να ανακοινωθεί επισήμως μέσα στον μήνα. Το συγκεκριμένο deal, στο οποίο είχε κάνει αναφορά η "Α" σε προγενέστερο άρθρο της, προβλέπει μεταξύ των άλλων το private equity να βάλει ζεστό χρήμα στη γαλακτοβιομηχανία μέσω δανείου πενταετούς διάρκειας, το οποίο θα χρησιμοποιηθεί κατά ένα μέρος για την εξόφληση ληξιπρόθεσμων οφειλών προς Δημόσιο, εργαζόμενους, ταμεία και κατά το υπόλοιπο ως κεφάλαιο κίνησης, ενώ δεν προβλέπει κούρεμα δανεισμού.
Αλεξάνδρα Γκίτση
