Την αντίθεσή τους στη μετατροπή των σπόρων από δημόσιο αγαθό σε εμπορικό προϊόν, που διέπεται από ιδιοκτησιακούς περιορισμούς, εκφράζουν τα Τμήματα Περιβάλλοντος, Οικολογίας, Χωρικού Σχεδιασμού και Αγροτικής Πολιτικής ΣΥΡΙΖΑ, αντιδρώντας σε πρακτικές "παντεταρίσματος" για την βελτίωση των σπόρων.
Με αφορμή την επικείμενη απόφαση (29.2) του Συμβουλίου Ανταγωνιστικότητας στις Βρυξέλες για το ζήτημα των διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας (πατέντες) επί των σπόρων που έχουν βελτιωθεί με συμβατικές μεθόδους (χωρίς γενετική τροποποίηση), αναφέρουν στην ουσία ότι ευνοείται η "συγκέντρωση" και στην αγορά σπόρων στα χέρια λίγων, με κατεύθυνση τη διάθεση μόνο πατενταρισμένων σπόρων, καταργώντας τελικά την ελεύθερη επιλογή.
Συγκεκριμένα, αναφέρεται ότι το τελευταίο διάστημα το Ευρωπαϊκό Γραφείο Ευρεσιτεχνίας παρουσιάζεται να έχει αυτονομηθεί, "αγνοώντας" ότι η ευρωπαϊκή νομοθεσία απαγορεύει τη χορήγηση σχετικών διπλωμάτων σε φυτικές ποικιλίες και σε κλασικές μεθόδους αναπαραγωγής, κι έχει προχωρήσει σε αδειοδότηση 180 πατεντών, που αφορούν σπόρους βελτιωμένους με συμβατικές μεθόδους, ενώ έχουν κατατεθεί 1.400 αιτήσεις και σε εκκρεμότητα βρίσκονται 600.
Τα Τμήματα του ΣΥΡΙΖΑ σημειώνουν ότι επί της ουσίας και με πληθώρα μηχανισμών οδηγούμαστε σε απαγόρευση της χρήσης σπόρων από οποιαδήποτε άλλη προέλευση, "εξαφανίζεται το δικαίωμα της επιλογής", ενώ ήδη σήμερα στον τομέα των κηπευτικών μόνο πέντε εταιρείες καλύπτουν το 95% της ευρωπαϊκής αγοράς σπόρων.
Τονίζουν ότι το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο έχει αντιδράσει από το 2012 και έχει ζητήσει να σταματήσει η χορήγηση διπλωμάτων ευρεσιτεχνίας, οι Ολλανδία και Γερμανία με εθνικές νομοθεσίες έχουν ήδη αποκλείσει τις πατέντες σε προϊόντα που έχουν βελτιωθεί με συμβατικές μεθόδους, ενώ για το θέμα αντιδρούν και δραστηριοποιούνται περιβαλλοντικές και καταναλωτικές οργανώσεις και ΜΚΟ από όλη την Ευρώπη.
Θεωρούν ότι πρόκειται για ζήτημα αγροπεριβαλλοντικής πολιτικής, με εξαιρετική σημασία για τη διατήρηση της αγροτικής βιοποικιλότητας, την ενίσχυση της καινοτομίας, την προστασία καταναλωτικής επιλογής και την απεξάρτηση από μονοπώλια ελέγχου της τροφής.
Σε κάθε περίπτωση, σημειώνουν ότι η βιοποικιλότητα της ελληνικής φύσης αποτελεί πλούτο για όλους κι όχι για να τον νέμονται λίγοι και καταλήγουν ότι το θέμα της πατέντας στους σπόρους, είναι στην ουσία του ένα βαθύ θέμα δημοκρατίας, "ο γενετικός πλούτος του πλανήτη είναι κοινό αγαθό".
