Όχι στην επ' αόριστον διοικητική κράτηση των μεταναστών είπε το Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών. Την ίδια ώρα, εκατοντάδες μετανάστες συνεχίζουν να κρατούνται σε όλη τη χώρα παρά την ολοκλήρωση του 18μηνου της διοικητικής κράτησής τους και ενώ το θέμα έχει ήδη τεθεί και υπ' όψην της αρμόδιας επιτρόπου της Ε.Ε. Σεσίλια Μάλμστρομ.
Συγκεκριμένα, όπως σημειώνει το Ελληνικό Συμβούλιο για τους Πρόσφυγες (ΕΣΠ), το Διοικητικό Πρωτοδικείο Αθηνών με την υπ' αριθμ. 2255/23.5.2014 απόφασή του, στο πλαίσιο της διαδικασίας αντιρρήσεων κατά κράτησης που κατατέθηκαν και υποστηρίχθηκαν από τη Νομική Υπηρεσία του ΕΣΠ, έκρινε ότι η επ' αόριστον κράτηση αλλοδαπού, υπό το πρόσχημα της επιβολής -μετά τη 18μηνη κράτηση- μέτρου υποχρεωτικής διαμονής σε κέντρο κράτησης, δεν είναι σύμφωνη με την κείμενη νομοθεσία.
Όπως σχολιάζει η οργάνωση, η παραπάνω απόφαση "επιβεβαιώνει την έντονη κριτική που έχει εκφραστεί σχετικά με την υπ' αριθμ. 44/2014 γνωμοδότηση του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, την οποία συνυπέγραψε ο υπουργός Δημόσιας Τάξης και Προστασίας του Πολίτη, καθιστώντας την έτσι υποχρεωτικά εφαρμόσιμη από τη διοίκηση, καθώς η πρακτική τής επ' αόριστον κράτησης υπηκόου τρίτης χώρας αποτελεί ευθεία παραβίαση του εθνικού, κοινοτικού και διεθνούς δικαίου που εκθέτει τη διοίκηση σε παράνομες και συνεπώς ελέγξιμες πρακτικές".
Κατά το δικαστήριο, «το περιοριστικό μέτρο που επιβλήθηκε στον αντιλέγοντα αποτελεί ουσιαστικά συνέχιση της κρατήσεώς του», η κράτηση πέραν των 18 μηνών «δεν ερείδεται σε κάποια νομοθετική διάταξη» και συνεπώς πρέπει να αρθεί.
Όπως υπενθυμίζει το ΕΣΠ, η κράτηση υπηκόων τρίτων χωρών αποτελεί ένα μέτρο το οποίο πρέπει να εφαρμόζεται κατ' εξαίρεση και υπό αυστηρές προϋποθέσεις. Προσθέτει επίσης ότι οι διοικητικά κρατούμενοι ζουν σε συνθήκες χαρακτηρισμένες από διεθνείς οργανισμούς και το ΕΔΔΑ ως απάνθρωπες και εξευτελιστικές, καθώς και ότι δεν έχουν εξασφαλισμένη πρόσβαση στη δικαιοσύνη εξαιτίας της ανεπαρκούς δωρεάν νομικής συνδρομής.
Οι ελληνικές αρχές οφείλουν να θέσουν τέρμα στην πρακτική της επ' αόριστον κράτησης και να σεβαστούν τις εγγυήσεις που επιβάλλει η εθνική, κοινοτική και διεθνής νομοθεσία, καταλήγει το ΕΣΠ.
