Επιστροφή στις πρακτικές των κομματαρχών, των εργολάβων, των προσωπικών διαδρομών και των πελατειακών σχέσεων, με σύγχρονο περιτύλιγμα «ευελιξίας» και «αποτελεσματικότητας», αφού διατάξεις σχεδίου νόμου του υπουργείου Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών θέτουν τέλος στο ΑΣΕΠ για ΕΥΔΑΠ και ΕΥΑΘ στις προσλήψεις προσωπικού, περιορίζοντας τον ρόλο του σε εκ των υστέρων έλεγχο, και μάλιστα όχι υποχρεωτικό, όπως καταγγέλλει το Συμμετοχικό Ενωτικό Κίνημα Εργαζομένων και Συνταξιούχων (ΣΕΚΕΣ) για δημόσια ΕΥΔΑΠ.
Με ανακοίνωσή του επισημαίνει ότι το υπό διαβούλευση -έως 14 Απριλίου- σχέδιο νόμου μεταξύ άλλων καταργεί κάθε έννοια αντικειμενικότητας στις προσλήψεις, θέτοντας αυτές εκτός ΑΣΕΠ (άρθρο 70) ενώ επιβάλει την επιλογή Γενικών Διευθυντών από την αγορά (άρθρο 67), στηλιτεύοντας τα κυβερνητικά σχέδια, καθώς «η κυβέρνηση, έχοντας δεχθεί συντριπτικά πλήγματα από το κίνημα του δημόσιου νερού και τις αποφάσεις του ΣτΕ στις προσπάθειες ιδιωτικοποίησης των ΕΥΔΑΠ-ΕΥΑΘ, δεν εγκαταλείπει τον στόχο της. Επιλέγει συνειδητά, μέσω των διατάξεων του νομοσχεδίου να ανοίξει τη διαχείριση του κύκλου του νερού στην αγορά (ιδιωτικά συμφέροντα), αξιοποιώντας ως όχημα τις διαδικασίες πρόσληψης προσωπικού και τοποθέτησης στελεχών στις θέσεις Γενικών Διευθυντών, απαξιώνοντας περαιτέρω το ήδη επιφορτισμένο προσωπικό που σηκώνει στους ώμους του την ακόρεστη δίψα των διοικούντων για αμύθητες κερδοφορίες. Η διοίκηση Σαχίνη θέλοντας να προσφέρει τη δικαιολογητική βάση για το νομοσχέδιο δεν προκήρυξε επί τόσα χρόνια καμία θέση μέσω ΑΣΕΠ, επιτίθεται στους προσληφθέντες της προκήρυξης 1Κ/2018, που διορίστηκαν αξιοκρατικά μέσω ΑΣΕΠ, υποβαθμίζοντας τα τυπικά και ουσιαστικά προσόντα τους χαρακτηρίζοντάς τους ως point collectors (συλλέκτες πόντων)».
Το ΣΕΚΕΣ υπογραμμίζει ότι το νομοσχέδιο, με τις ευλογίες της διοίκησης Στεργίου-Σαχίνη στην ΕΥΔΑΠ, δεν «απομακρύνει» απλώς τις προσλήψεις από το κεντρικό σύστημα του ΑΣΕΠ, το οποίο στελεχώνει όλο τον δημόσιο τομέα. Το υποκαθιστά πλήρως, εισάγοντας ένα προβληματικό μοντέλο προσλήψεων «ιδιωτικού εταιρικού τύπου» πολλαπλών μορφών, στο οποίο ο έλεγχος αποδυναμώνεται και η «διακριτική ευχέρεια» της διοίκησης γίνεται σχεδόν απόλυτη. Εξηγεί δε αναλυτικά, ότι το άρθρο 70 εισάγει τέσσερες κατηγορίες προσλήψεων:
- Αορίστου Χρόνου: Με προκήρυξη της Εταιρείας και εκ των υστέρων, τυπικό έλεγχο του ΑΣΕΠ. Η συνέντευξη καθορίζεται ως κριτήριο επιλογής ή αποκλεισμού, χωρίς σαφώς προσδιορισμένα βαθμολογικά πλαίσια. Δεν προβλέπεται υποχρέωση ειδικής αιτιολόγησης και διαδικαστικές εγγυήσεις διαφάνειας, όπως η δημοσιοποίηση βαθμολογιών και πρακτικών συνέντευξης. Το ΣτΕ έχει κρίνει ότι η συνέντευξη είναι επιτρεπτή μόνο ως επικουρικό εργαλείο επιλογής και υπό αυστηρούς όρους διαφάνειας και αιτιολόγησης. Ένα κριτήριο «λάστιχο» που επιτρέπει την πρόσληψη των αρεστών, αντί των αρίστων.
- Έμμισθη Εντολή: Με απόλυτη ελευθερία του διοικητικού συμβουλίου, χωρίς καμία διαγωνιστική διαδικασία.
- Ορισμένου χρόνου για Ειδικά Έργα: Συμβάσεις ορισμένου χρόνου που συνδέονται με συγκεκριμένο project, ανανεούμενες για «όσο χρονικό διάστημα απαιτείται» που μπορεί να μετατραπούν σε πολυετείς. Με προκήρυξη της Εταιρείας και τυπικό, εκ των υστέρων, έλεγχο του ΑΣΕΠ, ενώ καθορίζεται η συνέντευξη ως κριτήριο επιλογής-αποκλεισμού.
- Ορισμένου χρόνου για πρόσκαιρες, παροδικές ή εποχικές ανάγκες: 12μηνες συμβάσεις με δυνατότητα ανανέωσης για άλλους 12 μήνες. Στην ουσία, μία 2ετία που καλύπτει πάγιες ανάγκες με τον «μανδύα» των παροδικών. Προσλήψεις χωρίς καμία διαδικασία με απλή απόφαση του Διευθύνοντος Συμβούλου.
Σημειώνει ακόμη ότι «πουθενά στο νομοσχέδιο δεν αποσαφηνίζεται αν το προσλαμβανόμενο προσωπικό υπάγεται στον κανονισμό προσωπικού και στις Επιχειρησιακές Συλλογικές Συμβάσεις Εργασίας. Γεγονός που ενδέχεται να οδηγήσει σε πολλαπλά καθεστώτα εργασίας και αμοιβών εντός της εταιρείας και σε συνεχή αντιπαλότητα μεταξύ των εργαζομένων. Εφαρμογή της στρατηγικής πολιτικής του «Διαίρει και Βασίλευε». Το μισθολογικό πλαφόν διατηρείται για το σύνολο του προσωπικού, με εξαίρεση τους Γενικούς Διευθυντές, εισάγοντας ιεραρχικές και μισθολογικές μεταβολές στην υπηρεσιακή και διοικητική δομή της ΕΥΔΑΠ, με όρους που προσιδιάζουν στη λειτουργία ιδιωτικής επιχείρησης». Το ΣΕΚΕΣ αναδεικνύει και θέματα συμβατότητας των ρυθμίσεων με το Σύνταγμα. Δηλαδή:
- το άρθρο 103 του Συντάγματος, περί αξιοκρατίας στις προσλήψεις υπό τον έλεγχο ανεξάρτητης Αρχής,
- το άρθρο 4 του Συντάγματος, περί αρχής ίσης μεταχείρισης πολιτών και εργαζομένων,
- τη σχετική νομολογία του ΣτΕ ότι οι εταιρίες ύδρευσης, λόγω της διαχείρισης βασικού δημόσιου αγαθού, δεν μπορούν να εξομοιωθούν πλήρως με τις ιδιωτικές επιχειρήσεις, όπως επιχειρεί το σχέδιο νόμου.
Καταλήγοντας, υπογραμμίζει ότι «η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας, στα λόγια των αρίστων και του νεοφιλελεύθερου εκσυγχρονισμού, στην πράξη κυβέρνηση των υποκλοπών, του ΟΠΕΚΕΠΕ, των πολεμικών εξοπλισμών και της ακρίβειας, θεσμοθετεί την αδιαφάνεια και την αναξιοκρατία, επαναφέροντας πρακτικές παλαιότερων δεκαετιών που η κοινωνία έχει ήδη απορρίψει. Πρόκειται για μια συνειδητή επιστροφή σε μια "παλιά δημοκρατία" αδιαφάνειας, αναξιοκρατίας και άνισων ευκαιριών, με σύγχρονο περιτύλιγμα. Η κοινωνική αποδοχή και η σύννομη λειτουργία των παρόχων ύδρευσης εξαρτώνται άμεσα από την αξιοκρατία. Προς αυτή την κατεύθυνση, ο ενισχυμένος και υποχρεωτικός έλεγχος από το ΑΣΕΠ αποτελεί το κεντρικό εχέγγυο διαφάνειας για κάθε νέα πρόσληψη».
