Σε όλη τη διάρκεια της πανδημίας αργούμε να πάρουμε μέτρα και αργούμε να πάρουμε αποφάσεις. Για παράδειγμα, όταν είχαμε το lockdown, καθυστερήσαμε να συνειδητοποιήσουμε και να αποφασίσουμε ότι δεν βοηθούσαν οι οικιακές συναντήσεις. Αυξήσαμε τις συναντήσεις στα σπίτια, αυξήσαμε και τα κρούσματα.
Επίσης δεν έχουμε πάρει σε όλη τη διάρκεια της πανδημίας κανένα μέτρο για τα Μέσα Μαζικής Μεταφοράς και για τα σχολεία ή ακόμα και τα σχολικά. Επιπλέον δεν υπήρξε επαρκής επικοινωνία, υπήρξε μία ψευδής εντύπωση επάρκειας των εμβολίων χωρίς μέτρα και αυτό οδήγησε στη διασπορά και μεταξύ των εμβολιασμένων και μεταξύ των ανεμβολίαστων.
Από εδώ και πέρα, πρώτα πρέπει να πάρουμε μέτρα ατομικής προστασίας για όλους, είτε έχουν εμβολιαστεί είτε όχι. Δεύτερον, πρέπει να εκπαιδεύσουμε επαρκώς με συνεχή μόρφωση και ενημέρωση όλους τους λειτουργούς Υγείας και τους γιατρούς. Μάλιστα αυτό πρέπει να συνεχίζεται, για το τι είναι καινούργιο σχετικά με τον κορωνοϊό και για το πώς πρέπει να επικοινωνούν με τους ασθενείς. Αυτή η εκπαίδευση που έχει ετοιμάσει ο ΠΟΥ για την Covid-19 και απευθύνεται σε γιατρούς δεν έχει δοθεί.
Τρίτον, πρέπει να βελτιώσουμε τον τρόπο επικοινωνίας στο ευρύ κοινό και ως προς την προώθηση τον εμβολίων και ως προς την προώθηση των μέτρων προστασίας ταυτόχρονα. Δηλαδή να είναι ισότιμα για να μπορούμε να καλύψουμε τον κίνδυνο από όλες τις πιθανές πλευρές.
*Αθηνά Λινού, καθηγήτρια Επιδημιολογίας ΕΚΠΑ
