Η αποκατάσταση των ζημιών στην Εύβοια θα είναι επίπονη και μακροχρόνια διαδικασία, ενώ η κυβέρνηση κάνει ακόμα ασκήσεις επί χάρτου, ωστόσο η ανακούφιση των πληγέντων επείγει και οι ανάγκες είναι άμεσες για να μπορέσουν σταδιακά να ξαναχτίσουν πάνω στα αποκαΐδια τις ζωές τους.
Σε μια έκφραση έμπρακτης αλληλεγγύης, η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ έσπευσε στο πλευρό τους να συνεισφέρει στον τιτάνιο αγώνα των κατοίκων με κάθε μέσο και τρόπο. Η αποστολή βρέθηκε στις πυρόπληκτες περιοχές από τις 27 Αυγούστου και για έξι συνεχόμενες ημέρες διεκπεραίωσαν χειρωνακτικές εργασίες αποκατάστασης, καθαρισμούς σπιτιών, αυλών, δημόσιων χώρων, ενώ διένειμαν και είδη πρώτης ανάγκης. Γιατί η ελπίδα είναι ζωντανή όπου η αλληλεγγύη ριζώνει. Ο Ευθύμης Λαμπαδάς και ο Λουκάς Ζάχαρης που συμμετείχαν στην αποστολή μίλησαν στην ΑΥΓΗ για την εμπειρία τους περιγράφοντας όσα είδαν και βίωσαν.
Τα αμέτρητα «γιατί» της εγκατάλειψης
«Το πανέμορφο και καταπράσινο τοπίο της βόρειας Εύβοιας έχει καεί ολοσχερώς, με αποτέλεσμα σήμερα να κυριαρχεί η στάχτη. Μετά το Μαντούδι δεν ξαναείδαμε πράσινο. Για έξι μέρες βλέπαμε γύρω μας μόνο καμένο δάσος, καμένα σπίτια και αυτοκίνητα. Το σοκ είναι κάτι παραπάνω από εμφανές στην τοπική κοινωνία» περιγράφει ο Ευθύμης Λαμπαδάς.
"Οι άνθρωποι, πέρα από τα αμέτρητα 'γιατί', έχουν συσσωρευμένη οργή μέσα τους, καθώς πιστεύουν ότι δεν έγινε απολύτως τίποτα από τη μεριά της Πολιτείας για να σταματήσει η καταστροφή", μου λέει. "Όπως μας είπαν, οι πυροσβέστες, ακολουθώντας τις εντολές των ανωτέρων τους, έριξαν όλο το βάρος στην εκκένωση των χωριών. Δεν επιχείρησαν ούτε όταν η φωτιά κατέκαιγε σπίτια, με αποτέλεσμα να καούν πάνω από 300. Όσα σπίτια διασώθηκαν ήταν έπειτα από προσπάθεια των ίδιων των κατοίκων και των νέων της περιοχής, που με κίνδυνο της ζωής τους ρίχτηκαν στη μάχη με τις φωτιές και τις σταμάτησαν. Ειδικά στα ορεινά χωριά, οι ρητινοπαραγωγοί μάς περιέγραφαν πως έμειναν στην κυριολεξία ολομόναχοι, όταν το ένα και μοναδικό πυροσβεστικό που υπήρχε στην περιοχή εγκατέλειψε και αυτό την κρίσιμη στιγμή που πλησίαζαν οι φλόγες".
Με το φτυάρι και το καροτσάκι σε Λίμνη και Ροβιές
"Τα μέλη της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ που βρεθήκαμε στην περιοχή πραγματοποιήσαμε πολλαπλές παράλληλες δράσεις αλληλεγγύης. Την Παρασκευή επισκεφθήκαμε τα ορεινά χωριά Κρυονερίτης και Μηλιές, όπου μαζί με την 'Αλληλεγγύη για όλους' αφήσαμε πράγματα στις δύο κοινότητες και συζητήσαμε με τους κατοίκους, που οι περισσότεροι ζούσαν από το δάσος και το επάγγελμά τους έσβησε οριστικά μαζί με τις φλόγες". Ο Ευθ. Λαμπαδάς μιλά για την οργάνωση της δράσης στις Ροβιές και τη Λίμνη.
"Κάθε πρωί χωριζόμασταν ανά τρεις - τέσσερις ομάδες και δουλεύαμε παράλληλα. Καθημερινά στέλναμε μια ομάδα στο γηροκομείο της Λίμνης, όπου συγκεντρώνεται πλέον όλο το υλικό αλληλεγγύης. Εκεί βοηθήσαμε στη μεταφορά του υλικού αλλά και στη διαλογή των ειδών πρώτης ανάγκης. Οι άλλες ομάδες πηγαίναν σε καμένα σπίτια που έχουν κριθεί από τους αρμόδιους φορείς ότι μπορούν να επισκευαστούν και πραγματοποιούσαν χειρωνακτικές εργασίες καθαρισμού από τα μπάζα που άφησε πίσω της η φωτιά. Συνολικά καθαρίσαμε τρία σπίτια στη Λίμνη, τρία στις Ροβιές καθώς και ένα φροντιστήριο ξένων γλωσσών. Μαζί με τους κατοίκους, πιάναμε το φτυάρι και το καροτσάκι, αδειάζαμε όλα τα μπάζα από τον χώρο και αφήναμε μόνο τους τοίχους".
Σε αποκατάσταση στάνης στις Μηλιές
"Την Τρίτη και την Τετάρτη βρεθήκαμε στο χωριό Μηλιές, με σκοπό να ξαναστήσουμε από την αρχή μια στάνη που κάηκε ολοσχερώς. Ευτυχώς οι άνθρωποι είχαν προλάβει να ανοίξουν τις πόρτες και να σώσουν περίπου 150 αιγοπρόβατα, που σήμερα βρίσκονται ελεύθερα πέριξ του χωριού Κρυονερίτης. Μαζί με κατοίκους του χωριού κόψαμε και μεταφέραμε όλα τα απαραίτητα ξύλα, συμμαζέψαμε όσες παλιές λαμαρίνες είναι σε θέση να ξαναχρησιμοποιηθούν, με σκοπό να φτιάξουμε από το μηδέν καινούργια στάνη για τα ζώα που περισώθηκαν.
Οι δράσεις μας είχαν την αναγνώριση από όλους τους κατοίκους, που μας πρόσεχαν, μας έφερναν νερά, φαγητό και ό,τι άλλο είχε ο καθένας για να μας ευχαριστήσουν που δουλεύαμε μαζί τους, αφιλοκερδώς. Ο κύριος Νίκος και η κυρία Μαρία από τις Ροβιές, η κυρία Ελένη και ο κύριος Λάκης από τη Λίμνη, η κυρία Ελένη που είχε το φροντιστήριο στις Ροβιές, ο κύριος Δημήτρης και η κυρία Μαρία από τις Μηλιές μάς συμπεριφέρθηκαν σαν να ήμασταν παιδιά τους. Εμείς τους δώσαμε υπόσχεση ότι θα ξαναπάμε όταν τα σπίτια και οι περιουσίες τους θα ξαναχτιστούν και πάλι. Αλλά αυτή τη φορά θα έχουν στα θεμέλια τον λίθο της αλληλεγγύης που βάλαμε μαζί, θα είναι πιο γερά και θα αντέχουν σε όλες τις δυσκολίες".
Μόνοι τους στις φωτιές, μόνοι τους και την επόμενη μέρα οι κάτοικοι
Τη δική του εμπειρία από τη δράση αλληλεγγύης μεταφέρει ο Λουκάς Ζάχαρης. "Φτάνοντας στην περιοχή, το άλλοτε καταπράσινο πευκόδασος έδωσε τη θέση του στο κάρβουνο, οι μυρωδιές της φύσης στον αποπνικτικό από στάχτη αέρα. Η εικόνα που αντικρίσαμε δεν είχε καμία σχέση με αυτήν πριν από ένα μήνα, όταν είχαμε μεταβεί στην περιοχή για το καθιερωμένο κάμπινγκ της οργάνωσής μας".
Αναφέρει χαρακτηριστικά τη μεγάλη συγκίνηση που ένιωσαν στις συζητήσεις τους με τους κατοίκους της περιοχής. «Αν κάτι μας έμεινε από τις συζητήσεις, είναι το γεγονός ότι αυτοί οι άνθρωποι έχουν αφεθεί μόνοι τους από την κυβέρνηση, τόσο κατά τη διάρκεια των πυρκαγιών όσο και κατά την αντιμετώπιση των συνεπειών τους. Τους ακούσαμε με συγκίνηση να μας λένε πώς σώσανε τα χωριά τους αψηφώντας την αμέλεια και τις εντολές των αρμόδιων αρχών που τους ζητούσαν να εγκαταλείψουν το βιος τους. Η καταστροφή του πευκοδάσους σήμανε για τους ανθρώπους αυτούς την οικονομική τους καταστροφή, καθώς ολόκληρα χωριά ζούσαν από το ρετσίνι».
Η απογοήτευση των κατοίκων, όπως μου εξηγεί, είναι μεγάλη, γιατί η κυβέρνηση, αντί να τους στηρίξει με έκτακτη οικονομική ενίσχυση και δίνοντάς τους παράλληλα δουλειά στις εργασίες που λαμβάνουν χώρα στο δάσος, τους καλεί να γίνουν υπάλληλοι της εργολαβικής εταιρείας που θα αναλάβει το έργο αυτό για ένα κομμάτι ψωμί.
Παράλληλες δράσεις αλληλεγγύης της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ
Στη Λίμνη και στις Ροβιές η δράση της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ κινήθηκε σε δύο άξονες: Ο πρώτος ήταν η βοήθεια στη συλλογή ειδών πρώτης ανάγκης για τους πυρόπληκτους, στο Γηροκομείο της Λίμνης. «Μαζί με κατοίκους του χωριού κουβαλήσαμε και ταξινομήσαμε όλο το υλικό που είχαν στείλει αλληλέγγυοι/-ες απ’ όλη την Ελλάδα. Το Γηροκομείο της Λίμνης αυτή τη στιγμή συμπυκνώνει την αλληλεγγύη του ελληνικού λαού προς τους πυρόπληκτους» εξηγεί ο Λ. Ζάχαρης.
Ο δεύτερος άξονας ήταν η άμεση βοήθεια σε ανθρώπους που είδαν τα σπίτια τους να καίγονται. Άνθρωποι όπως ο κ. Νίκος που έχτισε το σπίτι του με τα ίδια του τα χέρια και του το πήρε η φωτιά, όπως η κ. Ελένη που είδε το φροντιστήριο αγγλικών της να καίγεται, όπως ο Ψαρρός που είδε τη στάνη του στις Μηλιές να καίγεται, προλαβαίνοντας όμως να σώσει τα ζωντανά του, όπως και πολλοί/-ές άλλοι/-ες έχασαν μέσα σε μια μέρα ό,τι με κόπο είχαν χτίσει. Τους βοηθήσαμε να τα καθαρίσουν, ώστε να ξεκινήσουν οι διαδικασίες της ανακατασκευής για να μπορέσει από τα κάρβουνα, τις στάχτες και τα συντρίμμια να θριαμβεύσει τελικά η ζωή.
Αν κάτι θα μας μείνει από αυτή τη δράση, είναι πως ό,τι έχουμε είναι ο ένας τον άλλον. Η αλληλεγγύη και η συλλογική δράση είναι η απαραίτητη προϋπόθεση για να επιστρέψει η ζωή στη βόρεια Εύβοια", καταλήγει ο Λουκάς Ζάχαρης.
