Με αφορμή τη σημερινή Ημέρα της Γυναίκας ζητήσαμε από τις υποψήφιες περιφερειάρχεις του ΣΥΡΙΖΑ να μας μιλήσουν για τη γυναίκα στην πολιτική ειδικά σε μια περίοδο που δικαιώματα δεκαετιών χάνονται από τις πολιτικές του Μνημονίου και της λιτότητας ενώ ο σεξισμός και τα στερεότυπα που ήθελαν την γυναίκα στο σπίτι, επιστρέφουν και μάλιστα φανερώνονται πια ακόμα και μέσα σε συνεδριάσεις στην Βουλή.
ΡΕΝΑ ΔΟΥΡΟΥ, υποψήφια περιφερειάρχης Αττικής
Συνέχιση του αγώνα των γυναικών, και μάλιστα των αριστερών, κόντρα σε πατριαρχικά στερεότυπα
Και μόνο το γεγονός ότι ο τίτλος του αφιερώματός σας επιγράφεται "Γυναίκες και πολιτική" καταδεικνύει ότι υφίσταται θέμα διάκρισης. Με την έννοια ότι ποτέ δεν θα τιτλοφορούσατε ένα παρεμφερές αφιέρωμα "Άνδρες και πολιτική". Και τούτο γιατί η ενασχόληση των τελευταίων με την πολιτική, με τα δημόσια πράγματα εν γένει, θεωρείται δεδομένη και αυτονόητη. Ενώ για τις γυναίκες αποτελεί κάτι ξεχωριστό, εξωγενές, σε σχέση με τον, υποτίθεται, "φυσιολογικό" τους προορισμό. Εντός της οικογενειακής εστίας, ανατρέφοντας παιδιά. Ειδικά μάλιστα σήμερα, που λόγω της μνημονιακής κρίσης, παρατηρείται έντονα η επιστροφή του πατριαρχικού μοντέλου. Την ίδια στιγμή, η κρίση δημοκρατίας ευτελίζει τον πολιτικό λόγο, με κύρια θύματα τις γυναίκες, ειδικά εκείνες που εκπροσωπούν τις αξίες της Αριστεράς. Η πολιτική γίνεται έτσι ένα εξαιρετικά αφιλόξενο πεδίο για όσες "άφρονες" επιχειρούν να αμφισβητήσουν στερεότυπα.
Οι γυναίκες όμως, και μάλιστα οι αριστερές, δεν εγκαταλείπουν τον αγώνα. Δεν αφήνουν το πεδίο ελεύθερο στην κοινωνική οπισθοδρόμηση. Και δίνουν μια μάχη που είναι οικουμενική. Γιατί, όπως είχε πει ο Νέλσον Μαντέλα, η ελευθερία δεν μπορεί να επιτευχθεί εκτός κι αν οι γυναίκες έχουν χειραφετηθεί από όλες τις μορφές καταπίεσης.
ΗΡΩ ΔΙΩΤΗ, υποψήφια περιφερειάρχης Θεσσαλίας
Θα είμαστε εδώ μέχρι να ξημερώσει ένας καλύτερος και δίκαιος κόσμος
Η πολιτική είναι γένους θηλυκού, όπως και η αντίσταση και η ανατροπή. Η γυναίκα στην ιστορία κυνηγήθηκε πολύ όταν διεκδίκησε το δημόσιο χώρο και όταν ασχολήθηκε με την πολιτική με την ευρεία της έννοια. Την έκαψαν σαν μάγισσα, όπως τόσες χιλιάδες γυναίκες στον Μεσαίωνα, την δολοφόνησαν σαν επαναστάτρια, όπως τη Ρόζα Λούξεμπουργκ, τη βασάνισαν σαν κομμουνίστρια, όπως την Ηλέκτρα Αποστόλου, την εκτέλεσαν σαν εχθρό του έθνους, όπως την Ειρήνη Γκίνη, της πέταξαν βιτριόλι σαν μετανάστρια συνδικαλίστρια όπως την Κωνσταντίνα Κούνεβα τη χλεύασαν, όπως τόσες ανώνυμες και επώνυμες γυναίκες που ασχολούνται με τα κοινά, από το συνδικάτο μέχρι τα έδρανα της Βουλής. Όπως όμως αποδεικνύουν τόσες και τόσες γυναίκες καθημερινά, για παράδειγμα οι καθαρίστριες που βρίσκονται τόσους μήνες στον δρόμο διεκδικώντας, η πολιτική και η γυναίκα έχουν μια σχέση στενή, που χαρακτηρίζεται από θάρρος και μαχητικότητα. Θα είμαστε λοιπόν πάντα εδώ, κάθε μέρα, ενοχλητικές και απαιτητικές, μέχρι να ξημερώσει ένας καλύτερος και δίκαιος κόσμος.
ΟΛΓΑ ΓΕΡΟΒΑΣΙΛΗ, υποψήφια περιφερειάρχης Ηπείρου
Αντίσταση, για να μη συνηθίσουμε την οπισθοδρόμηση
Η γυναίκα έπρεπε να αντισταθεί στα εμπόδια που της έχουν δημιουργήσει οι λογικές της κατάταξης των ανθρώπων σε διακριτούς ρόλους ανάλογα με το φύλο, το χρώμα, την ηλικία. Χρειάστηκε ένα συνεπές αγωνιστικό φεμινιστικό κίνημα για να μιλάμε μέχρι σήμερα για ίσα πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα γυναικών και αντρών. Η Αριστερά είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με αυτούς τους αγώνες. Σήμερα, λόγω της κρίσης, οπισθοδρομούμε, κυρίως εξαιτίας της συρρίκνωσης του κοινωνικού κράτους. Τα δικαιώματα των γυναικών περιστέλλονται στη δουλειά (όταν υπάρχει), στο σπίτι και στη δημόσια ζωή. Απαιτείται αντίσταση γιατί ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι να συνηθίσουμε σε όλα αυτά πάλι.
ΑΓΛΑΪΑ ΚΥΡΙΤΣΗ, υποψήφια περιφερειάρχης Β. Αιγαίου
Να διεκδικήσουμε εξαρχής κεκτημένα και αυτονόητα
Προσωπικά δεν μου αρέσουν οι επέτειοι. Είναι σαν να ξεπλένουμε τις ενοχές μας για τα σημαντικά που ξεχνάμε να υπερασπιστούμε καθ' όλη τη διάρκεια του χρόνου. Μερικές φορές, μάλιστα, σκέφτομαι ότι οι γυναίκες αντιμετωπίζονται σαν τα σπάνια είδη υπό εξαφάνιση που πρέπει να διασώσουμε.
Εν πάση περιπτώσει, γνωρίζω καλά ως γυναίκα, σύζυγος, μητέρα και απολυμένη εργαζόμενη της ΕΡΤ ότι οι καιροί των Μνημονίων που ζούμε μας γυρίζουν πίσω στις αρχές του 19ου αιώνα. Γνωρίζω καλά πως κάθε χτύπημα στο κοινωνικό κράτος σημαίνει χτύπημα στην Παιδεία, την Υγεία, αποτελεί χτύπημα στην καρδιά πρώτα και κύρια της γυναίκας. Πρέπει πάλι να διεκδικήσουμε εξαρχής όσα θεωρούσαμε κεκτημένα και αυτονόητα;
Και μιλάω για την ισοτιμία της γυναίκας, το δικαίωμα στη δουλειά, την προστασία της μητρότητας, την πάλη ενάντια στη σεξιστική βία, το δικαίωμα στην ειρήνη, το δικαίωμα να ονειρεύεται μια γυναίκα μια ζωή αξιοβίωτη, που να περιλαμβάνει τη σωστή ανάπτυξη των παιδιών της, το δικαίωμα των νέων γυναικών στον έρωτα και την οικογένεια, αλλά κυρίως το δικαίωμα της κάθε γυναίκας να αναπτύσσει την προσωπικότητά της και να εξελίσσεται ως πολίτης σε μια κοινωνία που εξελίσσεται και αυτή.
Δ. ΧΑΡΑΛΑΜΠΙΔΟΥ, υποψήφια περιφερειάρχης Κ. Μακεδονίας
Δεν θα γιορτάσουμε την 8η Μάρτη με εκδηλώσεις εύπορων κυριών
Η 8η Μαρτίου καθιερώθηκε ως Μέρα της Γυναίκας τιμώντας τον αγώνα των εργατριών στην κλωστοϋφαντουργία, οι οποίες διαδήλωναν το 1857 στη Νέα Υόρκη για τα εργασιακά τους δικαιώματα. Αυτή η μέρα αποκτά σήμερα για εμάς έναν ξεχωριστό συμβολισμό στο πλαίσιο της κρίσης και των μνημονιακών πολιτικών, όπου η γυναίκα μετατρέπεται σε ένα εφεδρικό εργατικό δυναμικό βιώνοντας πιο έντονα την ανεργία, τις κακές εργασιακές σχέσεις, τον σεξισμό στον χώρο δουλειάς, την ενδοοικογενειακή βία. Δεν τη γιορτάζουμε σε εκδηλώσεις ξενοδοχείων εύπορων κυριών, αλλά τη διεκδικούμε μαζί με τις εργάτριες της ελληνικής κλωστοϋφαντουργίας του Κιλκίς, των Σερρών και της Θεσσαλονίκης, που έχουν μείνει άνεργες και ψάχνουν δουλειά στα εργοστάσια της Βουλγαρίας και της FYROM. Τη διεκδικούμε μαζί με τις νέες γυναίκες, τις φοιτήτριες και τις επισφαλώς εργαζόμενες που βλέπουν τα σημερινά αδιέξοδα, τις περιορισμένες επιλογές και τις ώρες να περνούν στις ουρές τους ΟΑΕΔ για μια θέση γραμματειακής υποστήριξης, ενώ διαθέτουν ένα και δύο πτυχία. Την διεκδικούμε ως μέρα της γυναίκας που αγωνίζεται για την άρση των ανισοτήτων, των περιορισμών λόγο φύλου, αλλά και την ανατροπή του συνολικού πλαισίου της εκμετάλλευσης. Μη μας φέρετε λοιπόν λουλούδια, αγωνιστείτε μαζί μας για όλα αυτά.
Επιμέλεια: Έλλη Ζώτου, Ηλέκτρα Βισκαδουράκη, Μ. Πλήκα
